"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χώρα προς αποφυγήν (Χ.Ν., 9-6-15)

 

 

ΧΩΡΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΝ

 

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ από τις πρώτες ειδήσεις και τα πρωτοσέλιδα των μεγαλύτερων εφημερίδων του κόσμου δεν λείπουμε.

 

ΦΥΣΙΚΑ, όχι επειδή συμβαίνει κάτι το καλό στη χώρα, αλλά ως συνεχές παράδειγμα προς αποφυγήν. Κάτι σαν Μορμολύκη ή αποδιοπομπαίος τράγος της παγκόσμιας οικονομίας. Είμαστε χώρα παγκοσμίως δακτυλοδεικτούμενη.

 

ΔΕΝ φταίνε μόνο οι ξένοι γι’ αυτό (αυτοί κάνουν τη δουλειά τους). Δεν φταίνε οι κερδοσκόποι (αφού βρίσκουν θύματα). Ούτε μόνο οι ανίκανοι και διεφθαρμένοι πολιτικοί (που εμείς ψηφίζουμε). Πρωτίστως φταίμε εμείς οι Έλληνες που εγκλωβιστήκαμε «στα μεγάλα λόγια» των πολιτικών μας, αλλά και στον εαυτουλισμό που μας κυριάρχησε μεταπολιτευτικά.

 

ΤΩΡΑ κάνουμε ουρές στα ΑΤΜ, για λίγα ευρώ που στερεύουν μέρα τη μέρα και τίποτε δεν μας διαβεβαιώνει ότι θα υπάρχουν και αύριο. Φταίμε για όσα παράνομα κερδίσαμε από τους «κουτόφραγκους» με τις επιδοτήσεις και την ασυνειδησία μας, για όσα παρανομήσαμε σε βάρος των συμπολιτών μας, για όσα είδαμε αλλά αδιαφορήσαμε, για το ότι παρασυρθήκαμε από ιδιοτελείς, συμφεροντολόγους ψηφοθήρες και ανίκανους εθνοπατέρες, για όσα περιττά το συνδικαλιστικό μας κίνημα «πάλεψε» για να κερδίσουμε εις βάρος των άλλων.

 

ΓΙΑ να αντιστραφεί το κλίμα εδώ και στην Ευρώπη, αν τελικά παραμείνουμε μέλος της, δεν αρκεί να βρεθούν δυο ικανοί πολιτικοί, δεν αρκεί άλλος ένας «χαρισματικός» αλλά και εκνευριστικός Βαρουφάκης να αλώνίζει στις αυλές των Βρυξελών… Αυτά είναι ξεπερασμένα πια πρότυπα, εντυπωσιακά αλλά αναποτελεσματικά.  Απαιτείται πολλή, μα πολλή δουλειά σε όλους τους τομείς, επιπλέον μια μακροχρόνια «ανάπαυλα» από μνημόνια και πιέσεις. Κυρίως απαιτείται μια «επανίδρυση εκ θεμελίων» του κράτους, της οικονομίας, της Παιδείας, των σχέσεων πολίτη-πολιτείας, μια ισονομία, ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, ένα καινούργιο Σύνταγμα με την έγκριση του λαού, περαιτέρω κατοχύρωση της δημοκρατίας, δουλειά για όλους, κυβερνήσεις με συνέπεια λόγων και πράξεων.

 

ΑΛΛΑ, για όλα τα παραπάνω, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς, για να έχουμε απαίτηση να αλλάξουν και οι άλλοι. Πρέπει να αναγεννηθούμε  ατομικά και συλλογικά. Να γίνουμε επιτέλους «πολίτες». (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΔΕΝ υπάρχει φράση στις ειδήσεις που να μην έχει ως ρεφρεν την απειλή της χρεοκοπίας μας. Εδώ που φτάσαμε, με τους ερασιτεχνισμούς των πολιτικών μας, τα τρομακτικά λάθη της τελευταίας μνημονιακής πενταετίας, τον δήθεν «τσαμπουκά» και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων μας, ναι μεν καταφέραμε να έχουμε ως ατού ένα ισχυρό «όχι» από το δημοψήφισμα (5/6), όμως πείσαμε και τους εταίρους μας ότι δύσκολα πια σωζόμαστε με το να παραμείνουμε στα πλαίσια της Ε.Ε. Λίγο η απώλεια της υπομονής, περισσότερο η έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης, έχουν καταστήσει τους εκπροσώπους μας αναξιόπιστους.

 

ΟΧΙ ότι και η άλλη πλευρά είνα «αγία». Δεν είναι λίγοι οι ανήκοντες στους θεσμούς που θα ήθελαν ευχαρίστως να μας… πνίξουν. Τα κέρδη μετράνε και όχι οι άνθρωποι, η δικαιοσύνη ή οι ιδεολογίες.

 

ΤΑ ΕΘΝΗ αυτοκτονούν, όταν έχουν λαοπλάνους ηγέτες και ευκολόπιστους ή τελείως απελπισμένους πολίτες που ψηφίζουν παρορμητικά. Είμαστε στην περίπτωση: ο ασθενής, η χώρα μας, πνέει τα λοίσθια και δεν μένει παρά να τραβήξουν το σωλήνα που του χορηγεί το οξυγόνο επιβίωσης (ELA).

 

ΑΛΛΑ, τί θα σημάνει χρεοκοπία για όλους μας (κάτι που κανείς από τους πολιτικούς δεν τολμάει να μας το ξεκαθαρίσει); Όλοι θεωρούν ότι μια χρεοκοπία είναι «η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος», με ηπιότερες επιπτώσεις από τα σκληρά μνημόνια των δανειστών.

ΤΑ αποτελέσματα της χρεοκοπίας ενός κράτους στην Οικονομία του είναι αμετάκλητα καταστροφικά, αφού τίποτε δεν θα κινείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα ακολουθήσει μια πολύ μεγάλη τραπεζική κρίση (οι τράπεζες είναι συνήθως αυτές που κατέχουν σημαντικό μέρος των ομολόγων δημοσίου, τα οποία υποχρεούνται να «αποσβέσουν»), η εσωτερική ζήτηση θα μειωθεί δραματικά, επιχειρήσεις θα κλείσουν, οι επενδυτές θα αποσύρουν το σύνολο των χρημάτων τους, η παραγωγή θα φτάσει στο μηδέν, ο πληθωρισμός κάθε μέρα θα «καλπάζει» ξέφρενος, το χρηματιστήριο θα καταρρεύσει, η αγορά θα παρουσιάσει έλλειψη βασικών αγαθών, οι αυτοκτονίες θα αυξηθούν κατακόρυφα…

 

ΓΙΑ μας τους πολίτες θα σημάνει μείωση («κούρεμα») των ελάχιστων αποταμιεύσεων, είτε επειδή θα θεωρηθούμε έμμεσοι πιστωτές του κράτους, είτε επειδή το «νέο» νόμισμα θα υποτιμάται ραγδαία. Θα ακολουθήσει υψηλή ανεργία καθώς και απώλεια όλων σχεδόν των κοινωνικών παροχών (παιδεία, υγεία, φάαρμακα κλπ) που απόμειναν… Ζοφερή η μελλοντική εικόνα με χρεοκοπία, ζοφερή και μνημόνια. Αλλά οι αρχαίοι πάντα έλεγαν πως «δυοίν κακοίν προκειμένοιν, το μη χείρον βέλτιστον». Ας ελπίσουμε ότι θα πρυτανεύσει αυτή η ρήση και όχι η δράκα των εραστών της «δημιουργικής καταστροφής»! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

Η ΙΣΧΥΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΛΟΓΟΥ

 

ΠΡΟΤΟΤΥΠΟΣ ο τρόπος που επέλεξε να απαντήσει στον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, κ. Μάρτιν Σουλτς, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλης Γλέζος. Απευθύνθηκε σ’ αυτόν σε άπταιστα αρχαία ελληνικά και λατινικά, χρησιμοποιώντας μία ρήση του Θησέα (από τις «Ικέτιδες» του Ευριπίδη), αλλά και μια λατινική ρήση του Θωμά του Ακινάτη!

ΕΙΠΕ «Timeo hominem unius libri» («Να φοβάσαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου») υπονοώντας πως οι άνθρωποι με εμμονές και προκαταλήψεις είναι πολύ επικίνδυνοι (κάτι που δεν αποκλείει και πολλούς… Συριζιώτες!)

Ο κ.Γλέζος ξεκίνησε την τοποθέτησή του παραθέτοντας απόσπασμα από τις «Ικέτιδες» στο οποίο ο Θησέας διορθώνει έναν κήρυκα που τον ρωτούσε ποιος είναι ο «τύραννος» της πόλης:

«Πρώτον μεν ήρξω του λόγου ψευδώς, ξένε,
ζητών τύραννον ένθάδ’· ου γαρ άρχεται
ενός προς ανδρός αλλ’ έλευθέρα πόλις.
δήμος δ’ ανάσσει διαδοχαίσιν εν μέρει
ενιαυσίαισιν, ουχί τω πλούτω διδούς
το πλείστον αλλα χώ πένης έχων ίσον».

 

ΔΗΛΑΔΗ:

«Πρώτα-πρώτα, ξένε, άρχισες το λόγο σου μ᾽ ένα λάθος,
όταν ζητάς δυνάστη εδώ·
η πόλη αυτή δεν εξουσιάζεται από έναν άνδρα,
είναι ελεύθερη. Εδώ κυβερνούν οι πολλοί
που εναλλάσσονται στα αξιώματα χρόνο το χρόνο·
δεν δίνουν πιο πολλά στον πλούτο, και ο φτωχός έχει τα ίδια.

 

ΚΑΛΟΝ είναι να ακούγεται ο αρχαίος περί δημοκρατίας λόγος στο Ευρωκοινοβούλιο, διότι η Ε.Ε. ολισθαίνει σε μια «οικονομική δικτατορία», με θύματα τις φτωχές χώρες του Νότου. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

 

Σε τηλεφωνική επικοινωία μεταξύ Τσίπρα και Ολάντ, ο γάλλος πρόεδρος φάνηκε πρόθυμος να βοηθήσει τον έλληνα πρωθυπουργό, δεν έκρυψε όμως την αγωνία του για τα στενά χρονικά περιθώρια. «Αλέξη, βοήθησέ με για να σε βοηθήσω», φέρεται να του είπε ο Ολάντ.

Έτσι, στα χέρια μας βρίσκεται η πιο καυτή πατάτα από καταβολής μνημονίων, οπότε πρέπει να προσέξουμε τι προτάσεις θα κάνουμε. Διότι, εντάξει να μας βοηθήσουν οι άλλοι, υπάρχει όμως και το «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Θα τα καταφέρουμε;

ΕΡΕΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε