"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μητέρα, μάνα, μαμά(francais/grec)

 

 

 

Κική Δημουλά:

Βιογραφικός πίνακας (από τη συλλογή ΕΠΙ ΤΑ ΙΧΝΗ 1963)

 

«Το σπίτι

κοιτάζει το δημόσιο δρόμο

και τη θάλασσα

με λογική τεσσάρων παραθύρων,

χαμογελώντας στερεότυπα

μ’ ένα πλατύ πορτοκαλί

μπαλκόνι

 

Σ’ αυτό το μπαλκόνι

σ’ αυτό το χαμόγελο

τ’ απογεύματα, η μάνα μου

το δυσανάγνωστό της πρόσωπο

εκθέτει.

Ο χρόνος το συνέγραψε

χωρίς έξαρση

από νύχτα σε νύχτα

σε γλώσσα πόνου ρέουσα

γεμίζοντας

κατεβατά φθοράς.

Κι ούτε ένα λάθος γέλιου.

Κάθεται

άκρη άκρη στην καρέκλα

να μην επιβαρύνει το απόγευμα

 

μ’ όλο το βάρος της κατάκοιτης καρδιάς της,

ίσα ίσα να υπάρχει

σταματημένη μέσα στη ζωή της

από μιαν άπνοια τύχης,

ίσα ίσα για ν’ αντέξει τώρα

της έκπληξής της το σπασμό:

 

«Υπάρχουν θάλασσες

καράβια νευρικά

που σπρώχνουν λύσεις

στο ανεμπόδιστο;

Κι άνεμοι που ξεριζώνουνε τα στάσιμα;

Κι αυτά τα εύληπτα που πίνει χρώματα

το αλκοολικό απόγευμα

υπάρχουν;» Δεν το ’ξερε.

Δεν το ’ξερε η ζωή της

 

Τώρα

αποτολμά μια κίνηση παράξενη:

λίγο το σώμα ρίχνει εμπρός,

το ξαναφέρνει πίσω,

βαριά κωπηλασία μνήμης κάνει,

γιαλό γιαλό τα δάκρυά της.

 

Σιγά σιγά

απόγευμα, πρόσωπο και μπαλκόνι

από το σούρουπο υποσκάπτονται.

Το σχήμα τους παραφρονεί.

Σε χώρο θάμπους κλείνονται

να μην μπορούν να μπουν άλλο τα μάτια μας.

Νυχτώνει.»

————————————————————-

Et voila 4 poemes en francais, plus une chanson que j’ aime beaucoup

4 Ποιήματα για τη μητέρα

  • “Le coeur d’une mère est un abîme au fond duquel se trouve toujours le pardon”. ((=H καρδιά μιας μητέρας είναι  μια άβυσσος που στο βάθος της υπάρχει πάντα η   συγγνώμη)  (Honoré de Balzac)

 

1.-

Tout peut s’user. (=Όλα αχρηστεύονται)
Mais moi, je connais quelque chose (= Μα, εγώ γνωρίζω κάτι)
Qui ne peut pas s’user. (=που δεν αχρηστεύεται με τίποτε)
C’est la joue de maman (=κι  αυτό είναι το μάγουλο της μαμάς)
Qui reçoit des baisers de son enfant (=που δέχεται  τα φιλιά του παιδιού της)

(Maurice Carême)

 

2.-

Des milliers de coquillages sur la plage (=Χιλιάδες τα κοχύλια στην ακρογιαλιά)
Des milliers de fleurs dans les champs (=χιλιάδς τα λουλούδια στους αγρούς)

Des milliers d’oiseaux dans le ciel (=χιλιάδες τα πουλιά στον ουρανό)
Mais seulement, seulement UNE maman ! (=Αλλα, μόνο, μόνο ΜΙΑ μαμά)

(André Bay)

3.-

Maman je te donne

J’entends au-dessus de moi dans les cieux

Les anges qui murmurent entre eux

Ils ne peuvent trouver de mot d’amour plus grand

Que celui-ci : Maman

(Edgar POE)

4.-

À notre mère

«Oh! l’amour d’une mère!  amour que nul n’oublie!  (=Ώ! Μητρική αγάπη που κανείς δεν ξεχνά)

Pain merveilleux qu’un Dieu partage et multiplie! (=θαυμάσιος άρτος που ένας Θεός μοιράζει κι  αβγαταίνει)

Table toujours servie au paternel foyer ! (=Τραπέζι πάντα στρωμένο στο πατρικό σπίτι)

Chacun en  a sa part, et tous l’ont tout entier !» (=Ο καθείς το μερτικό του, κι όλοι τα έχουν όλα!)”

(Victor Hugo)

Υ.Γ. Απόδοση απ΄τα γαλλικά Στ.Γ.Κ.

 

—————————————————–

Evidemment, (avec FRANCE GALL)


«Y a comme un goût amer en nous
Comme un goût de poussière dans tout
Et la colère qui nous suit partout

Y a des silences qui disent beaucoup
Plus que tous les mots qu´on avoue
Et toutes ces questions qui ne tiennent pas debout

Evidemment
Evidemment
On danse encore
Sur les accords
Qu´on aimait tant

Evidemment
Evidemment
On rit encore
Pour les bêtises
Comme des enfants
Mais pas comme avant

Et ces batailles dont on se fout
C´est comme une fatigue, un dégoût
A quoi ça sert de courir partout
On garde cette blessure en nous
Comme une éclaboussure de boue
Qui n´change rien, qui change tout

Evidemment
Evidemment
On rit encore
Pour les bêtises
Comme des enfants
Mais pas comme avant
Pas comme avant»

————————————————-

 


Σχολιάστε