"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε; (Χ.Ν., 10-4-14)

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΖΟΜΑΣΤΕ;

«… Το θέμα είναι, λοιπόν, πώς θα αφυπνιστεί η συνείδησή του (ενν. του κόσμου), για να μπορέσει να επιλέξει τη στάση που θα κρατήσει μέσα σ΄ αυτή την πραγματικότητα» (Κ. Καζάκος, ηθοποιός, σε συνέντευξή του στα «Χ.Ν.», 9-4-14)

 

Το ερώτημα της αδράνεια του ελληνικού λαού, παρ΄ όλες τις τρομακτικές «μνημονιακές» αλλαγές που του επιβλήθηκαν, τη μεγαλύτερη μεταπολιτευτική ανεργία, τις αναρίθμητες αυτοκτονίες, την τεράστια εξαθλίωση του 1/4 του πληθυσμού, τη μετανάστευση των πιο γερών μυαλών στο εξωτερικό, την κατάρρευση Παιδείας, Υγείας κ.λπ., θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια. Και μετά την κρίση.

 

Κατά την ταπεινή μας άποψη που είναι και συζητήσιμη, η αδρανοποίηση αυτή του ελληνικού λαού οφείλεται μάλλον στα εξής:

-Να ξεσηκωθούμε μεν, αλλά εναντίον τίνος; Ο «πόλεμος» είναι οικονομικός κι ο «εχθρός» με τα δανεικά χρήματα είναι αόρατος. Εκτός κι αν εννοούμε ως ξεσήκωμα έναν εμφύλιο μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών». Αλίμονό μας τότε, γιατί κερδισμένος δεν θα βγει κανείς!

-Εξάλλου, κανείς από τους επίδοξους ηγήτορες ενός τέτοιου ξεσηκώματος δεν έχει πειστικό «όραμα» εξόδου από την κρίση. Ούτε διαθέτει στιβαρό επιχειρηματικό λόγο. Όλοι τους πολιτικολογούν, με μοναδικό στόχο την κατάκτηση της εξουσίας.

-Καλώς ή κακώς, λίγο ή πολύ, οι πολιτικοί μας (όπως ο Πάγκαλος) κατάφεραν να πείσουν ένα μεγάλο τμήμα του λαού ότι είναι «συνένοχο» στην όλη κατάσταση! Είναι μια διεθνής πρακτική αυτή ενοχοποίησης της κοινής γνώμης.

-Δεν υπάρχει σήμερα (σχεδόν σε όλες τις χώρες που πλήττονται από την κρίση) καμιά αξιόπιστη πολιτική εναλλακτική ιδεολογία που να συνεγείρει τα πλήθη για «αλλαγή». Κυρίως δια της ψήφου και με δημοκρατικά μέσα.

-Υπάρχει δυστυχώς χειραγώγηση των ΜΜΕ και μερίδας του Τύπου με επιλεκτικότητα ειδήσεων, αλλά και αποβλακωτικών επί τούτου «σειρών» ή προγραμμάτων.

-Ο συνδικαλισμός, διαιρεμένος παράλογα και άκαιρα, εξακολουθεί να υπηρετεί τα συμφέροντα κυβερνώντων, αντιπολιτευομένων, κυρίως των στελεχών του. Όχι των εργαζομένων.

-Μια βασική παράμετρος είναι ότι η πλειονότητα του κόσμου εξακολουθεί να θέλει το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, πιστεύοντας ότι η «διόρθωση» θα γίνει μόνο εξ αιτίας αυτού και από αυτό. Η «επανάσταση» θα είναι ή πανευρωπαϊκή εντός του ευρώ, ή καταστροφική έξω από αυτό.

Τέλος, ο λαός μας έχει ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα μια αφάνταστη υπομονή περιμένοντας το «πολιτικώς» καινούργιο: που μάλλον σιγά-σιγά φαίνεται. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

 

Η ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Σε έναν μήνα περίπου θα κληθούμε να ψηφίσουμε τοπικούς και περιφερειακούς άρχοντες: Τι θέλουμε, άραγε, στις πόλεις και στην περιφέρειά μας (Κρήτη); Να συνεχίσει να «καπελώνει» το κόμμα και την πόλη (Χανιά); Ας πούμε, όπως παλαιότερα που ο (οποιοσδήποτε) δήμαρχος «ασκούσε» και… εξωτερική πολιτική ή να κάνει έκανε απεργία για να υποστηρίξει το κόμμα του; Ή, θα ψηφίσουμε ανθρώπους που να κοιτάζουν πρωτίστως να διορθώσουν τα της δικαιοδοσίας τους στον Δήμο; Κι εδΩ που τα λέμε, συμπίπτουν, άραγε, τα συμφέροντα της πόλης με αυτά της (εκάστοτε) κυβέρνησης; Προσωπικά έχω βαρεθεί να βλέπω σε καίριους θώκους τα λεγόμενα «κομματόσκυλα».

Που ενίοτε χρίονται και δήμαρχοι. Από οποιοδήποτε κόμμα. ΑντΙθετα θα ήθελα -και θα ψήφιζα- ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία περί τα τοπικά θέματα, υποψηφίους που έχουν ως προίκα έργο πίσω τους, κάποιον που να έχει διπλωματικότητα όταν συγκρούονται συμφέροντα, να δίνει «λογαριασμό» στο λαό για τα έργα που έκανε, να υπάρχει διαφάνεια σε κάθε ανάθεση έργου του, να μην υπακούει σε άνωθεν εντολές παρά μόνο σε ό,τι αφορά το συμφέρον των συμπολιτών/συνδημοτών του. Ετσι, η κατάσταση που διαμορφώνεται στα Χανιά με την πληθώρα υποψηφίων, μάλλον πονοκέφαλο δημιουργεί στον ψηφοφόρο, όσο «ευχάριστη» κι αν είναι σε δημοκρατικό/πολυφωνικό επίπεδο. ΑυτΟ που μας προβληματίζει είναι μήπως η… συνήθεια να ψηφίζουμε κομματικά εξακολουθεί να επηρεάζει -ακόμη και τώρα- την ψήφο μας για τοπικούς άρχοντες. Κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό για μια Τ.Α. που λέει πως θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί από το κέντρο.
Στ.Γ.Κ.

 

 

 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό και ευχάριστο το προχθεσινό (8/4) αφιέρωμα της Google στον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό (φωτό, Σολωμός). Εκτός από την αναγνώριση και την προβολή διεθνώς ενός πρωτοπόρου Έλληνα ποιητή της δημοτικής μας γλώσσας, μέσω της πρωταρχικής εικόνας ης ιστοσελίδας του, γίνεται και αντικείμενο ελληνολατρίας για όσους θα ήθελαν να εντρυφήσουν στο έργο του ποιητή.

Καλόν είναι ο λόγος του ποιητή, του Διονυσίου Σολωμού,  επίκαιρος όσο ποτέ, πρέπει να ακούγεται και να διαβάζεται κάθε μέρα. Ιδιαίτερα τώρα…

Μακάρι τέτοιες επετειακές προβολές να περιλαμβάνουν περισσότερους Έλληνες δημιουργούς που είτε είναι παραγνωρισμένοι, είτε στις κρίσιμες στιγμές που περνάει η χώρα είναι ανάγκη να προβάλλονται. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε