"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τέλος καλό, όλα καλά (;) (Χ.Ν., 14-6-15)

 

 

 

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ, ΟΛΑ ΚΑΛΑ (;)

 

ΜΑΡΑΘΩΝΙΕΣ, εξαιρετικά σκληρές και επίπονες αλλά τελικά καρποφόρες αποδείχθηκαν οι εξουθενωτικές και ποικίλες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες.

 

ΕΙΝΑΙ ευχάριστο ότι η Ε.Ε., ιδιαίτερα η Ευρωζώνη, παρά τις σφοδρές συγκρούσεις εθνικών, ιδεολογικών και οικονομικών συμφερόντων, καταφέρνει να εξισορροπήσει τα πράγματα, ώστε το μεγαλύτερο μεταπολεμικό ευρωπαϊκό επίτευγμα -η Ε.Ε.- να παραμένει ακλόνητη. Πάνω από 60 χρόνια.

 

ΕΙΝΑΙ ευχάριστο επίσης το γεγονός ότι οι φωνές των μικρών και αδύναμων κρατών, όπως η χώρα μας, παρά τις αφόρητες πιέσεις αντιρρήσεις των οικονομικά ισχυρότερων (Γερμανία), στο τέλος εισακούονται. Έστω και με την επιβολή αυστηρότατων μέτρων: ο συμβιβασμός είναι η μεγαλύτερη αρετή, αλλά και ο σοβαρότερος κανόνας για την ύπαρξη τέτοιων Ενώσεων, για τη συνύπαρξη διαφορετικών νοοτροπιών και βουλήσεων.

 

ΕΤΣΙ, είναι αξιοσημείωτες και οι λιτές ανακοινώσεις των τριών βασικότερων επικεφαλής φορέων των διαπραγματεύσεων:

 

  • «Σήμερα είχαμε έναν στόχο, να πετύχουμε συμφωνία. Μετά από 17 ώρες, πετύχαμε μια συμφωνία. Συμφωνήσαμε ότι οι Έλληνες μπορούν να αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις. Θα συνεχιστεί η οικονομική στήριξη προς την Ελλάδα». Αυτά δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαικού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, μετάτο τέλος των διαπραγματεύσεων.

 

  • «Η συμφωνία ήταν εξαιρετικά δύσκολη, χρονοβόρα αλλά επετεύχθη», τόνισε από την πλευρά του ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο επίμονος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Comission). Και πρόσθεσε: «Από την αρχή υποστηρίζαμε ότι δεν θα υπήρχε Grexit. Η Κομισιόν επέμενε πάντοτε σε λύση του προβλήματος».

 

  • «Η εμπιστοσύνη ήταν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο», πρόσθεσε κι ο επικεφαλής του Eurogroup (Ευρωζώνη) Ολλανδός Γερούν Ντάισελμπλουμ, λέγοντας ότι «στη συμφωνία κάποια ζητήματα προωθήθηκαν, ώστε να τα προωθήσει γρήγορα το ελληνικό κοινοβούλιο».

 

ΕΝΑ είναι το θέμα: προβλήματα με τους εταίρους μας θα έχουμε συνεχώς, όσο αρνούμαστε (πολίτες, πολιτικοί και κόμματα όλων των αποχρώσεων) να δημιουργήσουμε εκείνες τις αναγκαίες υποδομές λειτουργίας ενός κράτους με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Δεν μπορεί να ανήκουμε σε μια Ε.Ε. και να εξακολουθούμε να έχουμε κράτος «ανατολικής κοπής». Δεν μπορεί να έχουμε το ισχυρότερο νόμισμα του κόσμου στα χέρια μας και το κράτος μας να είναι τριτοκοσμικό. Το ευρώ θα μας «εκδικείται» κάθε λίγο και λιγάκι… (Στ.Γ.Κ.)

 

ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ;

ΚΑΘΕ γενιά ονειρεύεται έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν των γονιών της. Οποιεσδήποτε αντιξοότητες κι αν αντιμετωπίζει, όσα εμπόδια κι αν της βάλουν, αυτή -η κάθε καινούργια γενιά- πορεύεται το δρόμο που η ίδια χαράζει. Έτσι πάει μπροστά ο κόσμος, έτσι αλλάζουν οι καταστάσεις και οι άνθρωποι. Με επιμονή και υπομονή…

 

ΣΤΟ σύντομο, μα περιεκτικό, ρεπορτάζ του Γ. Κώνστα «Κανένας περιορισμός στα όνειρα» (Χ.Ν., 13-6-15), διαπιστώνει κανείς εύκολα (από τις απαντήσεις των φετινών νέων Χανιωτών φοιτητών) πόσο «πιστοί στο όνειρό τους», πόσο «προσηλωμένοι στο στόχο τους» παραμένουν τα νεαρά παιδιά, παρά τη βαθύτατη οικονομική κρίση που μας μαστίζει.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ είναι η αισιόδοξη ενατένιση του μέλλοντος του νεαρού Γ. Ψαράκη που με τη βαθμολογία που συγκέντρωσε -19. 095 μονάδες- λογίζεται κιόλας φοιτητής της Ιατρικής Θεσσαλονίκης. Λέει: «Ό,τι και να μας κάνουν δεν θα βγούμε από τους στόσχους μας. Και με capital controls και αν χρεοκοπήσουμε, οι στόχοι και τα όνειρά μας παραμένουν»

 

ΜΙΑ άκρως ασισόδοξη αντιμετώπιση της κατάστασης, διδακτική για όλους. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ… ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗΣ

Η ΥΠΟΘΕΣΗ Grexit φέρνει κάθε λίγο και λιγάκι (στο διαδίκτυο και στον έντυπο Τύπο) «τόνους» άρθρων οικονομολόγων, αλλά και σωρεία επιτυχημένων σκίτσων που πολλές φορές λένε περισσότερα από τα άρθρα.

 

ΣΕ ΑΛΛΕΣ εποχές που δεν υπήρχαν Ε.Ε. και Ευρωζώνη, ούτε κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, οι χρεοκοπίες κρατών ήταν κάτι το συνηθισμένο και φυσιολογικό.

 

… ΓΙΑ την ιστορία του πράγματος, η χώρα μας, μετά την αποχώρηση των Γερμανών (1944) και εξαιτίας μη σταθερών κυβερνήσεων, βυθίστηκε σε ένα διαρκές οικονομικό χάος. Που επιδεινώθηκε με έναν αιματηρό Εμφύλιο (1946-1949). Οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου πολέμου Αμερικανοί και Βρετανοί, και ενώ ο Εμφύλιος στην Ελλάδα βρισκόταν σε εξέλιξη, πειραματίζονταν για τη «σωστή οικονομική συνταγή» που έπρεπε να εφαρμόσουν εδώ. Αυτό επέτεινε το οικονομικό χάος με συνεχείς εκδόσεις πληθωριστικού χρήματος, με ακρίβεια και έλλειψη αγαθών.

 

ΜΟΝΟ στην περίοδο 1944 – 1953 η χώρα άλλαξε 13 κυβερνήσεις και το εθνικό νόμισμα (δραχμή) γνώρισε 8 υποτιμήσεις! Οι τιμές των αγαθών ήταν ασταθείς, δεν υπήρχε έλεγχος στην αγορά και τα χαρτονομίσματα άλλαζαν από μέρα σε μέρα με την προσθήκη πολλών μηδενικών! Τα χιλιάρικα γίνονταν εκατομμύρια και  τα εκατομμύρια δισεκατομμύρια!

 

ΜΟΛΙΣ τον Απρίλη του 1953 έγινε η πιο σημαντική και καταλυτική μεταπολεμική υποτίμηση του νομίσματος, από τον τότε υπουργό Σπύρο Μαρκεζίνη: μια υποτίμηση (κόψιμο πολλών μηδενικών) που  κατάφερε να σταθεροποιήσει τη δραχμή και να δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία. Το τότε εθνικό μας νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 50% έναντι του δολαρίου και η ισοτιμία διαμορφώθηκε από 1:15 σε 1:30.

 

Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ βοηθήθηκε από το κλίμα και τις συνθήκες της εποχής.  Το σχέδιο Μάρσαλ χρηματοδότησε επαρκώς την ελληνική βιομηχανία. Δεν υπήρχε ακόμη οργανωμένος συνδικαλισμός, άρχισαν οι κυβερνήσεις να σταθεροποιούνται,  η αστυφιλία έγινε κίνημα όπως και η αύξηση της κατανάλωσης. Έτσι άρχισαν οι εξαγωγές προϊόντων (καπνός, λάδι, σταφίδα, βαμβάκι). Ένα χρόνο μετά την υποτίμηση Μαρκεζίνη θα κόβονταν για τελευταία φορά μηδενικά από τα χαρτονομίσματα και θα έμπαιναν ξανά στην ζωή των Ελλήνων τα κέρματα. Η υποτίμηση «Μαρκεζίνη» άντεξε στο χρόνο, καθώς η επόμενη έγινε μετά από 30  χρόνια, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1983, με τσάρο της Οικονομίας τον Γεράσιμο Αρσένη.

 

ΤΕΤΟΙΕΣ νομισματικές περιπέτειες δεν έχουμε όσο είμαστε στο ευρώ. Έχουμε όμως άλλες οδυνηρότερες, επειδή εδώ και 13 χρόνια που είμαστε στην Ευρωζώνη δεν καταφέραμε να αλλάξουμε το κράτος «μπάχαλο» που έχουμε, σε κράτος της προκοπής. Και όσο δεν το φτιάχνουμε τόσο και πιο συχνά θα βρισκόμαστε σε καταρρεύσεις, επαπειλούμενες χρεοκοπίες και εξόδους. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

 

Μετά το πέρας της Συνόδου Κορυφής (13/6) και την επίτευξη της συμφωνίας, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

 

«…Δώσαμε μια σκληρή μάχη έξι μήνες τώρα και μέχρι τέλους παλέψαμε προκειμένου να διεκδικήσουμε ότι καλύτερο: Μια συμφωνία που θα επιτρέψει στη χώρα να σταθεί στα πόδια της και θα επιτρέψει στον ελληνικό λαό να συνεχίσει να αγωνίζεται».

 

Μακάρι να μπορέσει «η χώρα να σταθεί στα πόδια της», αλλά φοβόμαστε ότι πολλοί θα είναι εκείνοι που θα προσπαθήσουν πάση θυσία «να κόψουν τα πόδια» της κυβέρνησης. Με αυτούς, άραγε, τι θα κάνει;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε