"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Κρήτη, Ενεργειακή κρίση και Ερντογάν

 

 

 

 

ΚΡΗΤΗ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ της Κρήτης για την Τουρκία, σε ό,τι αφορά το ενεργειακό, έχει δυο βασικές πτυχές:

-η Κρήτη είναι το σημείο απόληξης του αγωγού East Med που θα μεταφέρει τους υδρογονάνθρακες σε Ελλάδα και Ε.Ε. από τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου. Σε αυτό η Τουρκία (και πίσω της φυσικά η Ρωσία) αντιτίθεται σφόδρα, επειδή θέλει τον αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου να περνάει από το έδαφός της (χοντρό οικονομικοπολιτικό παιχνίδι, δηλαδή). Γι αυτό και επανειλημμένα ο Ερντογάν έχει εκφράσει τις διαμαρτυρίες του -τώρα τις απειλές και αυθαιρεσίες του!- προκρίνοντας την Τουρκία ως την πλέον κατάλληλη χώρα για τη μεταφορά των φυσικών πόρων της Μεσογείου στην ευρωπαϊκή αγορά! Γι αυτό έχει βγάλει προ πολλού ερευνητικά σκάφη στα βόρεια της Κύπρου.

-Από την άλλη, με την πρόσφατη κίνηση συναντίληψης με τη Λιβύη να κηρύξουν τουρκολιβυκή ΑΟΖ αγνοώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, επιχειρεί ο Ερντογάν να μπλοκάρει de facto τη δυνατότητα των δυο χωρών (Ελλάδα-Κύπρος) να προβούν στην πραγματοποίηση του αγωγού EastMed. Αν και οι (έστω στα χαρτιά) “καταληφθείσες” περιοχές έχουν ήδη οριοθετηθεί από την Ελλάδα και την Κύπρο από το 2014 προς αδειοδότηση εξορύξεων, η Τουρκία δεν τις αναγνωρίζει. Και φυσικά, ο πονοκέφαλος του Ερντογάν είναι οι παραχωρήσεις οικοπέδων ήδη στην κοινοπραξία ΕΛΠΕ, Total και Exxon-Mobil  δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Γι αυτό, τώρα σπεύδει να αποστείλει τουρκικά ερευνητικά σκάφη στη λιβυκή ΑΟΖ και ανατολικά της Κρήτης!

-Μια επιπλέον κομβικής σημασίας παράμετρος της τουρκολιβυκής σύμπραξης, είναι η επιδίωξη της Τουρκίας να αποκόψει τη γεωγραφική συνέχεια μεταξύ Κρήτης–Καρπάθου–Ρόδου–Καστελλορίζου, “κλέβοντας” για λογαριασμό της -και παρά το διεθνές δίκαιο- από τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και καταργώντας “εν τοις πράγμασι” τη δημιουργία του EastMed. Κάτι που φυσικά είναι ωμή πρόκληση για σύγκρουση. Ιστορικά το ενεργειακό πάντα αποτελούσε σημείο συγκρούσεων. Ο 20ος αιώνα είναι γεμάτος…

ΙΙ.-ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ όμως έτσι -και σύμφωνα με ξένους μελετητές- πως «Ο Ερντογάν είναι ένας από τους πιο ισχυρούς και πονηρούς πολιτικούς της εποχής μας… Χρησιμοποιεί πολύ επιδέξια τις αντιφάσεις των παγκόσμιων δυνάμεων στη Συρία για να λύσει τα δικά του προβλήματα» προωθώντας και τις μεγαλοϊδεατικές βλέψεις του”. Αυτό κάνει τώρα στη Μεσόγειο. Κι αν πετύχει, το ίδιο δεν θα κάνει αργότερα και στο Αιγαίο; Δεν θα υπάρχει ήδη προηγούμενο με την ΑΟΖ της Λιβύης;

Μαζί με τον Τραμπ και τον Πούτιν, αυτό που βλέπει ως “πολιτική” ο Ερντογάν, είναι κυρίως η “επιχειρηματικότητα”. Άσχετα αν επικαλύπτει τις προθέσεις και διεκδικήσεις του με ωραια “πατριωτικά” λόγια (“Γαλάζια Πατρίδα”) και με μια επίφαση δικαίου! Οι Αμερικανοί του Τραμπ, αν και βλέπουν την εξοργιστική και παράλογη τακτική της Τουρκίας (Κουρδικό, Κυπριακή ΑΟΖ, τώρα ελληνική ΑΟΖ), αντιδρούν χαλαρά, ή κλείνουν τα μάτια (ή αντιφάσκουν, όπως με τη Γενοκτονία των Αρμενίων) προκειμένου να μη στενοχωρήσουν την Τουρκία, δεδομένου του ρόλου της στο ΝΑΤΟ (!), αλλά και της γεωπολιτικής της θέσης... Όσο για μας, έχει ο Θεός! (Στ.Γ.Κ.)

——————————

Μικρά πολιτικά

-(η δημοσιογραφία στο στόχαστρο) Είναι γνωστό πως ανέκαθεν αυτό που φοβούνται τα αυταρχικά καθεστώτα είναι η ελεύθερη έκφραση. Μια ελευθεροτυπία σε μια χώρα είναι “επικίνδυνη” για τους εξουσιάζοντες, διότι αποκαλύπτει τα “εργα και τις ημέρες” τους, τις διασυνδέσεις και την οικονομική διαφθορά τους. Ακόμη και δημοκρατίες ολκής (ΗΠΑ), όταν υπάρχει ελευθεροτυπία και κυρίως διαχωρισμός των εξουσιών, είναι ικανή η δημοσιογραφία-δια της Δικαιοσύνης- να παραπέμψει ή να αποπέμψει έναν πρόεδρο. Το είδαμε με τον Νίξον (Γουότεργκέιτ), ίσως το δούμε και με τον Τραμπ.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους “Δημοσιογράφους χωρίς σύνορα” (RSF), μια παγκόσμια Οργάνωση/Παρατηρητήριο που εδρεύει στο Παρίσι και έχει ως αντικείμενο τη διαφύλαξη της “ελευθερίας της έκφρασης, της ανεξαρτησίας του Τύπου και του πλουραλισμού των απόψεων” σε όλο τον κόσμο, ο απολογισμός απωλειών (σκίτσο), για το τρέχον έτος είναι: Δημοσιογράφοι όμηροι 57. Φονευθέντες 49 και κρατούμενοι στις φυλακές 389. Όπως πάντα, η αλήθεια και η προσπάθεια αποκάλυψής της έχουν βαρύ τίμημα.

-(Χανιά και αλληλεγγύη) Κατά τη διάρκεια της δεκάχρονης κρίσης, αλλά και σήμερα, τα Χανιά εκτός από τις φυσικές ομορφιές τους, διαθέτουν και όμορφες ψυχές. Εννοούμε τα αθόρυβα κινήματα αλληλεγγύης, τόσο προς τους δεινοπαθούντες συμπολίτες μας, όσο και προς τον αλβανικό λαό που επλήγη από τους πρόσφατους σεισμούς. Είναι και οι μέρες που απαιτούν τη συνδρομή μας που μάλλον είναι δεδομένη. Ο “Ορίζοντας” και το ετήσιο κίνημα SantaRun είναι μικρές αποδείξεις. (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε