"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Θρησκεία και πολιτική

ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΜΕΓΑΛΗ εβδομάδα από χθες. Μικρή ανάπαυλα από την καθημερινότητα της ελληνικής πολιτικής. Που πάει απελπιστικά απ΄ το κακό στο χειρότερο.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ η πολιτική ήθελε να κυριαρχήσει (με ιδεολογήματα, συνθήματα ή όπλα) πάνω στη θρησκεία. Άλλοτε κολακεύοντας τους αρχηγούς των Εκκλησιών, άλλοτε υποτάσσοντάς τους με δέλεαρ την περισσότερη εξουσία ή το χρήμα.

ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ, το ίδιο κάνει και η Θρησκεία: η Ιερά Εξέταση, οι θρησκευτικοί πόλεμοι στην Ευρώπη και οι «ιεροί» (τζιχάντ) του Ισλάμ ήταν πολύ αιματηρότεροι από τους σφοδρότερους άλλους πολέμους.

Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ και στις δυο περιπτώσεις (πολιτική- θρησκεία) οδηγεί αναμφίβολα σε δρόμους απρόβλεπτους, ανεξέλεγκτους και επικίνδυνους για τους λαούς.

…ΑΚΟΜΗ και απλές ρήσεις της Αγίας Γραφής είχαν και έχουν άμεση εφαρμογή στην πολιτική! Έστω κι αν αυτές ελέχθησαν με άλλο σκοπό.

-ΠΡΟΣΦΑΤΗ σχετικά, δεν ήταν η συστράτευση ενός ολόκληρου κόσμου (του λεγόμενου Δυτικού) εναντίον της «Τρομοκρατίας» (ουσιαστικά εναντίον του Ιράκ κι αργότερα του Αφγανιστάν) επί θητείας Τζορτζ Μπους, του νεότερου; Θυμάστε το πολεμικό σύνθημα; Πας μη μεθ’ ημών καθ’ ημών («Ο μη ων μεθ΄ ημών καθ΄ημών (εστί)» Ματθ., ΙΒ.30)

-ΑΛΛΑ μήπως η χώρα μας (με Κύπρο, Πορτογαλία, Ισπανία και  Ιρλανδία) δεν πάει «ως πρόβατον επί σφαγήν» (Π.Δ., Ησαΐα, 53.7), με  δήμιους την τρόικα, τα αλλεπάλληλα μνημόνια και τη φτώχεια μας;

-ΜΗΠΩΣ το πολιτικό μας σύστημα, εδώ και 30 χρόνια, δεν είχε την αίσθηση πως, η ζωή του και αυτή των ψηφοφόρων, συμπυκνωνόταν στο «φάγωμεν και πίωμεν αύριον γαρ αποθνήσκομεν» (Παύλου, Α Κορινθ., ΙΕ.32);

-ΜΗΠΩΣ οι πολιτικοί μας σταμάτησαν, με την κρίση, τα «δούναι και λαβείν» μεταξύ τους για τη διατήρηση της εξουσίας;

-ΜΗΠΩΣ δεν είναι «Πολλαί αι θλίψεις των δικαίων» (Ψαλμ., 32.20) εξαιτίας της ανικανότητας των ιθυνόντων μας; Ή, μήπως το φοροεισπρακτικό μένος των κυβερνώντων δεν ξεσπά «επί δικαίους και αδίκους» (Ματθ., Ε.15);

… ΕΥΤΥΧΩΣ που ο λαός έχει ως μόνο όπλο την αλληλεγγύη του. Έχει συσπειρωθεί εναντίον αυτής της απάνθρωπης πολιτικής και εφαρμόζει όσο μπορεί το «αλλήλων τα βάρη βαστάζετε» (Παύλου, Γαλατ. ΣΤ. 2). Αλλά, όλα αυτά ως πότε; (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)


Σχολιάστε