"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Επιστροφή στη βαρβαρότητα (σχόλια, Χ.Ν., 16-6-16)

 

 

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ γεγονότα βαρβαρότητας (Ορλάντο ΗΠΑ, Euro-2016 (Γαλλία), οι πολλές εν ψυχρώ δολοφονίες ακόμη και από ανήλικα 14χρονα παιδιά), αλλά και η προσπάθεια άσκησης προληπτικής λογοκρισίας στη χώρα μας,  ξαναφέρνουν στο προσκήνιο μια καταπληκτική, προφητική –και πάντα επίκαιρη- ρήση του Οδυσσέα Ελύτη, πριν από  39 χρόνια.

ΤΟΤΕ, με αφορμή την ανακοίνωση της βράβευσής του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1979), Ο Οδυσσέας Ελύτης, δίνοντας σχετική συνέντευξη στη «Μεγάλη Βρεταννία», είπε και τα εξής για την «ερχόμενη» βαρβαρότητα στον κόσμο:

«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του. Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ’ αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι’ αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό. Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Πού βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ’ όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας -και της εποχής μας.»


ΑΝΑΓΚΑΙΑ η υπόμνηση των παραπάνω, αφού όλα- μα όλα όσα αναφέρει ο ποιητής- συμβαίνουν γυρω μας, χωρίς να αντιδρούμε καθόλου. Αν ήμαστε στην αρχή ή στη μέση του νέου Μεσαίωνα που σκεπάζει σιγά-σιγά τον πλανήτη, κανείς  δεν το ξέρει.

 

ΠΑΝΤΩΣ τα φαινόμενα εξαχρείωσης του ανθρώπου (άδικοι πόλεμοι, παράλογοι θρησκευτικοί φανατισμοί, προσφυγιά, εκμηδένιση κάθε έννοιας ανθρωπισμού, ωμές δολοφονίες, δυσβάστακτοι φόροι και μνημόνια, άγριες συγκρούσεις κ.λπ.) πολλαπλασιάζονται, ακόμη και μέσα στις λεγόμενες «πολιτισμένες» δυτικές κοινωνίες -το υποτιθέμενο προπύργιο ελευθερίας, δημοκρατίας και δικαιοσύνης για τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου.

 

ΕΤΣΙ, εκείνο το περίφημο ελύτειο «Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τί βλέπεις;» πραγματώνεται με τους χειρότερους οιωνούς. Έστω κι αν αφήνει μια μικρή χαραμάδα φωτός, μια αμυδρή ελπίδα, «στο έργο» κάποιων που (ανέκαθεν) πάνε κόντρα στη βαρβαρότητα. Στοιχηματίζοντας στην τελική νίκη του καλού! Μακάρι…

 

[Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ υπόμνηση ας θεωρηθεί μια ελάχιστη συμβολή στα 20 χρόνια από το θάνατό του ποιητή (1996)] (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

 

ΟΙ πρώην «Αγανακτισμένοι» και το κίνημα «Παρατηθείτε» συναντήθηκαν περίπου χθες. Βέβαια, από το «Αγανακτείστε» στο «Παραιτηθείτε» η απόσταση δεν είναι μεγάλη: μόνο 5 χρόνια! Είχαμε όμως σπουδαίες αλλαγές στο ενδιάμεσο, με σημαντικότερη την άνοδο στην εξουσία μιας «χλομής», ασπόνδυλης, ξεθωριασμένης αριστεράς.

 

ΑΣΧΕΤΑ με την έκβαση των δυο συγκεντρώσεων (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη), με τα συνθήματα που ουσιαστικά απευθύνονται προς την κυβέρνηση Τσίπρα, το θέμα είναι ότι για πρώτη φορά εδώ και 18 μήνες δημιουργείται ένα κίνημα κατά της κυβέρνησης -η οποία πίστευε ότι έχαιρε της αποδοχής της πλειοψηφίας.

 

ΟΙ «ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ» ξεκίνησαν μέσω μιας ιστοσελίδας στο Facebook και ίσως να μη έπαιρναν, ως κίνημα, τις σημερινές διαστάσεις, αν δεν προκαλούσαν την απροσδόκητη αντίδραση μελών της κυβέρνησης που έφτασαν στο σημείο (Ν. Φίλης, Γεροβασίλη) να τις καταδικάσουν, πριν καν πραγματοποιηθούν!

 

ΜΑΛΙΣΤΑ, με δηλώσεις που μάλλον εκφράζουν την ανησυχία (για να μην πούμε τον πανικό) της κυβέρνησης. Διότι, όταν ο μεν κ. Ν. Φίλης προσδιορίζει καθεστωτικά ότι αυτές -οι συγκεντρώσεις- «κινούνται στα όρια (!) της συνταγματικής νομιμότητας», η δε κα Γεροβασίλη ούτε λίγο ούτε πολύ  λέει πως  το κίνημα «Παραιτηθείτε» «στη σημερινή συγκυρία είναι ένα αίτημα το οποίο δεν απαντά σε ανάγκες της κοινωνίας και το οποίο κινείται εχθρικά (sic) στη χώρα, αυτή τη στιγμή», πόση δημοκρατικότητα εκφράζουν άραγε!

 

ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ άραγε, πως οι συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» ή το παλιό κίνημα «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» καθώς και η ευθεία επίθεση εναντίον του πρώην ΠτΔ κ. Κ. Παπούλια στα Ιωάννινα, ήσαν όλες τους «εντός των ορίων της συνταγματικής νομιμότητας» και διόλου «εχθρικές προς τη χώρα»; Αλλά και η δήλωση του εκπροσώπου της Ν.Δ. κ. Κουμουτσάκου περί παρελθοντικών «ρωμαϊκών λεγεώνων» πόσο πολιτική είναι ως απάντηση;

 

… ΑΝΤΙ να προβληματιστούμε και να ομονοήσουμε ώστε να βγάλουμε τη χώρα από τη δύσκολη θέση που βρίσκεται, μάλιστα σε μια περίοδο που μαύρα νέφη καλύπτουν τον ευρωπαϊκό ορίζοντα (Brexit, Euro-16, προσφυγικό κ.ά.) εμείς ξαναπιάνουμε την παλιά διελκυστίνδα του λαϊκισμού που οδηγεί στο διχασμό του λαού.  Ή, μήπως ό,τι πράττουμε εμείς όντας στην κυβέρνηση «καλώς έχει», όχι όμως και ό,τι πράττουν οι άλλοι, όταν διαμαρτύρονται στις πλατείες και τους δρόμους; (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε