"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ (Χ.ν., 29-10-19)

 

 

 

 

ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

 

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ της αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, περιοδεύοντας πρόσφατα στην Κρήτη, δήλωσε και τα εξής “ωραία”, αλλά και παραπληνητικά κατά την άποψή μας: «Το ΠαΣοΚ της πρώτης περιόδου”, είπε, “ενέπνευσε ένα πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα εκφράζοντας τα οράματα, τις αξίες και τις ιδέες της Αριστεράς (!) Ο κόσμος του ΠαΣοΚ που έχει στηρίξει και συνεχίζει να έρχεται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που παραμένει εμπνευσμένος από εκείνη την περίοδο» (!).

 

ΑΛΛΑ, πότε ο Αλέξης Τσίπρας πρόλαβε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα στη πρώτη του γέννηση ώστε να “εμβαθύνει” τόσο στην ανάλυσή του; Το πρώτο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα δεν έξέφραζε σε καμιά περίπτωση “τα οράματα, τις αξίες και τις ιδέες της Αριστεράς”. Αυτά τα εξέφραζε το ΚΚΕ που ήδη είχε νομιμοποιηθεί… Απλά, το ΠΑΣΟΚ (“Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα”) ήταν τότε το κάτι άλλο που περίμενε δεκαετίες ο απλός πολίτης: περίμενε ένα δημοκρατικό “κίνημα λαού” εναντίον του παλιού καθεστώτος της δεξιάς.

 

ΚΙΝΗΜΑ που γιγαντώθηκε στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης και ήταν φυσικό στην αρχή να περιλαμβάνει πολλά ετερόκλητα στοιχεία. “Αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν”, ήταν το σλόγκαν της εποχής: γι αυτό περιελάμβανε και όλους εκείνους, δηλαδή, τους δυσαρεστημένους που ήσαν θύματα της δεξιάς ή ήσαν αγανακτισμένοι από την πολιτική του επανακάμψαντος “παλιού” καραμανλισμού. Γι αυτό και τα πολλά σφάλματα στην επιλογή των προσώπων και των μελών. Οι συνθήκες, βέβαια, ήταν ώριμες για τη γέννηση του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα, που, μαζί με τη σοσιαλιστική Γαλλία του Μιτεράν, επηρέασαν όλη την Ευρώπη για δεκαετίες.

ΑΝ ΕΚΤΟΤΕ (1981-1989) υπάρχουν ακόμη “πασόκοι” του τύπου “όπου-φυσάει-ο άνεμος” και “συνεχίζουν-κατά τον Τσίπρα- να έρχονται στον ΣΥΡΙΖΑ”, μάλλον θα πρόκειται για καθαρόαιμους ουδέτερους καιροσκόπους “παντός κόμματος”, ή απλά για συμφεροντολόγους. Μπορεί όμως να πρόκειται και για “πρωτοφανές” θαύμα μετάλλαξης πρώην “παλαιοπασόκων”. Αλλά, οι ψηφοφόροι του πρώτου ΠΑΣΟΚ (τέλη της δεκαετίας του ’70 -τέλη δεκαετίας ’80) δεν θα πρέπει να είναι σήμερα όλοι εκείνοι οι φουκαράδες ηλικιωμένοι συνταξιούχοι που χτύπησε τόσο άγρια με τις περικοπές και το νόμο Κατρούγκαλου ο Τσίπρας. Ή μήπως όχι; (Στ.Γ.Κ.)

 

———————————————————————

ΜΙΚΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

 

-(οι παρελάσεις) Οι μαθητικές παρελάσεις (φωτό) επί δεκαείες συνεχίζουν να γίνονται κατά τον κλασικό τρόπο που καθιερώθηκε από την εποχή του Μεταξά. Βέβαια, είναι συνεχείς οι αντιπαραθέσεις για τη σκοπιμότητα ή μη της ύπαρξής τους, με εντονότερη πρόσφατα τη διαμάχη για το ποιος “δικαιούται” να κρατάει ως σημαιοφόρος ενός σχολείου τη σημαία!

 

Είναι όμως παιδαγωγικά ορθό να “επιβάλλει” το εκάστοτε κράτος τη συμμετοχή των μαθητών σε μια καθαρά στρατιωτική εκδήλωση -όπως είναι οι εθνικές επέτειοι με τις παρελάσεις τους; Αλήθεια, πόσο “φρονηματίζονται” οι παρελαύνοντες μαθητές χωρίς τη βαθιά γνώση της ιστορίας του γεγονότος που καλούνται να τιμήσουν; Πόσο ρεαλισμό και προβληματισμό να κρύβει η ερώτηση “Υπάρχει κανείς από μας τους παριστάμενους εδώ που να έχει σκεφτεί ότι η παρέλαση των σχολείων στους δρόμους ενδεχομένως να αποτελεί έναν πειθαναγκασμό;” Μια ρητορική ερώτηση που είχε υποβάλλει στο ακροατήριό του ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος σε μια επιστημονική ημερίδα (18.12.1992), δείχνοντας έτσι ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα “αυτονόητα”; Περισσότερη σκέψη και κυρίως περισσότερη Παιδεία, ίσως έλυνε πολλά παλιά προβλήματα.

-(για μια ενδιαφέρουσα έκδοση) Εδώ στην Κρήτη αυτό που εντυπωσιάζει κάθε ξένο ή “ξενομπάτη”, κάθε περαστικό ή επίμονο τουρίστα, είναι τα τοπωνύμια. Προσωπικά, δεν αντιλήφθηκα ποτέ το γιατί αυτή η πλημμυρίδα τοπωνυμίων, μάλιστα εκ πρώτης όψεως ανεξήγητων γλωσσικά… Την απορία μας αυτή έρχεται να λύσει-τουλάχιστον για μια σημαντική περιοχή στο Σέλινο, την Κάντανο-, το πολύ ενδιαφέρον πόνημα του “Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Καντανιωτών-η Καντανία” (με τη βοήθεια και της Περιφέρειας Κρήτης), με τίτλο “Κάντανος -Τοπωνύμια και Οικισμοί” (φωτό).

 

Είναι μια φιλότιμη προσπάθεια όχι μόνο διάσωσης της υπάρχουσας επωνυμίας και (ετυμολογικής ή ιστορικής) προέλευσης ενός χώρου (17 συνολικά μικρών ή μεγάλων συνοικισμών της Καντάνου), αλλά και ένας πρακτικός οδηγός για όποιον ήθελε να γνωρίσει καλύτερα την περιοχή. Μακάρι να βρεθούν μιμητές και σε άλλες περιοχές. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 


Σχολιάστε