"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Special case-Cas special-Ειδική περίπτωση

Ειδική περίπτωση ή μήπως «ειδική χώρα»; (Μικρό απόσπασμα από «Χ.Ν.», 20-2-12, Στ.Γ.Κ.)

«…ΟΙ ΞΕΝΟΙ επικριτές μας αγνοούν το τι πραγματικά συμβαίνει εδώ όπως και στοιχειώδεις οικονομικούς κανόνες. Έρχονται σε επαφή με Έλληνες πολιτικούς που, ατυχώς σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, δεν στάθηκαν στο ύψος της αποστολής τους ούτε και του λαού που εκπροσωπούν. Εξακολουθούν να υπογράφουν μη εφαρμόζοντας τίποτε, υπογράφουν δε ό,τι υπογράφουν χωρίς μια στοιχειώδη διαπραγμάτευση! Αποδεικνύονται, οι Έλληνες πολιτικοί, όχι μόνο κατώτεροι των περιστάσεων για τη σωτηρία του έθνους αλλά και εγκλωβισμένοι στο μικρόκοσμο των μικροκομματικών συμφερόντων τους.
ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ λαός στην Ε.Ε. θα δεχόταν αγόγγυστα, με εκβιαστικότατα μάλιστα διλήμματα (κάτω από τον μανδύα μιας κατ΄επίφαση δημοκρατικότητας) τόσες βίαιες αλλαγές στη ζωή του, χωρίς να επαναστατήσει; Υπό άλλες συνθήκες, ο ελληνικός λαός δεν θα δεχόταν ποτέ μέσα σε δυο χρόνια:
-μείωση του βιοτικού του επιπέδου πάνω από 34%
-μείωση- και ξανά μείωση- μισθών και συντάξεων από 25% μέχρι και 40%
-αύξηση της τιμής καυσίμων και ΦΠΑ σε βασικά είδη κατά 100%
-μείωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα κατά 22%
-άνοδο της ανεργίας στο 20,9%
-βίαιη διάλυση του κοινωνικού ιστού
-διάλυση των συλλογικών συμβάσεων και απεμπόληση των εργατικών κατακτήσεών του…
ΠΟΙΑ χώρα στην Ε.Ε. θα δεχόταν απειλές για «εκχώρηση τμήματος της εθνικής κυριαρχίας» της; Ή, ποια κυβέρνηση θα δεχόταν μια τόσο ωμή επέμβαση στο θέμα της διεξαγωγής ή μη των εκλογών (Σόϊμπλε), την επιβολή Επιτρόπου στην κυβέρνησή της και την υποχρεωτική υπογραφή της δανειακής σύμβασης από όλα (!) τα κόμματα; Πιθανόν μερικά από αυτά να έγιναν έμμεσα αποδεκτά με προγενέστερες υπογραφές, προκειμένου -όπως λέγεται- να… σωθεί η χώρα! Αλλά, δυο χρόνια τώρα πληρώνουμε και ξαναπληρώνουμε περικοπές και χαράτσια και… πάτο δεν βλέπουμε. Αντί δε να σωθούμε, βυθιζόμαστε περισσότερο στην ύφεση, την ανεργία, τη φτώχεια, τη δυστυχία…
ΙΣΩΣ να αποτελούμε «ειδική περίπτωση» σε ό,τι αφορά το μέγεθος της διαφθοράς πολιτικών και κοινωνίας, τη φοροδιαφυγή και φοροκλοπή, τη διόγκωση του δημόσιου τομέα, τη γενική ατιμωρησία της παρανομίας, την κατανάλωση πανάκριβων ευρωπαϊκών προϊόντων, την ηλιθιότητα των κυβερνώντων μας που δεν βλέπανε πέρα από το ατομικό ή κομματικό συμφέρον τους… Αποδεικνυόμαστε μια ράτσα μεγαλείου και αθλιότητας… Όμως, πόσο πιο «εντάξει» σε όλα τα παραπάνω είναι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι; Αυτοί δεν μας δέχθηκαν στην Ευρωζώνη εξαπατώντας την και οι ίδιοι με ψευδή στατιστικά στοιχεία; Ποιοι αναλογικά με τον πληθυσμό τους έχουν μεγαλύτερα ελλείμματα από εμάς; Αυτοί δεν ευνόησαν τις μίζες (Siemens) εξοικονομώντας τεράστια ποσά σε βάρος της ελληνικής οικονομίας; Αυτοί που μας υποτιμούν τώρα δεν είναι οι ίδιοι που τόσα χρόνια μας «δάνειζαν» για να ακριβοπληρώνουμε τα προϊόντα και τα όπλα τους; Αυτοί δεν δημιούργησαν τις ευρωπαϊκές συνθήκες κατά πως τους βόλευε; Τώρα αντιλαμβάνονται πως η Ελλάδα είναι «ειδική περίπτωση»;
… ΝΑΙ! Η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά τους «μικρούς» πολιτικούς, την πολιτική τους και την πλάνη του λαού. Ο λαός και η χώρα είναι αμέτοχοι στις αποφάσεις τους, τουλάχιστον εδώ και δύο χρόνια… Ναι, δεν είχαμε μεταπολιτευτικά, αντάξιους ηγέτες του λαού και της ιστορίας του. Ηγέτες με οράματα, προοπτικές και σοβαρά προγράμματα, για μια περήφανη και αυτάρκη οικονομικά χώρα…
ΟΜΩΣ, η Ελλάδα είναι «ειδική χώρα» για ό,τι πρόσφερε και προσφέρει-με τη γλώσσα, την ιστορία, τη φιλοσοφία, τα γράμματα, τον πολιτισμό και τους αγώνες της- σε ολόκληρη την οικουμένη. Δεν παύει να αποτελεί μια γεωπολιτική θέση, προπύργιο, ακρωτήρι και μεταίχμιο της Ευρώπης για τις άλλες ηπείρους.
ΝΑΙ! Η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση επειδή είναι η πρώτη χώρα που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα το «χορό» των εθνεγερσιών στα Βαλκάνια και την Ευρώπη διαλύοντας Αυτοκρατορίες. Ναι, η χώρα μας είναι «μισητή» από τους Γερμανούς γιατί είναι η μόνη χώρα που πρόβαλε αξιόλογη αντίσταση στην Κατοχή εναντίον τους. Και η Κρήτη, το μοναδικό νησί που με τη «Μεγάλη Μάχη» του αμφισβήτησε το ακαταμάχητο του γερμανικού στρατού.
ΟΣΟΙ έχουν αντιληφθεί τη σπουδαιότητά αυτής της χώρας τρέφουν αγάπη και σεβασμό απέναντί της. Δεν επιθυμούν τον αφανισμό ούτε την πτώχευσή της. Συμπαρίστανται έμπρακτα στον ελληνικό λαό που υποφέρει. Πιθανόν, αρκετοί λαοί της Ε.Ε., υποψιαζόμενοι πως, μετά την «πτώση» του ελληνικού λαού στη «Γερμανική Ευρώπη», θα έλθει και η σειρά τους… Έτσι, το αυθόρμητο κίνημα «Όλοι είμαστε Έλληνες» (στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες) αξίζει χίλιες φορές περισσότερο από ένα Σόϊμπλε ή μια Μέρκελ και τις δηλώσεις τους για «ειδικές περιπτώσεις» κρατών…» (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε