"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πολιτική απόφαση (Σχόλια, Χ.Ν., 12-5-15)

 

 

 

 

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

  • “Στην πολιτική”, λέει στον «Ηγεμόνα» του ο Νικολό Μακιαβέλι (1469-1527), “η επιλογή είναι σπάνια ανάμεσα στο καλό και το κακό· συνήθως είναι ανάμεσα στο χειρότερο και στο λιγότερο κακό”

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της χώρας, ο κ. Τσίπρας, σε πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή, αναφέρθηκε σε δυο «παλαιοκομματικούς» αρχηγούς (τον Κων/νο Καραμανλή, τον πρεσβύτερο και τον Κώστα Σημίτη), για τις σημαντικές πολιτικές τους αποφάσεις: στον μεν Κ. Καραμανλή, επειδή μας έβαλε στην ΕΟΚ (μετέπειτα Ε.Ε.) το 1981, στον δε Κ. Σημίτη, διότι μας ενέταξε στη ζώνη του ευρώ (ΟΝΕ, Ευρωζώνη) το 2001.

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ πράγματι για δυο ιστορικής σημασίας μεταπολεμικές πολιτικές αποφάσεις που θα άλλαζαν για πάντα τη μοίρα της χώρας, αν υπήρχαν κι οι ανάλογες μετέπειτα πολιτικές ηγεσίες με βούληση, για να τις αξιοποιήσουν.

 

ΤΗΝ ιστορικότητα εκείνων των αποφάσεων έφερε στην επικαιρότητα ο κ. Τσίπρας, προσπαθώντας να μας πείσει ότι και τα τεκταινόμενα από την κυβέρνησή του με τους εταίρους (συμφωνία ή ρήξη με τους «θεσμούς») είναι θέμα πολιτικής απόφασης.

 

ΠΟΛΥ σωστά, αλλά…

 

ΑΓΝΟΕΙ ή υποτιμά το γεγονός ότι οι παραπάνω πολιτικές αποφάσεις δεν ελήφθησαν «ελαφρά τη καρδία»; Ήταν, και οι δυο, απότοκες  συστηματικής και σοβαρής προετοιμασίας (για μήνες και για χρόνια), καθώς και συγκυριών και συμμαχιών;

 

ΚΑΙ οι δυο τους, Καραμανλής και Σημίτης, δεν πορεύθηκαν ούτε προς στιγμήν «αχαρτογράφητοι» στο στόχο τους, δεν είχαν πολυγλωσσία με τους εταίρους και ασυνέπεια των λεγομένων τους, ούτε πολύ περισσότερο «διπλωματικό» ερασιτεχνισμό:

 

-Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε από κοντά του τον Γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Σμιτ και τον Γάλλο πρόεδρο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν όταν μας «έριχνε στην θάλασσα για να κολυμπήσουμε»!

-Ο δε Σημίτης είχε ως πρώτο σύμμαχο τον Γερμανό καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ, αλλά και τον πρόεδρο της Γαλλίας, τον Ζακ Σιράκ.

 

ΟΙ ΗΜΕΤΕΡΟΙ σημερινοί «αριστεροί» καινοτόμοι, οπαδοί της «δημιουργικής ασάφειας» και των μη δεσμεύσεων, δυστυχώς με τη στάση τους «έκαψαν» και το χρόνο που τους δόθηκε και τους ελάχιστους υποστηρικτές των Βρυξελών για μια έντιμη συμφωνία. Τώρα, βέβαια, με την καχυποψία που κυριαρχεί εκατέρωθεν, το να ληφθεί μια πολιτική απόφαση, θέλει πολλή περίσκεψη, περισσότερη μελέτη στις λεπτομέρειες, προσεκτικότητα και, φυσικά, πολύ πολιτική… γενναιότητα! (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΜΑΝΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ, λοιπόν, για τις μάνες των πόλεων ή των χωριών, τις μορφωμένες ή τις αμόρφωτες, τις πλούσιες ή τις φτωχές, τις νέες ή τις ηλικιωμένες, τις εργαζόμενες ή τις άνεργες.

ΓΙΑ ΤΙΣ μάνες της ελληνικής κρίσης, λέμε, που αγωνίζονται να βρουν ένα πιάτο φαγητό για τα παιδιά τους, ένα φάρμακο για τον άρωστο πατέρα τους. Για τις μάνες που στέλνουν τα παιδιά τους νηστικά στο σχολείο, για τις μάνες που καθαρίζουν σκαλιά σε ξένα σπίτια για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

ΓΙΑ τις μάνες των χωραφιών που βλέπουν το μόχθο τους να πηγαίνει χαμένος, για τις εθελόντριες μάνες που συμπαραστέκονται στους ανήημπορους της γειτονιάς τους, στα νοσοκομεία ή στα ιδρύματα με ασθενείς…

ΓΙΑ τις μάνες των μεταναστών που πνίγονται για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους, για τις μάνες των φυλακισμένων που καρτερούν τα παιδιά τους, για την κάθε μάνα που αγωνιά νύχτα μέρα για το τι τέξεται η επιούσα…. Για όλες αυτές τις μάνες, αλλά και τις χιλιάδες άλλες, ο ταπεινός μας λόγος. Να είναι καλά όλες τους! (Στ.Γ.Κ.)

 

ΔΗΛΩΣΕΙΣ Γ. ΠΑΝΟΥΣΗ

 

ΜΕ άλλη κυβέρνηση (ας πούμε ΠΑΣΟΚ) θα είχε θέσει προ πολλού «εαυτόν εκτός κινήματος». Όμως, ο Γ. Πανούσης παραμένει ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιθανόν για να υπάρχει η … πολυφωνία των κυβερνώντων.

 

ΣΤΗΝ τελευταία του δήλωση, σε συνέντευξη στον Ρ/Σ «Βήμα FM», είπε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Εάν το δίλημμα είναι οι εξαγγελίες ή οι δεσμεύσεις της Αριστεράς και από την άλλη μεριά ο λαός, θα θυσιαστούν οι εξαγγελίες της Αριστεράς, δεν θα θυσιαστεί ο λαός, είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μου», για να προσθέσει ισοσταθμιστικά ότι «προφανώς δεν μιλάμε για υποχωρήσεις που καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό ή καταστρέφουν τη δημοκρατία. Μιλάμε για έντιμο συμβιβασμό, για άλλους επώδυνο, για άλλους με άλλο χαρακτηρισμό. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή ο λαός θέλει μια έντιμη διαπραγμάτευση, θέλει όμως και μια πολύ σοβαρή διακυβέρνηση».

 

… ΣΩΣΤΕΣ και λογικές οι απόψεις του κ. Γ. Πανούση. Ποιος διαφωνεί; Το θέμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, εδώ και τρεις μήνες, δεν ξέρουμε αν κυβερνάει ή αντιπολιτεύεται τον εαυτό του. Και περισσότερο αν έχει αντιληφθεί τη διάκριση ανάμεσα στο τί είναι εξουσία και τι η διακυβέρνηση μιας χώρας. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ

Ακολουθώντας την ευρωπαϊκή τάση- κατά την άποψή μας περισσότερο την ανάγκη επιβίωσης που δημιούργησε η κρίση- αλλά και επιδιώκοντας ένα πρόσθετο εισόδημα, το ένα τρίτο (1/3) περίπου των Ελλήνων μετατρέπουν το χόμπι τους πηγή εσόδων, ή προγραμματίζουν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Το τμήμα του πληθυσμού, σύμφωνα με την έρευνα της εταιρίας Visa(Κ, 25-4-15) που ήδη αξιοποιεί οικονομικά το χόμπι του εντοπίζεται κυρίως στις μεγαλύτερες ηλικίες (55-64), αλλά και στη νεολαία (18-24). Εκείνοι που επιθυμούν να ξεκινήσουν στο επόμενο διάστημα την αξιοποίηση του χόμπι τους προέρχονται μάλλον από τις ηλικιακές ομάδες 30-50 ετών, κάτι που συσχετίζεται με τις αφόρητες συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

… Η παλιά και σοφότατη ρήση που λέει «αξιοποίησε επαγγελματικά κάτι που σου αρέσει να κάνεις και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος», έχει τη βάση της στο ότι ένας «χομπίστας», όσες ώρες και να εργάζεται, δεν κουράζεται! Αντίθετα, αυτός που ασκεί ένα επάγγελμα ως αγγαρεία με τις πρώτες ώρες ή μέρες αρχίζει κιόλας να βαριέται! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» (10/5), μεταξύ πολλών άλλων αρνητικών για την κυβέρνηση απόψεων που εκφράζει συχνά-πυκνά ο καθηγητής Εγκληματολογίας και νυν υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Γ. Πανούσης, είπε και το εξής για τους συναδέλφους του Συριζαίους:

«Διορίζονται σύζυγοι, διορίζονται νύφες, διορίζονται κουνιάδοι. Έχω τρία παιδιά χωρίς δουλειά και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να τα βάλω σε δουλειές μέσω του πολιτικού συστήματος. Ούτε τη σύζυγό μου θα διόριζα»!

Κάτι λέγαμε μετεκλογικά για «ηθικό πλεονέκτημα» του ΣΥΡΙΖΑ. Πάει κι αυτό, το έφαγε η αθάνατη κομματοκρατία, το γάντζωμα στην εξουσία και, φυσικά, η διατήρησή της πάση θυσία.

Ή μήπως όχι;

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε