"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ειρηναίος Γαλανάκης (1911-2013)

ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΩΛΕΙΑ

ΥΠΗΡΞΕ μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες μορφές της Ορθοδοξίας. Γνωστός στο πανελλήνιο για το ποιμαντικό και περισσότερο για το κοινωνικό του έργο, ο Ειρηναίος Γαλανάκης, πρώην Αρχιεπίσκοπος Κισάμου και Σελίνου, εκοιμήθη τη Μ. Τρίτη. Ο θάνατός του προκάλεσε άφατη οδύνη σε όλους τους Χανιώτες -και όχι μόνο. Αφήνει δε δυσαναπλήρωτο κενό στην Εκκλησία της Κρήτης.

 

ΤΕΤΟΙΟΙ δυναμικοί, πείσμονες και αποτελεσματικοί άνθρωποι και δη ποιμενάρχες σπάνια γεννιούνται. Η παιδεία που πήρε σε Ελλάδα, Γερμανία και Γαλλία, διεύρυνε κατά πολύ το οπτικό πεδίο ενός απλού ιερωμένου. Ο δε λόγος του -γραπτός και προφορικός- συνάρπαζε τόσο ως θεματολογία όσο και ως παρηγοριά για την ψυχή του καθενός.

 

ΕΚΕΙΝΟ που τον καθιστά μεγάλο κι ανυπέρβλητο είναι το αθόρυβο, πολυποίκιλο κοινωνικό έργο του, το διάσπαρτο στο νομό Χανίων.

 

…Η ΑΓΑΠΗ του Ειρηναίου για τους άλλους-απόσταγμα μιας ζωής πλήρους προσφοράς- εμπεριέχεται και σε μια παράγραφο  στο βιβλίο του «Πορείες και Αλήθειες για τον Αγαπημένο μου Χριστό» (σελ. 30, εκδ. 1997). Γράφει:

 

«ΜΕΣΑ στην καρδιά μας υπάρχουν πολλές θέσεις: η θέση του εαυτού μας, η θέση του Θεού, η θέση των γονιών και των συγγενών μας, η θέση του εγωισμού και των συμφερόντων μας. Μα πάντα μένει αδειανή και η θέση του ανθρώπου που ζητούμε να συντροφέψη τη ζωή και την ψυχή μας ∙ και γύρω από τη ζήτηση αυτή γίνονται τα ωραιότερα όνειρα μα και οι μεγαλύτερες απάτες των ανθρώπων».

 

ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ η ανθρώπινη αγάπη, όταν είναι εξωστρεφής… Ο σοφός, ταπεινός και γλυκός λόγος του Ειρηναίου οφείλει να ηχεί καθημερινά στα αυτιά μας. Ειδικά στις πονεμένες μέρες του σήμερα είναι και αναγκαίος.

 

ΑΓΑΠΗΣΕ την Κρήτη και τους Χανιώτες περισσότερο από όσο αυτοί αυτόν. Απόδειξη; Το πολύπλευρο και καρποφόρο έργο του. Δεν θα σταθούμε στην πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα: 25 βιβλία σε διάστημα 50 χρόνων, 1949-1999. Στεκόμαστε στο κοινωνικό έργο του: Με πολλούς άλλους φορείς δημιούργησε ζωτικές για την οικονομία των Χανιών εταιρείες «λαϊκής βάσης (ΑΝΕΚ, ΕΤΑΝΑΠ, ΑΝΕΝ), ποικίλες Σχολές, οικοτροφεία, γηροκομείο, αγροτικά κέντρα ανάπτυξης, εργαστήριο χειροτεχνίας γυναικών. Ίδρυσε την  «Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης», το Εθνικό Ίδρυμα Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», το ίδρυμα «Αγία Σοφία» (στον Αποκόρωνα), το «Ίδρυμα Κισσαμίτικων Μελετών» (Καστέλι) κ.ά.

 

ΜΑΚΑΡΙ να βρεθούν άξιοι συνεχιστές των δημιουργημάτων του. Αλλά και ικανοί μιμητές της χαρισματικής προσωπικότητας του. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris@yahoo.gr)

 

 

ΟΙ «ΛΕΥΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ»

ΤΟΝ ΟΡΟ «λευκές σφαγές» που είναι επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε στην εποχή μας λόγω της πολιτικής της οικονομικής καταστροφής ατόμων και χωρών που εφαρμόζεται από τους «μεγάλους», χρησιμοποιεί ο Ειρηναίος στα βιβλία του.

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ κυριολεκτικά για περιπτώσεις έμμεσων «φόνων» στις οποίες, βέβαια, δεν χύνεται το αίμα αλλά σκοτώνεται το πνεύμα, η ψυχή των άλλων. Κι αυτό γίνεται σήμερα σε πολλά σημεία του πλανήτη καθώς και στην Ε.Ε.

 

Τα «λευκό θάνατο» ζούμε πάνω από 3 χρόνια στη χώρα μας: με την ανεργία στο 27,2%, με τους ανενεργούς νέους στο 59%, με τις απειράριθμες αυτοκτονίες, με την εξάπλωση της φτώχειας και της δυστυχίας σε περισσότερα κοινωνικά στρώματα, με τους αφρόντιστους αρρώστους, με τους κακοπληρωμένους δασκάλους και γιατρούς, με τα θύματα της λευκής τρομοκρατίας κ.λπ.

 

ΣΤΙΣ «λευκές σφαγές» είναι άγνωστοι οι θύτες. Οι σφαγείς είναι κρυμμένοι πίσω από χρηματιστηριακές εταιρείες, δανειστές Σάιλοκ, κράτη ρουφήχτρες, καρτέλ απληστίας. Τα θύματα μη έχοντας φανερό αντίπαλο τα βάζουν με τον εαυτό τους, με το Θεό, με τη μοίρα τους. Αυτό-ενοχοποιούνται, ενώ αντίθετα κυριαρχεί η μοχθηρία του ισχυρού και η λεηλασία του πλεονέκτη.

 

…ΜΑΚΑΡΙ να υπήρχε ένας φορέας που να αναλάμβανε την επανεκτύπωση ή επανέκδοση όλων των βιβλίων του «παππού». Θα ήταν μια πολύ καλή χειρονομία τιμής στον εκλιπόντα και μεγίστη προσφορά στους «πνευματικά πενόμενους Έλληνες» της οδυνηρής εποχής μας… (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε