"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Άλωση και Κρήτες

 

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ «ΕΡΩΤΑ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
(Χ.Ν., 28-5-13)

ΜΕΡΕΣ που είναι…

ΣΕ ΕΝΑ εμπεριστατωμένο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πατρίς» (18/7/11), ο ιστορικός Γ. Παναγιωτάκης διερευνά, πλην της Πτώσης της Κωνσταντινούπολης, τη συμβολή των Κρητών στην προσπάθεια σωτηρίας της Πόλης από τους Τούρκους κατά την πολιορκία της (1453).

ΕΙΝΑΙ αξιοσημείωτα αυτά που αναφέρει και που αποδεικνύουν άλλη μια φορά τον ασίγαστο διαχρονικό έρωτα των Κρητών για την ελευθερία.

 

ΓΡΑΦΕΙ: «Χίλια παλικάρια απ’ όλη την Κρήτη με 5 πλοία αναχωρούν από τη Σούδα στις 15 Μαρτίου 1453, αποφασισμένα να πολεμήσουν και να σκοτωθούν. Θάνατος ή νίκη είναι γι’ αυτά ζήτημα τιμής. Τα καράβια ξεκινούν χωρίς να συναντήσουν σοβαρά εμπόδια μέχρι τον Μαρμαρά (αρχαία Προποντίδα) όπου συναντούν τουρκικά καράβια. Σε μια ναυμαχία βυθίζουν μεγάλο αριθμό απ’ αυτά, αλλά χάνουν και οι Κρητικοί δυο πλοία.

 

«Η άφιξή τους στην Κωνσταντινούπολη γίνεται δεκτή με ασυγκράτητο ενθουσιασμό και ξεχωριστή ικανοποίηση. Υπολογίζεται ότι εκείνοι που δεν έχουν λαβωθεί και μπορούν να πολεμήσουν αριθμούνται σε 600. Οι Κρητικοί αυτοί υπερασπιστές τοποθετούνται στους πύργους Αλεξίου, Λέοντος και Βασιλείου. Κι ενώ την αποφράδα εκείνη μέρα της 29ης Μαΐου 1453 η Πόλη πέφτει στα χέρια των Τούρκων, οι τρεις πύργοι εξακολουθούν και αντιστέκονται. Το πείσμα των Κρητικών στέκεται ανυποχώρητο μπροστά στην τουρκική μανία.

«Τη σκηνή αυτή περιγράφει ο ιστορικός Κ. Παπαρρηγόπουλος που λέει σχετικά: «… Οι άνδρες ούτοι-οι Κρήτες- ηδύναντο να φύγουν… αλλ’ όμως και περιβλέποντες ότι πάσα η πόλις εδουλώθη, ούτε να φύγωσιν ηθέλησαν, ούτε να παραδοθώσιν επείθοντο, αλλ’ επέμειναν εκθύμως, ανταγωνιζόμενοι δια την αετοφόρον σημαίαν, ήτις εξηκολούθει εκεί μόνον πτερυγίζουσα. Το πράγμα ανηγγέλθη εις τον Σουλτάνον, ο δε, θαυμάσας την γενναιότητα των ανδρών, διέταξε να παύση η προσβολή και να είπωσιν αυτοίς ότι δύνανται να εξέλθωσιν μετά των τιμών του πολέμου ως λέγεται σήμερον, ελεύθεροι αυτοί τε και η ναυς αυτών και πάσα η αποσκευή, ην είχον ως λέγει ο Φραντζής προσεπιφέρων ότι και ούτω γενομένων, πάλι μόλις εκ του πύργου τούτου έπεισαν απελθείν…»

… ΚΡΗΤΗ, αιώνια μάνα της λευτεριάς, της πρεπιάς, της αξιοσύνης και της ανδρείας. (Στ.Γ.Κ.)

——————————————–

 

ΣΗΜΕΡΑ (Χ.Ν., 28-5-13)

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

 

ΕΧΟΥΜΕ την αίσθηση πως γίνονται πολύ μελετημένες επικοινωνιακές προσπάθειες από την τρικομματική κυβέρνηση και προσωπικά τον κ. Σαμαρά (με άφθονα χαμόγελα!), να τονωθεί το πεσμένο ηθικό του ελληνικού λαού.

 

«ΕΝΕΣΕΙΣ» αισιοδοξίας, με παχιά λόγια και υποσχέσεις, όπως το συνηθίζουν οι παλαιοπολιτικοί. Λόγια που λέγονται, ίσως μόνον από τους και για τους πολιτικούς μας, που μάλλον δεν έχουν καμιά σχέση με την αβάσταχτη πραγματικότητα που βιώνουμε…

 

ΜΑ, ο ίδιος ο κ. Σαμαράς δεν μας μιλούσε, επί πρώτης μνημονιακής πρωθυπουργίας του Γ. Παπανδρέου (2010-2011), για «εθνική κατάθλιψη»; Πώς σήμερα, με μια ύφεση που όλο και βαθαίνει, με μια ανεργία που όλο κι ανεβαίνει σε δυσθεώρητα ύψη, με συνεχώς μειούμενους μισθούς και συντάξεις αλλά πανάκριβη την αγορά βασικών αγαθών, ισχυριζόμαστε πώς άλλαξαν; Τι είναι αυτό που πείθει τον κ. Σαμαρά πως «το κλίμα-για τη χώρα μας- αντιστρέφεται»;

 

ΜΗΠΩΣ ζει σε άλλη χώρα ζει; Μήπως πρωθυπουργεύει αλλού και δεν το έχει αντιληφθεί ακόμη; Σε ποιο λαό, άραγε, απευθύνεται;

 

ΜΕ ΜΙΑ γραφειοκρατία της οποίας πρακτική είναι «όπου υπάρχει απλή λύση να δημιουργείται ένα πρόβλημα» (όπως, ας πούμε, οι φετινές φορολογικές δηλώσεις), με μια Παιδεία τελείως διαλυμένη, με ένα άλλοτε περίφημο ΕΣΥ να πνέει τα λοίσθια, με πρωτοφανείς και… απείρου κάλλους σκηνές ύβρεων/απειλών στη Βουλή, αλλά και με μια ανησυχητική άνοδο της «Χρυσής Αυγής», με τη φτώχεια και τη δυστυχία να επεκτείνονται σε περισσότερα στρώματα…, από πού άραγε ο κ. πρωθυπουργός αντλεί την αισιοδοξία του ότι πάμε καλά;

 

ΞΕΡΕΙ κάτι που δεν ξέρουμε και μας το κρατάει… προεκλογικό μυστικό;

 

ΜΗΠΩΣ, όλο αυτό το σκηνικό είναι προμελετημένο από τους παράγοντες της Κομισιόν, μέχρι να φθάσουμε στις γερμανικές εκλογές κι έπειτα… βλέπουμε και κάνουμε;

 

(Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 


Σχολιάστε