"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ψήφος με λογική ή με συναίσθημα;

ΛΟΓΙΚΗ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ-ΑΠΟΦΑΣΗ

ΠΟΤΕ μέχρι σήμερα, όσο θυμόμαστε προηγούμενες εκλογές, δεν ξανατέθηκε τόσο έντονα το θέμα μιας απόφασης: για το μέλλον των νέων γενεών και της χώρας. Και με τόσα πολλά και «ανήθικα» διλήμματα. Πολιτική αντιπαράθεση επί της ουσίας καμία, παρόλο ότι η πολιτική επιτέλους μπήκε στην ατζέντα των πολιτικών μας, αλλά δυστυχώς με τους όρους που οι ίδιοι θέλουν. Όχι με την αλήθεια που όλοι φοβούνται να πουν. Βλέπετε, τα ψέματα είναι ευκολότερα, επειδή κι ο ίδιος ο ψηφοφόρος θέλει να ακούει πιο ευχάριστα τα… παραμύθια των πολιτικών μας.

ΑΠΟ τη μια υπάρχει ο παλιός κόσμος. Ένα πολιτικό σύστημα που ξεκίνησε με την ελπίδα της αλλαγής (1981) και την ένταξή μας ως ισότιμου μέλους της Ε.Ε., αλλά δεκαετίες αργότερα αποδείχτηκε τελείως σαθρό, διεφθαρμένο αναντίστοιχο με την ευφυΐα και την ψυχή του Έλληνα. «Ανεπαισθήτως» βέβαια, εκμαυλίζοντας την κοινωνία και τους ψηφοφόρους, αυτό το πολιτικό σύστημα (κυρίως η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ) υπέσκαψε τα θεμέλια της οικονομίας και του εαυτού του. Ο λαός του παρείχε άπειρες φορές γενναιόδωρα «αυτοδύναμες» κυβερνήσεις, ακριβώς για να αυτοβελτιωθεί και να βελτιώσει ισόνομα και ισοδίκαια το επίπεδο του λαού. Να φτιάξει ένα κράτος δικαίου. Αλλά αυτό πάντοτε οποιαδήποτε «επανίδρυση του κράτους» κι αν επαγγέλθηκε, την εννοούσε ως κομματικοποίηση του κράτους με τα «δικά του παιδιά», τους δικούς του κομματανθρώπους. Έτσι η αναξιοκρατία κατέστησε το δημόσιο τερατώδες, απρόθυμο, δυσκίνητο, παμφάγο, ατελέσφορο. Όσο για … δίκαιο φορολογικό σύστημα ουδέποτε και κανείς δεν άγγιξε αυτό το μυστηριώδες 30% του ελληνικού λαού που δεν πλήρωνε ούτε ένα ευρώ το χρόνο! Οι ημέτεροι άνθρωποι των ανώτερων κοινωνικών τάξεων, ανέκαθεν είχαν στο χ΄ρι τους τους πολιτικούς όλων των κυβερνήσεων…
Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί (δίκην Βουλγαράκη, Τσοχατζόπουλου κ.ά.) την ανάγκην … φιλοτιμία ποιούμενοι και μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν όσα κατά κόρον κέρδισαν, τα μετέτρεψαν σε οφσόρ εταιρίες, τα επένδυσαν σε σπίτια στην Ευρώπη ή τα φυγάδευσαν σε ευρωπαϊκές και όχι μόνο τράπεζες, Ο… πατριωτισμός των κομμάτων εξουσίας και των ανθρώπων τους σε όλο το μεγαλείο!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ έχουμε μια ανερμάτιστη, πολυ-πολυσυλλεκτική «αριστερή» πολιτική (ετερόκλητες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ) που παραπαίει ανάμεσα στο επιθυμητό και το εφικτό. Πράγμα που σημαίνει ότι οι του ΣΥΡΙΖΑ, με την πολυγλωσσία που ακούς στα κανάλια ή διαβάζεις στον Τύπο, είναι αδύνατο να ευθυγραμμιστούν στο τι θέλουν πραγματικά να πράξουν για να σωθεί η χώρα. Όσο για να κυβερνήσουν με αυτά που λένε; Ά, παπαπαπα…
Αν θεωρούν ως σωτηρία της χώρας την αλλαγή νομίσματος, αγνοούν φυσικά το τι σημαίνει αυτό για το παρόν και τις επόμενες γενιές των Ελλήνων. Κι όμως επαγγέλλεται-ο ΣΥΡΙΖΑ-το νέο! Σε σχέση με το Μνημόνιο πιθανόν (δηλαδή, η καταγγελία είναι νέο και δεν θα είναι «νέο» το νέο… μνημόνιο που θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να επιβάλλει με τη δραχμή;!)
Όσο για το τι θα γίνει με τις ζωές μας, κανείς τους δεν μας λέει την αλήθεια. Και δεν τη λένε απλά γιατί, ή την αγνοούν, ή την ξέρουν πολύ καλά, αλλά τη φυλάνε ως μυστικό (ή B plan!)

ΑΝ δεν φτιάξουμε κράτος αξιόπιστο, αν δεν συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι για να έχουμε κοινωνικό κράτος οφείλουμε να πληρώνουμε τους φόρους που μας αναλογούν, χωρίς να αφήνουμε τα αιώνια υποζύγια-συνταξιούχους και μισθωτούς (τα…κορόιδα) – να πληρώνουν τα «σπασμένα» ή τα ελλείμματα που αφήνουν άλλοι με τις πλάτες των πολιτικών μας, όσοι ΣΥΡΙΖΑ και να έρθουν, σε όσες… δραχμές και να καταφύγουμε, θα «βουλοπλέουμε» συνεχώς… (Στ.Γ.Κ., 16-6-12)


Σχολιάστε