Κονιακ μηδεν αστέρων- της Κικής ΔΗΜΟΥΛΑ (Από το “Χαίρε Ποτέ”)
Posted on 19 Φεβ, 2016 in Ποιηση | 0 comments
[Ανέκαθεν, αν και είμαι άνθρωπος της τάξης, λάτρευα αυτούς που δεν είναι της τάξης, όπως περίπου η γυναίκα μου. Δηλαδή, είναι άνθρωποι "ανακατωσούρες" που βάζουν όλα τα πράγματα μπροστά, αλλά έχουν την ικανότητα -και μάλιστα με ταχύτητα- να τα χρησιμοποιούν. Όχι μόνο την κατάλληλη στιγμή, αλλά και στο κατάλληλο μέρος!
Αντίθετα εγώ, θέλω μόνο εκείνα που χρειάζομαι κι όλα τα άλλα να είναι τακτοποιημένα-και με περισσή φροντίδα!
Το ποίημα της Κικής Δημουλά είναι και το λατρεμένο της Χριστίνης-της γυναίκας μου. Το χρησδιμοποιεί σαν το ισχυρότερο "επιχείρημα"!, Στ.Γ.Κ.]
Από το “Χαίρε Ποτέ”,
[ΚΟΝΙΑΚ ΜΗΔΕΝ ΑΣΤΕΡΩΝ- της ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ]
«Χαμένα πάνε τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
– έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.
Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά-σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συνταγές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.
Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και που δεν ήταν τότε θάλασσα.»
