"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

H λύση και οι μη λύσεις! (Χ.Ν., 2-2-16)

 

 

 

Η ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗ ΛΥΣΕΙΣ

ΖΟΥΜΕ σε μια χώρα που, ενώ διαθέτει τρόπους για να λύνει τα προβλήματά της, κατά περίεργο τρόπο προσφεύγει πάντα στα πιο ατελέσφορα μέτρα. Επειδή, προέχουν οι πολιτικές σκοπιμότητες.

 

Η ΤΑΚΤΙΚΗ αυτή, δυστυχώς, ακολουθείται με οποιαδήποτε κυβέρνηση.

 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλοί αξιόλογοι «επαΐοντες» των πραγμάτων, γνωρίζουν δηλαδή το τί και το πώς του ενεργείν, αλλά καμιά κυβέρνηση δεν τους αξιοποιεί! Αυτό φαίνεται καθαρά κάθε φορά που έχουμε υπηρεσιακές κυβερνήσεις: οι «υπηρεσιακοί» παράγοντες δουλεύουν άψογα και αποτελεσματικά! Θυμηθείτε μόνο την τεράστια απόδοση σε έργο του κ. Χριστοδουλάκη Ν., όσο ήταν μέλος πρόσφατης υπηρεσιακής κυβέρνησης.

 

ΒΛΕΠΕΤΕ, το κακώς εννοούμενο συμφέρον του κόμματος υπερισχύει του γενικότερου, ενώ προσωπικές φιλοδοξίες και εγωισμοί δεν επιτρέπουν παραχωρήσεις τέτοιου είδους. Έτσι, σοβαρές κρατικές υποθέσεις αναθέτονται σε «ημέτερους», παρεάκια, συγγενείς και φίλους προς δόξαν της κομματοκρατίας.

 

ΟΜΩΣ, εδώ που φτάσαμε, ακόμη κι ο κόσμος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν αντέχει άλλα ψέματα ή άλλες χρονοβόρες ψευδο-διαπραγματεύσεις. Ούτε η ελληνική κοινωνία αντέχει άλλη κρίση, ύστερα από τόσα χρόνια καρτερικής υπομονής. Τα προβλήματα είναι οξύτατα: με το προσφυγικό να μην ελαττώνεται, με το αγροτικό και την κοινωνική ένταση στο έπακρο εξαιτίας του ασφαλιστικού, και με τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές να μην ολοκληρώνεται, η κατάσταση γίνεται κρισιμότατη.

 

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΟ όλων είναι ότι αυτοί που μας κυβερνούν σήμερα είναι οι ίδιοι που έσπερναν ανέμους, όσο ήταν στην αντιπολίτευση. Τώρα που βρίσκουν  μπροστά τους θύελλες, νιώθουν πως τα ιδεολογήματά τους είναι ανίκανα πια να τους προστατέψουν από θεομηνίες: δεν πείθουν καν ούτε τους ψηφοφόρους τους.

 

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ πολλή δουλειά εδώ που φτάσαμε χωρίς να έχει επιτευχθεί καμιά σοβαρή λύση κανενός από τα τεράστια προβλήματα που συσσωρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης.

 

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ πρόβλημα στην Eλλάδα μοιάζει με εκείνο που συναντά ο κάθε απλός πολίτης, όταν μπαίνει σε μια δημόσια υπηρεσία: ενώ υπάρχει λύση στο αίτημά του, ο υπάλληλος τού προσθέτει επιπλέον προβλήματα! Ούτε ορθολογισμός υπάρχει στις ενέργειές μας, ούτε σχέδιο με εναλλακτικές.

 

ΕΧΟΥΜΕ χάσει προ πολλού την αναγκαία για την επιβίωσή μας κοινωνική συνοχή, αλλά και την μεταξύ μας συνεννόηση. Κάθε κοινωνική ομάδα απαιτεί να μη θιγούν τα «κεκτημένα» της, ή να ικανοποιηθεί αυτή μόνο χωρίς να την ενδιαφέρει ποιοι «θα την πληρώσουν». Γι’ αυτό και είναι δύσκολη οποιαδήποτε λύση. Αλλά, η «λογική» των λύσεων υπάρχει και περιμένει να ωριμάσουμε για να μας αποκαλυφθεί. Θα της το επιτρέψουμε; (Στ.Γ.Κ.)

 

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πουθενά στον κόσμο κυβέρνηση που να μην έρχεται στον πειρασμό να θέλει να ελέγξει την τέταρτη λεγόμενη εξουσία -τον Τύπο και τα ΜΜΕ. Από την άλλη, κάθε  «μεγιστάνας» της ενημέρωσης δεν αντέχει κι αυτός στον πειρασμό να μην ασκεί, μέσω ελεγχόμενων κυβερνήσεων, εξουσία της αρεσκείας του!

 

ΕΤΣΙ, ο πόλεμος ανάμεσα στις τρεις πρωταρχικές μορφές εξουσίας και την τέταρτη, θα συνεχίζεται εσαεί εφόσον φυσικά θα υπάρχει δημοκρατία στον κόσμο και όχι ολοκληρωτικά καθεστώτα. Συνεπώς είναι εύλογη η τελευταία ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ (28-1-16) σχετικά με την απεργία των μελών της: «Είναι φανερό -έγραφε μεταξύ πολλών- ότι θέλουν την πλήρη υποταγή της είδησης στην πληροφορία και της ενημέρωσης στην επικοινωνία-προπαγάνδα.»

 

ΑΝ, βέβαια, δούμε ιδιαίτερα το πως παρουσιάζεται μια είδηση στα κεντρικά κανάλια (ιδιωτικά και κρατικά), η αλήθεια είναι ότι οι ειδήσεις συσκοτίζονται από ποικίλες σκόπιμες πληροφορίες, ενώ και η ενημέρωση εκτός του ότι είναι επιλεκτική, πολλές φορές δεν παύει να είναι μεροληπτική.

 

ΕΤΣΙ, «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο (και τη νομοθεσία) της ενημέρωσης», για να παραφράσουμε τον Σαίξπηρ. Αλλά ποια κυβέρνηση θα προβεί στην κάθαρση, όταν ενημέρωση και εξουσία φαίνεται να είναι σχεδόν πάντα διαπλεκόμενες; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε

Να πως μας συνόψισε τηλεφωνικά φίλος μαντιναδολόγος τον πρώτο χρόνο της «πρωτο-δεύτερης φοράς» αριστερής κυβέρνησης»:

 

«Ίντα τα θες τα όνειρα, τσ΄ελπίδες, τσοι υποσχέσεις

Εδώ παπάς, εκεί παπάς, καθείς τους κι άλλες «θέσεις»!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε