"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ελληνική εκπαιδευση: ένα αιώνιο δράμα (Χ.Ν., 30-6-16)

 

 

 

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

  • «Πιστεύω ισχυρά ότι, ο δρόμος εξόδου από τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση για την Ελλάδα, πρέπει να περάσει μέσα απ΄την εκπαίδευση, την κατάρτιση και την απασχόληση» (James Calleja, δ/ντής Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη και την Επαγγελματική Κατάρτιση (Cedefop), X.N., 29/6)

 

ΚΑΜΙΑ κυβέρνηση από όσες μας προέκυψαν στα 6 χρόνια της κρίσης δεν τόλμησε το αυτονόητο: να επιστρατεύσει τα πιο γερά μυαλά απ΄όλα τα κόμματα και να κάνει μια σταθερή Εθνική Επιτροπή για την Παιδεία. Η οποία να μελετήσει επισταμένα τις μελλοντικές ανάγκες της χώρας σε επιστημονικό προσωπικό και εργατικό δυναμικό, έχοντας ως στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση και την προετοιμασία της για το επόμενο στάδιο.

 

ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ η κάθε κυβέρνηση (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) κοιτάζει πως να τοποθετήσει ως υπουργό Παιδείας ένα «δικό της» άνθρωπο (άσχετα με την καταλληλότητά του), πειθήνιο εκτελεστικό όργανο των κελευσμάτων της. Όσο για «εκπαιδευτικά προγράμματα», καμιά κυβέρνηση δεν παρουσίασε δικό της, γιατί απλούστατα δεν είχε!

 

ΝΑΙ! Σε εποχές κρίσεων γίνεται στην Παιδεία, όπως και σε όλους τους τομείς των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, εξορθολογισμός δαπανών και  κατανομής προσωπικού. Δεν γίνονται άστοχες περικοπές και… έμμεσες απολύσεις που έχουν σαφώς μόνο οικονομικό αντίκρισμα.

 

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, από το 2011 και εντεύθεν όλες οι αλλαγές που έγιναν και γίνονται στη δημόσια εκπαίδευση (κυρίως στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια) έχουν ως βασικό σκοπό την ελάττωση και μόνο του προσωπικού.

 

ΜΕ ΤΗΝ «αριστερής» δε έμπνευση «μεταρρύθμιση» του κ. Φίλη, νυν υπουργού, και παρά το ότι έγινε, λέει, «εθνικός διάλογος» (μάλλον κι αυτός προσχηματικός), αυτά που τελικά υιοθετεί το Υπουργείο (παραβλέποντας συμπεράσματα και προτάσεις του διαλόγου) δεν έχουν το προηγούμενό τους.

 

ΕΤΣΙ, αντί για απ΄ευθείας απολύσεις προσωπικού, έχουμε καταργήσεις/συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, αύξηση αριθμού μαθητών ανά τμήμα, ελαστικοποίηση του θεσμού 2ης και 3ης ανάθεσης διδασκαλίας μαθημάτων, περικοπές ωρών διδασκαλίας, ελάττωση σχολικού ωραρίου, αύξηση διάρκειας… διαλειμμάτων, αναγκαστικές μετακινήσεις προσωπικού κ.λπ.

 

ΣΠΑΣΜΩΔΙΚΕΣ κινήσεις, δηλαδή, σε ένα Υπουργείο που θα έπρεπε να λειτουργεί έτσι ώστε να ικανοποιεί τουλάχιστον τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες της μαθητικής κοινότητας. Και πάλι τα θύματα μιας τέτοιας ασυνάρτητης εκπαιδευτικής πολιτικής θα είναι μαθητές, γονείς και κυρίως χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί που θα αναγκαστουν να μετακινηθούν σε περισσότερα σχολεία. Είναι δε αμφίβολο αν αυτή η νέα αριστερή «κοπτορραπτική μέθοδος» θα καταφέρει να καλύψει τα κενά των σχολείων, όταν αυτά επαναλειτουργήσουν το Σεπτέμβρη. Σωστά! Βρισκόμαστε σε κρίση, αλλά όχι και τέτοιο «μαχαίρι», ειδικά στην Παιδεία. Έλεος… (Στ.Γ.Κ.)

 

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ της Κυβέρνησης κ. Γιάννης Δραγασάκης, μιλώντας  στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ (26-6-16), υπογράμμισε την ανάγκη ουσιαστικής αναβάθμισης του κόμματος ως προϋπόθεση επιτυχίας του.

ΤΙ ακριβώς είπε και τί εννοεί; «Ορισμένες φορές η αριστερή κυβερνησιμότητα κατανοείται ως κάτι δεδομένο. Δεν είναι όμως όπως ένα πλοίο έτοιμο που μπαίνει στη θάλασσα, έτοιμο να ταξιδέψει, αλλά είναι κάτι που δημιουργείται εν πλω μέσα από διαρκείς προσπάθειες, μέσα από πειραματισμούς, μέσα από εντοπισμούς και διόρθωση λαθών μέσα από τη μελέτη των συγκυριών».

ΠΟΛΥ σωστά τα παραπάνω από ένα άνθρωπο που έχει και κυβερνητική εμπειρία και σύνεση στις αποφάσεις που παίρνει. Φυσικά κάθε «κυβερνησιμότητα» (όχι μόνο η αριστερή) «είναι μια διαδικασία μάθησης», αρκεί βέβαια τα παθήματα να γίνονται και μαθήματα και να μην επαφίενται στην «κρίση» και κριτική των διάφορων συνιστωσών του (κάθε) κόμματος. Αν θέλουμε ένα ενιαίο κόμμα να λειτουργεί με συνέπεια και με λιγότερα λάθη… (Στ.Γ.Κ.)

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 


Κύριε πρόεδρε,

«Εχουμε παρκαρισμένους εκπαιδευτικούς σε μια περιοχή», είπε επί λέξει ο κ. Φίλης, «και στη διπλανή υπάρχουν σχολεία που δεν μπορούν να λειτουργήσουν από ελλείψεις. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε πλεόνασμα σε ειδικότητες στα σχολεία και να προσλαμβάνουμε αναπληρωτές. Υπάρχει πλεόνασμα σε ορισμένες ειδικότητες, οι οποίες κρύβονται (!) στο μηχανισμό των πελατειακών σχέσεων, και προσλαμβάνουμε αναπληρωτές να κάνουν τη δουλειά που δεν κάνουν οι μόνιμοι»!

ΜΑ, είναι θέση και συλλογισμός υπουργού Παιδείας τα παραπάνω; Τέτοια απαξίωση για τους εκπαιδευτικούς και το έργο τους; Ποιος φταίει για τους πλεονάζοντες εκπ/κούς; Κι αφού υπάρχουν «πλεονάζοντες» γιατί κάθε χρόνο προσλαμβάνονται χιλιάδες αναπληρωτές; Φταίνε οι εκπ/κοί, ή η κακή οργάνωση κι ο προγραμματισμός του Υπουργείου παιδείας; Τελικά, μήπως ο μόνος «παρκαρισμένος» στο κακότυχο Υπουργείο είναι ο εκάστοτε Υπουργός που, μη έχοντας πραγματική γνώση των θεμάτων ευθύνης του, προβαίνει σε ατυχείς και πολλές φορές προκλητικές δηλώσεις;

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε