"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ευρώ ή δραχμή

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

Πολιτική εξουσία και ηθική είναι έννοιες αντιφατικές και αλληλο-αποκλειόμενες. Μπορεί οι προεκλογικές προτάσεις των πολιτικών να βρίθουν από περισπούδαστα και… ηθικότροπα «θα», μετά την κάλπη όμως καταντούν θλιβερές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις!

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ μπροστά σε μια τεχνητή διπολική σύγκρουση για την κατάκτηση της κοινής γνώμης και της εξουσίας. Με τα συνήθη διλημματικά τερτίπια της πολιτικής. Η σύγκρουση επικεντρώνεται ανάμεσα σε μια αποτυχημένη Κεντροδεξιά και μια ανερχόμενη-αλλά άγνωστου στόχου- Κεντροαριστερά. Η ειδοποιός διαφορά των δυο έγκειται στη χρήση των λέξεων Μνημόνιο-Δραχμή-Ευρώ. Απώτερος σκοπός είναι η μεγαλύτερη συσπείρωση των αντίρροπων δυνάμεων για το bonus των 50 εδρών!
Γι αυτό και τα απειλητικά… μπόνους στο λαό(«δραχμή σημαίνει θάνατος»-«Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ» κ.α.).

ΒΕΒΑΙΑ, το θέμα που καίει αυτές τις μέρες δεν είναι το «παιχνίδι» εξουσίας των κομμάτων, αλλά η ίδια η ύπαρξή μας ως έθνος ευρωπαϊκό. Όπως διαμορφώθηκε η οικονομική κατάσταση στη χώρα και στην Ε.Ε., δεν υπάρχει σήμερα… τρίτος δρόμος! Και τα εκφοβιστικά διλήμματα που τίθενται στους απλούς πολίτες κατατείνουν στο να αλωθεί η εξουσία. Από κει και πέρα… «γαία πυρί μιχθείτω»!

ΟΣΟ θα πλησιάζουμε προς την κρίσιμη μέρα, τόσο θα εντείνονται οι έξωθεν και έσωθεν πιέσεις. Αγνές προθέσεις δεν υπάρχουν στην πολιτική. Ούτε φιλέλληνες, ούτε ανθέλληνες υπάρχουν έξω. Μόνο συμφέροντα… Ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στα τάρταρα, η αλήθεια των Ελλήνων πολιτικών για το παρόν και το μέλλον της χώρας παραμένει αδιευκρίνιστη. Η σύγχυση φαίνεται να βολεύει ειδικά τον ΣΥΡΙΖΑ με την πολυγλωσσία του. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του.

Ο ΚΟΣΜΟΣ γύρω αλλάζει, αλλά το παλαιοπολιτικό ελληνικό σύστημα (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. κ.λπ.) παραμένει σκουριασμένο, γερασμένο. Και ο ΣΥΡΙΖΑ που επαγγέλλεται το «νέο» δεν είναι καθόλου … καινούργιος στην πολιτική. Ούτε καν συγκροτημένος με κοινή φωνή και πειστική πολιτική. Αμάλγαμα αδιευκρίνιστων (και… ακοστολόγητων) ιδεών είναι. Διαθέτει μεν δυναμική, τού είναι δε ακόμη δύσκολο, από κόμμα διαμαρτυρίας να μετεξελιχθεί σε κόμμα εξουσίας.

ΧΩΡΙΣ επαφή με την πραγματικότητα, οι απλοποιήσεις των αντιμνημονιακών «ρητόρων» παραμένουν παιδαριώδεις, αόριστες, άκαμπτες, επικίνδυνες. Το ουσιαστικό διακύβευμα των εκλογών είναι η επιλογή μεταξύ Ευρώπης ή μιας τυφλής πορείας προς… κάπου αλλού! Πού; Άγνωστο… Αναλογίστηκαν, άραγε, όλοι αυτοί που υπόσχονται τη σωτηρία μας πόσο συνέβαλαν στο σημερινό κατάντημά μας; Μα, πώς επαγγέλλονται ότι θα αλλάξουν τον κόσμο τώρα; Καταστρέφοντάς τον ή μήπως πηγαίνοντάς τον δεκαετίες πίσω στον «αραμπά»; Διότι στην πολιτική, άλλο είναι η θεωρία κι άλλο η σκληρή πραγματικότητα. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)
————————————–

ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ

Η ΜΟΝΗ επιλογή μας είναι να παραμερίσουμε εγωισμούς, αντεκδικήσεις, προσωπικούς πόνους και πικρίες. Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας κι ας ψηφίσουμε πια ΜΟΝΟ πατρίδα. Γιατί τι είναι η πατρίδα; Την συναποτελούμε όλοι εμείς. Χωρίς εμάς βουλιάζει αυτή, αλλά τότε συμπαρασύρει στον πάτο κι εμάς. Αν ευτυχεί, ευτυχούμε κι εμείς. Όχι όμως και το αντίθετο. Ας μη βαυκαλιζόμαστε πως, αν εμείς περνούμε καλά, χωρίς να νοιαζόμαστε για τους γύρω μας, αυτό θα διαρκέσει επ΄ άπειρο. Όταν η πατρίδα ταπεινώνεται και κινδυνεύει, εξίσου κινδυνεύουμε κι εμείς.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κακή πατρίδα. Υπάρχει μόνον ο κακός εαυτός μας. Τον οποίο εμείς προωθούσαμε δεκαετίες τώρα, μέσω των κυβερνήσεων που ψηφίζαμε μέχρι τώρα. Για να μας χαϊδεύουν και να εκπληρώνουν τα ρουσφέτια μας. Φιλοτομαρική η ψήφος μας τότε, αναξιοκρατικές οι κυβερνήσεις μας όλες. Σήμερα, μια έξοδος της χώρας μας από την Ευρώπη δεν είναι τόσο οικονομικό θέμα, όσο πολιτισμικό. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα γίνουμε… Αφρική (όπως λέει κι ο Στ. Ράμφος). Και δυστυχώς, αν δεν συνέλθουμε, αν δεν αναλογισθούμε την ευθύνη μας απέναντι στις επόμενες γενιές, η πιθανότητα να υπερισχύσει ο κακός εαυτός μας εξαιτίας ενός πείσματος, μεγαλώνει. (Στ.Γ.Κ.)
—————————–

ΠΟΙΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ;

ΣΤΗΝ Καβάλα, το βράδυ του Σαββάτου (9/6) ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ κ. Αλέξης Τσίπρας τόνισε μεταξύ άλλων, απευθυνόμενος έμμεσα και σ΄ εμάς, ότι την Κυριακή 17/6 θα δοθεί η οριστική απάντηση στο κρίσιμο… δημοψήφισμα (Εσείς διαλέγετε σε ποιο από όλα!):

«Ή θα εγκρίνετε -είπε- το Μνημόνιο ή θα εγκρίνετε το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Ή το Μνημόνιο της δραχμής ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την ισότιμη (!) συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Ή το χτες της λιτότητας ή το αύριο της ανάπτυξης. Ή το χτες της ευθανασίας ή το αύριο της ελπίδας. Ή τη φτώχεια και την υποτέλεια ή την αξιοπρέπεια, τη σταθερότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ή τη μετεκλογική συγκυβέρνηση του Μνημονίου, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ή τη μετεκλογική κυβέρνηση της Αριστεράς, με κορμό τον ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ».

ΜΑ, με τόση πολλή… διάζευξη στη σκέψη πού να βρεθεί και μια σωστή… σύζευξη! Έλεος… Επιχειρήματα «διεξόδου» από την κρίση θέλουμε, όχι… εξόδου από τον εαυτό μας! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε