Φιλίας, τρεις σκέψεις
Posted on 3 Απρ, 2011 in Κείμενα | 0 commentsΠερί φιλίας:
1.-«Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος χωρίς ένα φίλο, ούτε μπορεί να είναι σίγουρος για το φίλο του μέχρι να δυστυχήσει» (Τόμας Φούλλερ, 1608-1661)
Mια αλήθεια που δείχνει τη ρευστότητα των ανθρωπίνων σχέσεων, όταν σαν πρώτη αξία δεν υπερτερεί η αλληλεγγύη μεταξύ των φίλων, αλλά το ατομικό κέρδος ή η προσωπική ευτυχία.
2.-«Οι φίλοι είναι ο τρόπος του Θεού να ζητήσει συγγνώμη για τους συγγενείς που μας έδωσε» (Ανώνυμος)
Μεγάλη κουβέντα που όμως δείχνει πόσο μεγαλύτερη σημασία έχει η φιλία, όταν είναι πραγματική, από τη συγγένεια. Τώρα, την περίοδο οικονομικής κρίσης, πόσοι είναι οι συγγενείς που βοηθούν τους δικούς τους ανθρώπους και πόσοι είναι οι φίλοι;
3.-«Στη ζωή επιβιώνουν και υπερτερούν αυτοί που έχουν γνήσιους φίλους ή ορκισμένους εχθρούς, καθώς οι μεν μας συμβουλεύουν για να μην κάνουμε λάθη, ενώ οι δε, με το να μας λοιδωρούν, μας αποτρέπουν από τα επικείμενα σφάλματά μας» (Αντισθένης, Πλουτάρχου Ηθικά 89 b.6)
Πολλές φορές στη ζωή ευχαριστούμε τους φίλους μας, για ό,τι μας προσφέρουν (υλική ή ηθική συμπαράσταση).
Αλλά, εγώ προσωπικά, ευχαρίστησα επίσης και εκείνους που για τον άλφα ή βήτα λόγο μου επιτέθηκαν. Είτε, επειδή ως χαρακτήρας δεν τους “πήγαινα”, είτε σαν άνθρωπο που τους “χαλούσε-με τη συνέπειά του στη δουλειά-την πιάτσα”! Τα έχουν αυτά όλα τα επαγγέλματα.
Οι δεύτεροι με έκαναν να αντιληφθώ καλύτερα τον χαρακτήρα μου, αλλά και το δικό τους, ώστε να τους αποφεύγω τελείως ή να τους απαντώ καταλλήλως σε κάθε νεότερη επίθεση, ή να μετριάζω το θυμό τους με ηπιότητα.
Τους φίλους σας, λοιπόν, και τα… μάτια σας. Εννοώ τους πραγματικούς… Πώς το΄λεγε ο Βολτέρος; “Θεέμου, βοήθησέ με να αντιμετωπίσω τους φίλους μου! Τους εχθρούς μου τους κανονίζω και μόνος μου!”
Στ.Γ.Κ.
