"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Προεκλογικές υποσχέσεις και πραγματικότητα (Σχόλια, Χ.Ν., 19-5-15)

 

 

 

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΕΣΣΕΡΙΣ μήνες τώρα ζούμε μια εφιαλτική πραγματικότητα: ξυπνούμε με το ευρώ και κοιμόμαστε με την αγωνία του επόμενου εθνικού νομίσματος! Ακούμε για «κόκκινες γραμμές» και κάθε μέρα διαπιστώνουμε πως αυτές πέφτουν, σαν οδοφράγματα, κάτω από την ασφυκτική πίεση της ανάγκης αλλά και της μη ύπαρξης σοβαρής και σωτήριας εναλλακτικής λύσης. Επιπλέον, ακούμε για τήρηση του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» και βλέπουμε συνεχώς «προγράμματα Βρυξελών».

 

ΑΝ θέλαμε να συνοψίσουμε τι έγινε αυτές τις 120 μέρες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, εκτός από μια κάποια ελπίδα που πήγε να ανθίσει, με τις ηρωικές κι απέλπιδες προσπάθειες του οικονομικού επιτελείου να «παίξουν» στο γήπεδό μας οι εταίροι, όλα τα υπόλοιπα της καθημερινότητας «βαίνουν καλώς εναντίον μας»! Έτσι,

 

-Οι δανειστές δεν υποχωρούν  βήμα από τις αρχικές πιεστικές τους θέσεις (και γιατί να υποχωρήσουν αφού κρατούν και το μαχαίρι και το πεπόνι;) και μας απειλούν με «θανατηφόρο» τελεσίγραφο!

 

-Όχι «μια στο εκατομμύριο», αλλά χιλιάδες φορές και σε καθημερινή βάση, οι «θεσμοί» δεν δέχονται τις προτάσεις Βαρουφάκη θέτοντας κι αυτοί «κόκκινες γραμμές».

 

-Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», ούτε κοστολογημένο μπορεί να είναι (αφού δεν υπάρχουν λεφτά) ούτε και εφαρμόζεται «ανεξάρτητα από τη διαπραγμάτευση», όπως διατυμπανιζόταν προεκλογικά.

 

-Στο πρώτο «μπαμ» του Βερολίνου, η περίφημη «συμμαχία του Νότου» (Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία) λούφαξε, και μάλλον τώρα όλοι τους διάκεινται εχθρικά απέναντί μας.

 

-Πάει περίπατο και η διαθρυλούμενη «πανευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος», όπως λεγόταν προεκλογικά

 

-Ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε. Απλά μετατίθεται για μετά το… καλοκαίρι!

 

-Πού είναι το «κούρεμα» του χρέους και «η αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης», όπως λεγόταν προεκλογικά;

 

-Αυτό που μισούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, τις ΠΝΠ, ήδη το… αγάπησε, αφού μέχρι τώρα υπέγραψε δύο «πράξεις νομοθετικού περιεχομένου». Μα ο ίδιος δεν ισχυριζόταν προεκλογικά ότι οι ΠΝΠ αποτελούν κατάλυση της δημοκρατίας;

 

-Προστέθηκαν 100.000 νέοι άνεργοι μέσα στο τετράμην διακυβέρνησης της χώρας από την «αριστερά», ενώ βασική προεκλογική υπόσχεση ήταν η φροντίδα για  την ανθρωπιστική κρίση.

 

-Ως επιστέγασμα όλων έρχεται εκείνη η προεκλογική αλαζονική φράση του κ. Τσίπρα η σχετική με τα  νταούλια που θα χτυπόυμε εμείς και θα χορεύουν οι αγορές! Ποιος χορεύει, εμείς ξέρουμε.

 

ΑΛΛΑ, βλέπετε, όπως έλεγε και ο Mitterand (σοσιαλιστής πρόεδρος της Γαλλίας) «οι (προεκλογικές) υποσχέσεις δεν δεσμεύουν παρά μόνον αυτόν που τις δίνει»! (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

ΑΠΟ τις βασικές αρχές της επιτυχίας στη ζωή είναι να μην προσκολλάται κανείς στο “γιατί” του συμβαίνει- ή του συνέβη- κάτι, αλλά στο “πώς” θα ξεκολλήσει από μια δυσάρεστη κατάσταση.

 

ΕΤΣΙ, σωστά επισημαίνεται από πολλούς ότι το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να αναμασούμε τα γιατί των μνημονίων (δεξιόστροφων ή αριστερόστροφων), αλλά γιατί δεν βρίσκουμε ένα τρόπο –όπως οι άλλες ομοιοπαθείς ευρωπαϊκές χώρες- να βγούμε από αυτά.

 

ΠΙΟ απλά, γιατί ενώ πολλές χώρες της ευρωζώνης που εντάχθηκαν σε προγράμματα στήριξης ξεπέρασαν την κρίση, εμείς, αντί να κάνουμε ένα γενναίο άλμα προς τα εμπρός, βυθιζόμαστε ολοένα και περισσότερο στην αβεβαιότητα και στον κίνδυνο ατυχήματος;

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι, από την αρχή της κρίσης, αρκετοί πολιτικοί, αλλά και «διαπλεκόμενοι» δημοσιογράφοι δεν δίστασαν να εμπορευτούν τον φόβο του απλού πολίτη, με το να μεγεθύνουν κάθε εξωπραγματική δοξασία για την κρίση και να προβάλλουν κάθε καταστροφική ιδέα. Κανείς τους δεν επικέντρωσε τη στάση του στο πώς θα ξεφύγουμε από την κρίση. Κι αυτό διότι κανείς τους (πολιτικοί, κόμματα, ΜΜΕ κ.λπ.) δεν νοήθηκε να επιμείνει στη διόρθωση των στρεβλώσεων της «ελληνικής πολιτείας» που έφεραν και την κρίση: από το μεροληπτικό υπέρ των εθνοπατέρων Σύνταγμα μέχρι τον απλούστερο νόμο που όμως δεν εφαρμόζεται. Με την ανοχή και υποστήριξη των πολιτικών.

 

ΣΤΙΣ άλλες χώρες, λοιπόν, πρώτη έγνοια τους στάθηκε η διόρθωση των ημαρτημένων τους. Εδώ είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτε, αφού τα πάντα, τα 6 χρόνια κρίσης, σαν πάντα, ξανά και ξανά εξακολουθούν να παραμένουν αμετακίνητα. Κρίμα… (Στ.Γ.Κ.)

 

ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΙΝΩΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΝΑΣ από τους προορισμούς της θαυμάσιας διήμερης εκδρομής στην Ανατολική Κρήτη που οργάνωσε η «Εκπαιδευτική Εταιρία Χανίων» το περασμένο Σαββατοκύριακο (16-17/5) ήταν και η επίσκεψη στο ανακαινισμένο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου: με την εκ νέου τοποθέτηση σε ασφαλέστερες προθήκες των παλιών αλλά και άλλων ευρημάτων του.

 

ΘΑ θέλαμε να σταθούμε σε μια… ανυποψίαστη για μας επισήμανση της ξεναγού που είχαμε, που αφορούσε στο δίσκο της Φαιστού (φωτό, 1). Εκτός από τις πολλές και ποικίλες εικασίες περί του πραγματικού περιεχόμενου των συμβόλων/γραμμάτων που παρουσιάζονται πάνω σ’ αυτόν, η ξεναγός μάς αποκάλυψε επιπλέον ότι, τα σε μορφή σπείρας μη αποκρυπτογραφηθέντα ακόμη στοιχεία, δεν είναι σκαλισμένα με το χέρι αλλά ενσφράγιστα! Όπως περίπου γινόταν με την γουτεμβέργεια τυπογραφία από το 1453 και εντεύθεν, μέχρι τη σύγχρονη ηλεκτρονική εκτύπωση. Και βέβαια είναι να εκπλήσσεται κανείς αντιλαμβανόμενος ότι, αιώνες πριν τον Γουτεμβέργιο, εδώ στην Κρήτη, μινωϊτες καλλιτέχνες είχαν στο νου τους τη μαζική παραγωγή δια της «εκτυπώσεως» των έργων τους, με ειδικό εργαλείο σφραγίδα!

 

ΘΕΩΡΟΥΜΕ, λοιπόν, σχεδόν φυσιολογικό το να δημιουργηθεί εδώ στην Κρήτη (στα Χανιά) ένα μοναδικό -το πρώτο- στο είδος και στη σημασία του «Μουσείο Τυπογραφίας», έργο ζωής και αποτέλεσμα αγάπης για τα Χανιά και την τέχνη της τυπογραφίας, των Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη. Προχθές, μάλιστα, το Μουσείο γιόρτασε τα 10 χρόνια λειτουργίας του. Μιας πολύ πλούσιας και γόνιμης παρουσίας στο νησί (και την Ελλάδα), με πολλούς και σημαντικούς επισκέπτες από όλο τον κόσμο, αλλά και με υπέροχες  και άκρως ενδιαφέρουσες εκδόσεις. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

«Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης» ήταν το κείμενο που δόθηκε στο μάθημα των Νέων Ελληνικών στους φετινούς υποψηφίους μας. Ζητήθηκε μάλιστα από αυτούς να γράψουν κείμενο 500-600 λέξεων για τον τρόπο αξιοποίησης της πολιτισμικής κληρονομιάς μας!

 

Αν δούμε όμως γύρω μας πώς η ίδια η ελληνική πολιτεία κι εμείς οι Έλληνες- «κληρονόμοι» αυτών των «αρχαίων χώρων θέασης και ακρόασης»-, τους συμπεριφερόμαστε, μάλλον θα μελαγχολήσουμε ζητώντας από τους υποψηφίους να μας πουν τον τρόπο «αξιοποίησής» των χώρων θέασης και ακρόασης (θέατρα, αρχαιολογικούς χώρους).

 

Αγάπη και σεβασμό χρειάζονται, πρωτίστως: δυο βασικές λέξεις που δυστυχώς λείπουν από την «πολιτιστική» μας συνείδηση και κουλτούρα.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε