"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Καθημερινότητα και βία

 

 

 

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ (Χ.Ν., 21-1-13, μικρό απόσπασμα από ευρύτερο κείμενο, Στ.Γ.Κ.)

  • «Πρέπει να υψώσουμε ασπίδα προστασίας της Δημοκρατίας από τη βία» (Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ,  16-1-13)
  • «Η μεγαλύτερη βία που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων, είναι η μιζέρια που, εκτός από τη φτώχεια, βυθίζει ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας στην ανυπαρξία». (Ανώνυμου)

Η ΒΙΑ και πάλι στο προσκήνιο. Τα τελευταία κρούσματα  πολιτικής βίας στη χώρα, σε περίοδο μνημονίων και δυσβάστακτων φορολογικών μέτρων,  προκαλούν εύλογη ανησυχία σε όλους. Αλλά, ο μεγαλύτερος φόβος είναι μη τυχόν, με την ανοχή της πολιτείας και της  κοινωνίας,  φαινόμενα που υπονομεύουν τη Δημοκρατία, καταλήξουν σε επικίνδυνη συνήθεια! Μη τυχόν, δηλαδή, κυριαρχήσει η απάθεια σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας.

Η ΒΙΑ στις κοινωνίες μας παρουσιάζεται πολυπρόσωπη. Ενυπάρχει στον άνθρωπο από την εμφάνισή του στη γη. Από το βιβλικό «οφθαλμόν αντί οφθαλμού…», μέχρι τη μαρξιστική «βία» ως «μαμή της Ιστορίας», και από το αισχύλειο «η βία γεννάει τη βία», μέχρι το περονικό «η βία στα χέρια του λαού δεν είναι βία», κύλησε πολύ μελάνι και περισσότερο αίμα.

ΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ της -αντιφατικοί πολλές φορές- δηλώνουν τη δυσκολία οριοθέτησής της. Κι αυτό, επειδή κάθε εποχή την αντιλαμβάνεται διαφορετικά, ενώ σε κάθε τόπο και περιβάλλον «μεταφράζεται» αλλιώς. Αλλιώς την προσλαμβάνουν οι θρησκείες («ιεροί» πόλεμοι, «Ιερά Εξέταση» κ.ά.),  αλλιώς ορισμένες ομάδες ανθρώπων…

ΣΤΗΝ εποχή μας, περισσότερο από ποτέ, η βία  εκδηλώνεται ως μορφή επιβολής ισχύος ή βίαιης κατάκτησης, ανταπόδοσης  ή τυφλής εκδίκησης. Αλλά και ως παθολογική (αρρωστημένη) αντίδραση στην κοινωνία. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε