"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

SOLIDARITE AU PEUPLE GREC!-Καιρός ήταν…!

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

[Αγωνιούσαμε πραγματικά για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, μη βλέποντας καμιά αντίδραση από τους άλλους λαούς. Εντάξει οι Αγανακτισμένοι. Από κεί και πέρα;...
Οι αγώνες στους δρόμους των Ελλήνων επί μήνες, εναντίον της θανατηφόρου λιτότητας, πόσο άραγε συγκινούσαν ή όχι τους άλλους λαούς; Τη θεωρούσαν μια υπόθεση τελείως ...ελληνική;
Φαίνεται πως τώρα που ο κόμπος έφτασε στο χτένι και η απειλή της χρεοκοπίας-με ό,τι συνεπάγεται αυτή για ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο στην Ε.Ε.-φοβίζει όλους, αρχίζει η υπόθεση να συνεγείρει και τους άλλους λαούς.
Απέναντί μας είναι η τρόικα: Τρεις άχρωμοι άνθρωποι, εκτελεστικά όργανα συμφερόντων τραπεζιτών, του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Χωρίς ευαισθησίες, χωρίς διαπραγματεύσεις. Επιβάλλουν όρους καταστροφής...
Πολλές φορές αισθάνομαι για την πατρίδα μου, σαν το άτυχο μικρό ζωάκι που, μένοντας τελευταίο στην αγέλη που τρέχει να ξεφύγει από την επίθεση ομάδας λιονταριών, πέφτει στα άγρια δόντια τους. Και περιμένει καρτερικά το μοιραίο, μη ελπίζοντας σε καμιά βοήθεια...
Αλλά, αν ή αγέλη ξαναπέσει στο κυνήγι των λιονταριών, πόσα άλλα αδύναμα ζώα δεν θα την πληρώσουν-και θα την πληρώνουν συνεχώς, επειδή ακριβώς η αγέλη δεν έλαβε όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην υπάρχουν "αδύναμα" μέλη; ]

Μας συγκινεί πολύ η είδηση:

Παρίσι, Γαλλία (18-2-12)
Με πορείες και συγκεντρώσεις –κάποιες μάλιστα αρκετά μεγάλες– όπως και έντονη δραστηριότητα στα κοινωνικά δίκτυα, Ευρωπαίοι διαδήλωσαν το Σάββατο υπέρ της Ελλάδας με αφορμή τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα και τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που προκαλεί η οικονομική κρίση στη χώρα μας.

Στο Παρίσι έγινε μία από τις μεγαλύτερες πορείες υπέρ της Ελλάδας.

Υπολογίζεται ότι περίπου 2.000 άνθρωποι, Γάλλοι και Έλληνες, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Τροκαντερό και κινήθηκαν προς την ελληνική πρεσβεία. Μεταξύ τους ήταν και ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς. Αρκετοί διαδηλωτές χόρεψαν μάλιστα συρτάκι μπροστά στο πύργο του Άιφελ.

Συμμετείχαν πάνω από 20 οργανώσεις κάτω από το συντονισμό της Union Syndicales de Solidarite (Ένωση Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Αλληλεγγύης). Ανάμεσά τους πολλές συνδικαλιστικές και άλλες αριστερές οργανώσεις· συμμετέχει επίσης και το «Μέτωπο της Αριστεράς» που δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και των άλλων αντικαπιταλιστικών κομμάτων.

Ακούστηκαν συνθήματα όπως: «προσοχή, αύριο θα γίνει και εδώ Αθήνα», «Σήμερα η Ελλάδα, αύριο εσύ», «Κάτω το ΔΝΤ», «Αλληλεγγύη για την Ελλάδα και ενάντια στις τράπεζες», «Οχι σε Μέρκελ και Σαρκοζί που στραγγαλίζουν τους λαούς».

Μετά από περίπου δύο ώρες στην πλατεία του Τροκαντερό, ξεκίνησε πορεία με προορισμό την ελληνική πρεσβεία, το κτίριο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας που είναι σε μικρή απόσταση. Η λεωφόρος Ιενά μαζί με τη λεωφόρο Κλεμπέρ είχαν αποκλειστεί από την κυκλοφορία. Η εκδήλωση- διαμαρτυρία ολοκληρώθηκε με πορεία που έφθασε έξω από το γαλλικό Κοινοβούλιο.
—————————————————————–

* Συγκεντρώσεις έγιναν ακόμη και σε άλλες γαλλικές πόλεις, όπως τη Μασσαλία, τη Ναντ, τη Λιόν και τη Λα Ρος. Ακόμη, περισσότερες από 15 γαλλικές πόλεις, ανάμεσά τους και οι μεγαλύτερες, άνοιξαν σελίδα Facebook αφιερωμένη στη συμπαράσταση του ελληνικού λαού.
———————————————————-

Στο Βερολίνο, δεκάδες Ελλήνων, αλλά και Γερμανών, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Βίτενμπεργκ, έξω από το ελληνικό Προξενείο, προκειμένου να διακηρύξουν τη συμπαράστασή τους στον ελληνικό λαό. Στη διάρκεια της συγκέντρωσης ακούστηκαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και συνθήματα όπως «Διεθνής Αλληλεγγύη», ενώ διαβάστηκαν μηνύματα συμπαράστασης. Ανάλογες εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί στη Λειψία και την Κολονία.
———————–

Διαδηλώσεις έγιαν ακόμη:

στο Λονδίνο συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από την ελληνική πρεσβεία (εικόνες και περιγραφή),
στο Άμστερνταμ συγκεντρώθηκαν μερικές εκατοντάδες 200 άνθρωποι,
στις Βρυξέλλες συγκεντρώθηκαν 100-200 άτομα έξω από την ελληνική πρεσβεία,
Στη Ρώμη, το Μιλάνο και την Μπολόνια
στη Βαρκελώνη, το Δουβλίνο, τη Λισαβώνα, την Τουλούζη της Γαλλίας, την Ιταλία, τις σκανδιναβικές χώρες και άλλού.

Το συμβολικό της «παρών» έδωσε και η Κύπρος με εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη συμβολή των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου στη Λευκωσία.
—————————————–

Κρατώντας την ελληνική σημαία, πολλοί πολίτες εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους προς τον ελληνικό λαό κρατώντας πλακάτ με συνθήματα όπως «Είμαστε όλοι Έλληνες», «Συμπαράσταση στην Ελλάδα», «Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό».

Χαρακτήρισαν δε «επαίσχυντα τα μέτρα» κατά της Ελλάδας και δήλωσαν εξοργισμένοι. Επίσης, τόνισαν ότι η στάση των Ευρωπαίων ηγετών «στρέφεται όχι μόνο κατά της κυριαρχίας της Ελλάδας, αλλά και της κυριαρχίας άλλων λαών».

Κινητοποίηση προγραμματίζεται και στη Νέα Υόρκη στις 14:00 (τοπική ώρα, 21:00 στην Ελλάδα) στο πάρκο Ζουκότι όπου επί μήνες είχαν κατασκηνώσει τα μέλη του κινήματος Occupy New York.

Όπως επισήμαινε το διαδικτυακό κάλεσμα προς το διεθνές κοινό, τα μέτρα που ψηφίστηκαν την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου επιβάλλουν μεγάλες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις ενώ προβλέπονται και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Η Ελλάδα «χρησιμοποιείται σαν εργαστήριο πριν γενικευτούν αυτά τα μέτρα» τα οποία χαρακτηρίζονται κοινωνικά άδικα και αντιδημοκρατικά. «Ο ελληνικός λαός χρειάζεται διεθνή αλληλεγγύη και ζητούν την υποστήριξή μας. Ας απαντήσουμε στο κάλεσμά τους. Είμαστε όλοι Έλληνες!», τονίζεται.»

———————————————————–

UN GRAND MERCI A TOUS LES FRANCAIS ET A TOUTES LES FRANCAISES QUI ONT POTESTE POUR LA GRECE.
LA SOLIDARITE ENTRE LES PEUPLES EUROPEENS EST LA MEILLEURE LECON TIREE DE CETTE CRISE ECONOMIQUE EN GRECE.

SANTE A TOUS, COURAGE A NOUS

St.G.K. (18-2-12)
———————————————————–

Κράτησα τη ζωή μου,
κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξυάς,
καμμιά φωτιά στην κορυφή τους• βραδυάζει.

Κράτησα τη ζωή μου• στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή
μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν
στην άμμο τού περασμένου καλοκαιριού τάχα
να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω
γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή.

Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν, μήτε η γυναίκα
περπατώντας σκυφτή, βυζαίνοντας το παιδί της.

Ανεβαίνω τα βουνά· μελανιασμένες λαγκαδιές• o χιονισμένος
κάμπος, ώς πέρα ο χιονισμένος κάμπος, τίποτε δε ρωτούν,
μήτε o καιρός κλειστός σε βουβά ερμοκκλήσια, μήτε
τα χέρια που απλώνονται για να γυρέψουν, κι οι δρόμοι.

Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή,
δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ• ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια
σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία».

Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών
κάτω απ τον πάγο το χαμογέλιο τής θάλασσας τα κλειστά πηγάδια
ψηλαφώντας με τις δικές μου φλέβες τις φλέβες εκείνες πού μου ξεφεύγουν
εκεί πού τελειώνουν τα νερολούλουδα κι αυτός ό άνθρωπος
πού βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι τής σιωπής.

  Georges SEFERIS (1937)

 

La mer en fleurs et les montagnes au décroît de la lune ;

La grande pierre près des figuiers de Barbarie et des asphodèles ;

La cruche qui ne voulait pas tarir à la fin du jour ;

Et le lit clos près des cyprès et tes cheveux

D’or : les étoiles du Cygne et cette étoile, Aldebaran.

J’ai maintenu ma vie, j’ai maintenu ma vie en voyageant

Parmi les arbres jaunes, selon les pentes de la pluie

Sur des versants silencieux, surchargés de feuilles de hêtre.

Pas un seul feu sur les sommets. Le soir tombe.

J’ai maintenu ma vie. Dans ta main gauche, une ligne ;

Une rayure sur ton genou ; peut-être subsistent-elles encore

Sur le sable de l’été passé, peut-être subsistent-elles encore

Là où souffle le vent du Nord tandis qu’autour du lac gelé

J’écoute la voix étrangère.

Les visages que j’aperçois ne me questionnent pas ni la femme

Qui marche, penchée, allaitant son enfant.

Je gravis les montagnes. Vallées enténébrées. La plaine

Enneigée, jusqu’à l’horizon la plaine enneigée. Ils ne questionnent pas

Le temps prisonnier dans les chapelles silencieuses

Ni les mains qui se tendent pour réclamer, ni les chemins.

J’ai maintenu ma vie, en chuchotant dans l’infini silence.

Je ne sais plus parler ni penser. Murmures

Comme le souffle du cyprès, cette nuit-là

Comme la voix humaine de la mer, la nuit, sur les galets,

Comme le souvenir de ta voix disant : « Bonheur ».

Je ferme les yeux, cherchant le lieu secret où les eaux

Se croisent sous la glace, le sourire de la mer et les puits condamnés

À tâtons dans mes propres veines, ces veines qui m’échappent

Là où s’achèvent les nénuphars et cet homme

Qui marche en aveugle sur la neige du silence.

J’ai maintenu ma vie, avec lui, cherchant l’eau qui te frôle,

Lourdes gouttes sur les feuilles vertes, sur ton visage

Dans le jardin désert, gouttes dans le bassin

Stagnant, frappant un cygne mort à l’aile immaculée

Arbres vivants et ton regard arrêté.

Cette route ne finit pas, elle n’a pas de relais, alors que tu cherches

Le souvenir de tes années d’enfance, de ceux qui sont partis,

De ceux qui ont sombré dans le sommeil, dans les tombeaux marins,

Alors que tu veux voir les corps de ceux que tu aimas

S’incliner sous les branches sèches des platanes, là même

Où s’arrêta un rayon de soleil, à vif,

Où un chien sursauta et où ton cœur frémit,

Cette route n’a pas de relais. J’ai maintenu ma vie. La neige

Et l’eau gelée dans les empreintes des chevaux.


Σχολιάστε