"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Για τους έχοντες μνήμη

 

 

«…Η μεγαλύτερη πληγή που αφήνει στη χώρα η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς δεν είναι ούτε τα λοστάρια που αποθηκεύονταν στην ΑΣΟΕΕ για… οικιακή χρήση ούτε τα χιλιάδες μπουκάλια προς ανακύκλωση στη βίλα «Αμαλία». Είναι η αλλοίωση της λογικής. Αν σε όλο τον κόσμο ένα συν ένα κάνει δύο, στην ιδεολογικά αριστεροκρατούμενη Ελλάδα ένα συν ένα κάνει μείον ένα αν πρόκειται για τη Δεξιά ή τρία αν πρόκειται για τον ΣΥΡΙΖΑ. Την εποχή της μονοφωνίας της, οι Ελληνες πίστεψαν τα πάντα: ότι στο ανατολικό μπλοκ ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά κατασυκοφαντημένοι από τον διεθνή ιμπεριαλισμό, πολίτες· ότι η Ολυμπιακή που έχανε 1,5 εκατομμύριο ημερησίως ήταν μια υγιής κρατική επιχείρηση· ότι κάθε ιδιωτική επένδυση γινόταν για να πιουν οι καπιταλιστές το αίμα των εργαζομένων με το μπουρί της σόμπας· ότι τα εγκλήματα της «17 Νοέμβρη» ήταν πολιτικά, αλλά αν ρωτούσε κάποιος «με ποια πολιτική πλατφόρμα, ρε παιδιά, ήταν αυτά τα εγκλήματα πολιτικά;» ο ερωτών ήταν χαφιές που προσπαθούσε να ενοχοποιήσει την Αριστερά…».

(Απόσπασμα από το άρθρο «Η αλλοίωση της λογικής»,  του κ. Πάσχου Μανδραβέλλη, Καθημερινή, 8/1/13)


(Τα σχόλια, αρνητικά ή θετικά,  δικά σας-Στ.Γ.Κ.)


1 σχόλιο

  1. Παναγιώτης

    Μα από που κι ως που προκύπτει ότι είναι «ιδεολογικά αριστεροκρατούμενη» η Ελλάδα; Τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων της Αριστεράς μέχρι πρόσφατα δεν έφταναν το 15%. Εκτός κι αν συνυπολογίσουμε και τα ποσοστά της λεγόμενης κεντροαριστεράς, αλλά τότε δεν μπορούμε να μιλάμε μόνο για Αριστερά.
    Και τι εννοεί ο αρθρογράφος με τη «μονοφωνία» της Αριστεράς; Πού ήταν αυτή η μονοφωνία; Στα ΜΜΕ δεν ήταν σίγουρα. Στα συνδικαλιστικά μπλοκ και στις φοιτητικές παρατάξεις πάλι δεν ήταν γιατί κι εκεί επικρατούσαν καθαρά τα δύο μεγάλα κόμματα, με μικρές εξαιρέσεις.
    Ποτέ ο Έλληνας δεν πίστεψε ότι «στο ανατολικό μπλοκ ζούσαν ευτυχισμένοι», ούτε ότι «η Ολυμπιακή ήταν μια υγιής κρατική επιχείρηση», ούτε ότι «τα εγκλήματα της 17Ν ήταν πολιτικά». Ακόμα κι αν κάποιοι αριστεροί ισχυρίστηκαν τέτοιες μπαρούφες (πράγμα που δεν έχω υπόψη μου) πώς προκύπτει ότι κατάφεραν να παραπλανήσουν τον κόσμο; Δε νομίζω ότι η πλειοψηφία πίστεψε ποτέ τέτοια πράγματα γιατί είναι οφθαλμοφανέστατο ότι δε στέκουν.
    Υποψιάζομαι ότι ο αρθρογράφος κουράστηκε από μία ξύλινη αριστερή ιδεολογία που συνάντησε (αλλά που δεν είναι η επικρατούσα όπως ισχυρίζεται) και που πάντα παραδοσιακά έμενε χωρίς αντίλογο. Πράγματι αυτή είναι η οπισθοδρομική πλευρά της Αριστεράς, αλλά μήπως και στους άλλους πολιτικούς χώρους δεν υπάρχουν άτομα που δεν ξέρουν τι λένε;
    Αλλά αυτή «την ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς» στη συνείδηση πολλών δεν εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το ΠΑΣΟΚ για να ανέλθει στην εξουσία και να εγκαθιδρύσει το κομματικό κράτος; Άρα η κεντροαριστερά καρπώθηκε τις μεταχουντικές υπερ-ελευθερίες που κυριάρχησαν και όχι η ίδια η αριστερά. Και τώρα το πρόβλημα είναι η βίλα Αμαλία και όχι η πορεία της χώρας προς τον γκρεμό; Και τόσο καιρό που ήταν ο αρθρογράφος όταν ήταν υπό κατάληψη αυτά τα κτήρια, τώρα τον μάρανε η βίλα Αμαλία;
    Το εύκολο συμπέρασμα είναι ότι ο αρθρογράφος είναι ένας εγκάθετος, άλλο ένα πληρωμένο πιόνι του συστήματος, όπως και η εφημερίδα στην οποία γράφει, που διαστρεβλώνει την πραγματικότητα κατά το δοκούν. Αλλά επειδή καλό είναι να μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα θα περιμένω και τα επόμενα άρθρα του για να σχηματίσω άποψη.

Σχολιάστε