"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αυταπάτες, αντιφάσεις και ομολογία (Σχόλια, 17-5-16)

 

«ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ»

 

Ο ΠΡΩΗΝ πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στη Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (14/5) είπε και τα εξής σχετικά με τις «αυταπάτες» του κ. Τσίπρα:

«Το να λες ότι αυταπατώμαι δε σε καθιστά ούτε συμπαθή, ούτε αθώο. Το να έχεις ιδεοληψίες, στερεότυπα, το να υποστηρίζεις τον αντιμνημονιακό λαϊκισμό είναι εν πάση περιπτώσει κάτι μεμπτό, αλλά ο τυχοδιωκτισμός, το παιχνίδι με τους θεσμούς, η συκοφάντηση, η χυδαιολογία, η αλλοίωση του φρονήματος και της λογικής του ελληνικού λαού είναι έγκλημα καθοσιώσεως».

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ με τη διαπίστωση του πρώην προέδρου του (πρώην) ΠΑΣΟΚ. Η πραγματικότητα τον δικαιώνει. Όμως, είναι γεγονός πως «αυταπάτες» μπορεί να τρέφει ένας λαός του οποίου οι πολιτικές ηγεσίες (σχεδόν όλες οι μεταπολιτευτικές) αποδείχτηκαν τυχοδιωκτικές. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις των πολιτικών ανδρών που αγωνίστηκαν πραγματικά για την πρόοδο του ελληνικού λαού. Αλλά και ελάχιστοι οι πολιτικοί (σ΄ αυτούς συμπεριλαμβάνεται κι ο κ. Τσίπρας) που είχαν το θάρρος να ομολογήσουν δημόσια τις «αυταπάτες» που έθρεφαν. Όλοι πίστευαν πως η πολιτική τους είναι σωστή και σωτήρια για το λαό, ή πως είναι πειστική ώστε να αλλάξουν τα δεδομένα.

Η ΜΕΓΑΛΗ αυταπάτη του κ. Τσίπρα ήταν ότι  μια αριστερή ευρωπαϊκή κυβέρνηση στο υπογάστριο της Ε.Ε., όπως η Ελληνική, θα επιτύγχανε όσα δεν πέτυχαν οι προηγούμενες, εκβιάζοντας την Ευρώπη! Πώς; Μα, με ένα τελείως «σουρεαλιστικό» σχέδιο(το βαρουφάκειο) δήθεν διαπραγματεύσεων, και με ένα ασόβαρο και απρογραμμάτιστο (χωρίς εναλλακτική λύση) Grexit!

Η ΔΕΥΤΕΡΗ αυταπάτη του κ. Τσίπρα  ήταν ότι όντας πρωθυπουργός μιας αριστερής κυβέρνησης με ποικίλες και ετερόκλητες συνιστώσες,  θα μπορούσε να αρθρώσει κοινό λόγο και κοινή –τουλάχιστον προς τα έξω- πολιτική. Αμ, δε… Οι ιδεοληψίες ζουν και βασιλεύουν και σήμερα, έτσι που ο κ. Τσίπρας να αναλώνει πολύ χρόνο σε «ανασκευές» τους παραμένοντας «δέσμιος» των αντιφάσεων των στελεχών του. Αλλά και πολλών δικών φρούδων υποσχέσεων (Θεσσαλονίκη).

ΚΑΜΙΑ κυβέρνηση όμως δεν διαρκεί για πολύ, ερχόμενη σε αντίφαση με τον ίδιο τον εαυτό της. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

 

ΟΤΙ υπήρχε και Παγκόσμια Ημέρα Χρέους, που “γιορτάζεται” μάλιστα στις 16 του Μάη, μας ήταν άγνωστο! Βλέπετε, οι παγκόσμιες μέρες…συγκινούν μόνο τους ενδιαφερόμενους (η χώρα μας είναι ήδη «πνιγμένη» στο χρέος), και φυσικά την παγκόσμια κερδοσκοπία.

 

ΤΟ 2007 το παγκόσμιο χρέος των χωρών (σύμφωνα με το ΔΝΤ) έφτανε τα 144 τρισεκατομ. δολάρια, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 2015, είχε αυξηθεί κατά 57 τρισ.! Κάτι που σημαίνει πως σήμερα εγγίζει τα 199 τρισ. δολάρια.

 

ΕΔΩ και αρκετά χρόνια όλος ο πλανήτης βρίσκεται στον αστερισμό της πτώχευσης. Λαοί ξεκληρίζονται από άδικους πολέμους, «εύρρωστες» οικονομίες καταρρέουν, ενεργειακοί πόλεμοι στο «κόκκινο», νέες αγορές αναδύονται, ενώ πολλές παλιές παραμένουν εύθραυστες. Θρησκευτικοί πόλεμοι βρίσκονται σε έξαρση, κλιματικές αλλαγές δημιουργούν εκατομμύρια από οικονομικούς μετανάστες, η δε διεθνής τρομοκρατία απαξιώνει τελείως την ανθρώπινη ζωή.

 

ΛΑΟΙ μετακινούνται, κοινωνίες ανθρώπων μεταβάλλονται, πεποιθήσεις και στερεότυπα αναζωπυρώνονται, οικονομικές πολιτικές αλλάζουν σαν τα πουκάμισα.

 

ΤΑ ΠΑΝΤΑ συντείνουν στο να συγκεντρώνεται το χρήμα, ο πλούτος, σε λιγότερα κέντρα, σε ελάχιστα χέρια. Έχουμε συρρίκνωση ή ακρίβεια του χρήματος και επέκταση της φτώχιας ακόμη και σε άλλοτε «πλούσιες» χώρες.

 

ΠΟΛΛΕΣ πάλι χώρες, όπως άλλωστε και η δική μας, αντιμετωπίζουν για χρόνια βαθιά ύφεση και βαριά οικονομική κρίση προσπαθώντας να βρουν τρόπους να τις αντιμετωπίσουν.  Και όσες μεν  διαθέτουν ικανές πολιτικές ηγεσίες, τα καταφέρνουν να ισορροπήσουν: κάνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις-προσαρμογές και μπαίνουν έτσι στο δρόμο της ανάπτυξης. Όσες όμως, σαν τη δική μας, κυβερνώνται από ανθρώπους που έχουν «αυταπάτες» (όπως εκ των υστέρων οι ίδιοι ομολογούν) και αριστερές ιδεοληψίες, καθυστερούν στη λήψη γρήγορων και αποτελεσματικών μέτρων καταδικάζοντας τους λαούς τους στη φτώχια και τις χώρες τους στο τέλμα. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Κάπου, στο χθεσινό θέμα/δοκίμιο περί φιλίας στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας των υποψηφίων για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ο συγγραφέας του δοκιμίου Ε. Παπανούτσος επισημαίνει και το εξής:

 

«Φίλος είναι ο παραστάτης και σύμμαχός μας στον τραχύ αγώνα να υπάρξουμε, να σηκώσουμε το βάρος της ανθρωποσύνης μας, χωρίς να συντριβούμε ή να ευτελιστούμε.»

 

Πόσοι άραγε από μας ή από τους Ευρωπαίους που αποτελουν τους «παραστάτες» ή και τους «σύμμαχούς» μας, μας βοήθησαν –ή μας βοηθούν- στο να σηκώσουμε το βάρος της κρίσης;

 

Αλλά, μάλλον και η φιλία μετριέται πρώτα σε ευρώ και έπειτα ως ανθρώπινη σχέση!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε