"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μικροπολιτικά κι αβάσταχτα (Σχόλια, Χ.Ν., 9-2-16)

 

 

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΙ ΑΒΑΣΤΑΧΤΑ

-(ελληνικό εκπ/κό σύστημα) Στην έκθεση του 2015 της ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ για την ελληνική Παιδεία, ο αρμόδιος καθηγητής-εισηγητής της κ. Παΐζης, μεταξύ πολλών αρνητικών επεσήμανε και το ότι «Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι άφιλο, απευθύνεται σε υγιείς, ημεδαπούς, χωρίς οικογενειακά προβλήματα, (και) με καλό εισόδημα»… Αλλά πόσο «υγιές» μπορεί να είναι ένα σύστημα σε καιρούς κρίσης όπως οι τωρινοί, όταν υπάρχουν πάρα πολλοί μαθητές που δεν μπορούν στο σπίτι τους ούτε ένα πρωινό να πάρουν; Εξάλλου, δεν είναι αυτή η «άφιλη» εκπαίδευση που, σύμφωνα με τη θεωρία του Πιερ Μπουρντιέ, «επιβάλλει έναν ιδιαίτερο τύπο πολιτισμού, αυτόν της κυρίαρχης τάξης»; Και πώς θα μεταβληθεί μια τέτοια εκπ/ση, όταν το ίδιο το πολιτικό σύστημα –δεξιό, σοσιαλιστικό ή αριστερό- την εκτρέφει διαιωνίζοντάς την; Μήπως τώρα με την δήθεν «αριστερή» πρωτοπορία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έστω και έμμεσα, με τη δήλωση ενός βουλευτή, δεν προτείνεται να καταβάλλουν οι γονείς των μαθητών των δημόσιων σχολείων ετήσια (περί τα 600 ευρώ) δίδακτρα; Και μόνο σαν νύξη δεν είναι κάτι το τρομακτικό;

 

-(η ιδιοποίηση του δημόσιου χώρου). Οι πρόσφατες, σε πολλά σημεία της χώρας –και στην Κρήτη- συνεχιζόμενες και εντεινόμενες κινητοποιήσεις των αγροτών με αποκλεισμό πολλών «κόμβων»/ περασμάτων των απλών πολιτών, δεν ξαναφέρνουν στο προσκήνιο την έννοια της ιδιοποίησης του δημόσιου χώρου; Τί άλλο σημαίνει ο επί ώρες ή και μέρες  αποκλεισμός διέλευσης αυτοκινήτων από τα βόρεια στα νότια ή από τα ανατολικά στα δυτικά της χώρας; Δεν σημαίνει έναν «ακήρυκτο» γενικευμένο πόλεμο του καθενός που μπορεί εναντίον του διπλανού του; Και πιο απλά του ενός κλάδου εναντίον των άλλων, του σημερινού συνταξιούχου εναντίον του αυριανού, της σημερινής γενιάς εναντίον των επόμενων; Δεν έχουμε έτσι τον λεγόμενο «κοινωνικό αυτοματισμό», δηλαδή τη δημιουργία μιας κοινωνίας-ζούγκλας; Είναι δυνατόν να πιέζει κανείς μια κυβέρνηση καταστρέφοντας τους άλλους; Είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να ανέχεται ή και να πυροδοτεί τέτοιες καταστάσεις, με το να μιλάει η ίδια για «λαϊκούς αγώνες»; Ως πότε, αντί ενός ουσιαστικού διαλόγου θα έχουμε προσχηματικούς ψευτο-διαλόγους και με θύματα όλους τους υπόλοιπους; (όχι Χ.Ν.)

 

-(η συνεχιζόμενη κακοδαιμονία μας). Μετά από 11 χρόνια επιτυχούς παραμονής στο πηδάλιο της Δημόσιας Διοίκησης (Ανεξάρτητης Αρχής Καταπολέμησης της Διαφθοράς), ο κ. Λέανδρος Ρακιντζής αντικαθίσταται από «ημέτερο» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο ίδιος, σε συνέντευξή του στην «Κ» (7/2/16) ανάμεσα σε πολλά σοβαρά και τραγελαφικά επεσήμανε και τα εξής σχετικά με την (μη) καταπολέμηση της διαφθοράς: «Υπάρχει διαφθορά γιατί δεν υπάρχει τιμωρία. Από όλες τις υποθέσεις που έστειλα στον εισαγγελέα, ζήτημα είναι ένα 10% να έχει τελειώσει δικαστικά. Όλες οι άλλες υποθέσεις εκκρεμούν. Αρχίζουν οι αναβολές και μετά σου λέει ο άλλος, ό,τι και να κάνω δεν θα τιμωρηθώ…»! Αθάνατη Ελλάδα των βαλκανίων που θέλεις, λέει, να γίνεις  και Ευρώπη! (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΤΟΠΟΙ (ημερολόγιο Γραμπούσας)

ΥΠΑΡΧΟΥΝ δημιουργικοί άνθρωποι στην Ελλάδα που δένονται τόσο πολύ με τον τόπο τους που είτε αναφέρεσαι στο ένα όνομα είτε στο άλλο, σου βγαίνουν και τα δυο ταυτόχρονα.

 

ΑΣ πούμε, λες Κρήτη και σου βγαίνει Καζαντζάκης, λες Χαλκίδα και σου βγαίνει Σκαρίμπας, λες Γραμβούσα και σου βγαίνει Δεικτάκης… Πράγματι, ο αξιοθαύμαστος, ακούραστος κι ανήσυχος κ. Θανάσης Δ. καταφέρνει κάθε χρόνο να μας εκπλήσσει: εκτός από τις θαυμάσιες καλοκαιρινές εκδηλώσεις στην αγαπημένη του Γραμβούσα –τα λεγόμενα «Γραμπούσια»- καθώς και τις εκδόσεις βιβλίων του, μαζί με το «Σύλλογο Προβολής Κισάμου-η Γραμπούσα» κυκλοφορεί άκρως ενδιαφέροντα θεματικά και άψογα εμφανισιακά ετήσια «Ημερολόγια» τοίχου.

 

ΚΑΙ το φετινό Ημερολόγιο του Συλλόγου (2016) είναι εξίσου απαιτητικό, φιλόδοξο και αγαπησιάρικο με τα προηγούμενα. Είναι ένας μαγευτικός εικονο-ποιητικός Περίπλους στις ομορφιές, στεριανές και θαλασσινές, της «προικισμένης απ΄ το Θεό» Κισάμου. Ένας χείμαρρος εικόνων, χρωμάτων και ποίησης που αποπνέει μόνο αισιοδοξία… Στεκόμαστε στο ποίημα «Γραμπουσιανό Τοπίο» (μικρό απόσπασμα), μια συνοπτική καλοφτιαγμένη και με μουσικότητα δοσμένη ποίηση του κόσμου του κ. Δεικτάκη, με εικόνα τον Μπάλο:

«Τηγάνι, Βαλεντί, Γραμπούσες, Μπάλος,/Χέρι, Λαιμός, Ζεστά και Πεταλίδα

Φτιάχνουνε ταιριαστή θεία σφραγίδα/δένουν τα χέρια στο περίσσιο κάλλος.

Στ΄αλήθεια είσαι ένας κόσμος άλλος/με την πανίδα και με τη χλωρίδα

Στου θαυμασμού μου τη ματιά σε είδα/με τη γαλήνη, μα κι αν είναι σάλος…» Όταν υπάρχει μεράκι, φαντασία και όρεξη, όλα είναι δυνατά για τα δημιουργικά μυαλά και όλα γίνονται ωραία. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

 

«Θυμάμαι τις προσλήψεις στο μετρό το 2009. Προσέλαβαν οδηγούς υποτίθεται, ο ένας ήταν μάγειρας, ο άλλος μουσικός, ο τρίτος κάτι άλλο και κανένας δεν ήταν οδηγός!»

Τα παραπάνω δήλωσε στην «Κ» (7/2) ο κ. Λ. Ρακιντζής, επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, για να τονίσει την έκταση της «πελατειακής σχέσης» των πολιτών, αλλά και την εν πολλοίς ατιμώρητη διαφθορά στην ελληνική κοινωνία και πολιτεία. Ο ίδιος μάλιστα, μετά 12 χρόνια παραμονής στη θέση αυτή, ακόμα αναρωτιέται πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος!

 

Μα, πού αλλού, παρά σε μια παρατεταμένη … κρίση που τη βιώνουμε τώρα στο πετσί μας.

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε