"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

H μετεξέλιξη

 

 

 

Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ

ΜΕ ΤΗ δημοσκοπική σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό που του επιτρέπει να ελπίζει στην πρωτιά σε επικείμενες εκλογές (όποτε κι αν αυτές γίνουν), είναι πια ανάγκη να κάνει το μεγάλο άλμα: να μετατραπεί σε ενιαίο κόμμα.

 

ΚΑΤΙ τέτοιο είναι δύσκολο ακόμη, ιδιαίτερα όταν ο κ. Τσίπρας προτείνει την «αυτοκατάργηση» των συνιστωσών και των μηχανισμών τους. Θα δεχθούν άραγε αυτές να περιοριστούν στο ρόλο απλών ιδεολογικών τάσεων ενός ενιαίου κόμματος;

 

ΤΟ ΥΠΑΙΝΙΧΘΗΚΕ στην ομιλία του στην Κ.Ε. του κόμματος, ο κ. Τσίπρας: «Είναι η ώρα να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα, στην εμβάθυνση και μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών, σε ΣΥΡΙΖΑ των μελών».

 

«ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ» στο τι ακριβώς επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ; Αλλά και «μετεξέλιξη»  (δηλαδή, απορρόφηση;) των συνιστωσών σε ενιαίο ένα; Κομμάτι δύσκολο…

ΕΙΠΕ επίσης μεταξύ πολλών άλλων: «Μονάχα αν αποδείξουμε ότι προκειμένου να αναλάβουμε τη μεγάλη ευθύνη της ανατροπής και της ανοικοδόμησης της πατρίδας μας, είμαστε έτοιμοι όλοι μας, να θέσουμε σε αμφισβήτηση τις σιγουριές και τις εξασφαλίσεις μας. Να δείξουμε ότι είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε εμείς για να πείσουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τη κοινωνία»,

ΣΩΣΤΑ! «Να αλλάξουμε εμείς για να πείσουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία». Αλλά τι σημαίνει αλλαγή στο ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως «νέα» αναπροσαρμογή της ιδεολογίας του στα εκάστοτε δεδομένα της Ε.Ε.;

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ αυτή η αισιόδοξη –περί αλλαγής- προτροπή να μην είναι μόνο  προσχηματική, αλλά να γίνει και πράξη, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να αποκτήσει ένα σταθερό πολιτικό προσανατολισμό. Τέτοιο που να συμπεριλαμβάνει και την ελπίδα αλλαγής προς το καλύτερο. Όχι προς το χειρότερο: αυτό φοβάται η πλειονότητα των πολιτών λόγω ασυναρτησίας δηλώσεων των στελεχών του, και μάλιστα σε καίρια ζητήματα, όπως, ας πούμε, το νόμισμα.

ΘΑ ΕΙΝΑΙ, άραγε, η αναμενόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ «δημιουργική, πολιτική και ιδεολογική»; Ή, θα παραμείνει αντιπαράθεση «παγιωμένων εσωκομματικών μηχανισμών» και «ιδεολογικών ρευμάτων» που θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν με δικούς τους κανόνες και στόχους;

ΘΑ ΠΕΙΣΤΕΙ η «Αριστερή Πλατφόρμα» (Λαφαζάνης)  που  διακατέχεται από τη μείζονα ανησυχία, μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ  μετατραπεί σε άλλο ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που θα αποξενωθεί από τα κοινωνικά στρώματα που το στηρίζουν;  Το ότι η βασικότερη αυτή συνιστώσα τονίζει την ανάγκη «να υπάρξει ένα δεύτερο κύμα (!) ριζοσπαστικοποίησης, ώστε να καταπολεμηθεί κάθε τάση αναδίπλωσης» του ΣΥΡΙΖΑ, τι να σημαίνει; Ποιος είναι δέσμιος ποιού;

ΑΓΝΟΟΥΝ οι συνιστώσες ότι πολιτική είναι η πραγματοποίηση του εφικτού και όχι του ιδεατού ή των ωραίων λόγων των γραφείων και των θεωρητικών; (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)



Σχολιάστε