"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Κρισιμότητα εκλογών-Σχόλια

TO ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ
ΟΛΕΣ οι μεταπολιτευτικές εκλογικές αναμετρήσεις περιστρέφονταν στο δίπολο ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ., Κεντροαριστερά ή Κεντροδεξιά, Δύση ή Ανατολή, Νεοφιλελευθερισμός ή «Σοσιαλισμός» κ.λπ.
Σήμερα καλούμαστε να αποφασίσουμε στο… υπαρξιακό πια θέμα: μνημόνιο (άρα Ευρώπη/ευρώ), ή αντιιμνημόνιο (άρα εκτός Ε.Ε./άλλο νόμισμα). Έτσι τα κατάφεραν οι μεταπολιτευτικοί παλαιοπολιτικοί μας με τη «βοήθεια» και των συναδέλφων τους της Ε.Ε. και των άλλων πιστωτών, ώστε να στριμωχτούμε σε ένα απόλυτο δίλημμα τύπου «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ η αρχή στις δημοσιογραφικές σχολές πως «ο καλά ενημερωμένος πολίτης είναι αυτός που διαμορφώνει και την πολιτική κατάσταση μιας χώρας». Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει σήμερα. Κανείς δεν μας λέει την αλήθεια, κανείς δεν θέλει την αλήθεια. Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια πλήρης, πιθανόν σκόπιμη, σύγχυση περί την πολιτική κατάσταση στη χώρα. Άλλοι εκφοβίζουν (όρα Προβόπουλος!), άλλοι υπόσχονται Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ), άλλοι αναθεματίζουν (ΚΚΕ), άλλη αδημονούν ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, Ανεξάρτητοι Έλληνες κ.λπ.)…

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ του μνημονίου, εδώ που τα λέμε, δεν έχουν και πολλά περιθώρια να πουν ψέματα. Είναι τόσο γρήγορη η εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων (συνήθως περικοπές μισθών και συντάξεων) που οι εκπρόσωποί του δεν προλαβαίνουν να διορθώνουν τις δηλώσεις τους! Η πολιτική του μνημονίου που δοκιμάστηκε σε βάθος χρόνου-δυο ολόκληρα χρόνια- πείθει και τον πλέον δύσπιστο και τον πλέον καλόπιστο, για την απανθρωπιά της. Και ήδη-με τις υπογραφές των πολιτικών και της Βουλής- έχει προδιαγραφεί με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο η συνέχισή της. Κάθε ψήφος που χαρίζεται στο μνημόνιο- θετικά ή δια της αποχής, των άκυρων ή των λευκών-είναι ψήφος αποφασιστικής σημασίας.

Ο ΑΛΛΟΣ δρόμος, ο αντιμνημονιακός, κάθε άλλο παρά σαφής είναι. Ούτε καν «χαρτογραφημένος». Προσομοιάζεται με την «οδό προς το χάος» και την αυτοκαταστροφή μας ως έθνος, από μια πληθώρα ανερμάτιστων κομμάτων. Τα οποία-πλην του ΚΚΕ- μονοπωλούν και ποντάρουν στη σύγχυση και στον μετεκλογικό τρόμο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα κάνει ο αναποφάσιστος ψηφοφόρος-και είναι πάρα πολλοί αυτοί. Οι «κομματικά βαμμένοι» έχουν πάρει ήδη τις «αποφάσεις» τους. Αλλά το παιχνίδι, η τύχη αυτών των εκλογών-πιθανόν μοιραίων για τις επόμενες γενιές- θα κριθεί από το τι θα ψηφίσουν κυρίως οι αναποφάσιστοι (παλιοί συνεπείς ψηφοφόροι των κομμάτων εξουσίας) και οι νέες γενιές: χαρτογραφημένο μνημονιακό και επώδυνο δρόμο, ή αχαρτογράφητη και συγκεχυμένη πορεία;
Κάπου ανάμεσά τους βρίσκεται η ελπίδα της αλλαγής… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)
———————————-

Ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ
ΟΧΙ! Μια αυτοκτονία δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αντίθετα προσθέτει πολλαπλάσια. Δυστυχώς δεν περνάει πια μέρα που οι αυτοκτονίες να μην αποτελούν συγκλονιστική είδηση στη χώρα μας. Στην οποία πιστεύαμε πως ο ήλιος, το φως, η αλληλεγγύη, οι οικογενειακοί δεσμοί κ. ά., θα συντελούσαν αποτρεπτικά… Αλλά βλέπετε, η οικονομία τα σκοτεινιάζει όλα.

ΕΤΣΙ: «Ένας 45χρονος δάσκαλος ο οποίος εργαζόταν σε σχολείο στην Αθήνα αυτοκτόνησε το περασμένο Σάββατο -που ήταν σημαδιακή μέρα της επετείου της 21ης Απριλίου- στην πατρίδα του, τη Σταυρούπολη Ξάνθης, όπου είχε πάει να περάσει τις διακοπές του Πάσχα». Λιτή η ανακοίνωση/είδηση, τρομακτική όμως στις διαστάσεις της. Διότι, σε μια χώρα στην οποία λόγω απόγνωσης αρχίζουν να αυτοκτονούν και οι δάσκαλοι-οι μόνοι, δηλαδή, που θα μπορούσαν να εμφυσήσουν κάποια αισιοδοξία στα παιδιά μας- τότε αυτή η χώρα είναι καταδικασμένη σε θάνατο…

Ο ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ εκπ/κός Σάββας Μ., λέγεται ότι ήταν έντονα πολιτικοποιημένο άτομο. Άφησε δε πίσω του τρία σημειώματα στα οποία φέρεται να αναφέρει ότι οι λόγοι που τον οδήγησαν στη μοιραία πράξη είναι καθαρά πολιτικοί συσχετιζόμενοι μάλιστα με το Μνημόνιο. Κι αν ακόμη είναι έτσι, κατά την άποψή μας, αυτό που προέχει στη ζωή μας είναι η δράση για την ανατροπή μιας κατάστασης. Όχι η αυτοχειρία, η οποία ούτως ή άλλως είναι η απόλυτη άρνηση της ζωής και των αγώνων γι αυτήν… (Στ.Γ.Κ.)

————————————————————————–
Υ.Γ. Μόλις πληροφορηθήκαμε το θάνατο (αυτοκτονία) κι άλλου εκπ/κού Του Ν. Π., μέλους του ΔΕΠ.
Κρίμα! Γιατί αυτοί που έπρεπε να αυτοκτονούν, είναι οι πολιτικοί μας…
Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε