"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εξουσία και Τύπος/ΜΜΕ-Σχόλια («Χ.Ν.», 10-1-12)

ΤΥΠΟΣ/ΜΜΕ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ (όπως δημοσιεύτηκαν στα «Χ.Ν.», 10-1-12, Στ.Γ.Κ.)
ΠΙΟ ΠΑΛΙΑ, απειλή ήταν ο πανίσχυρος Τύπος. Σήμερα, φόβητρο των κυβερνώντων είναι το «γυαλί», η μικρή οθόνη! Πιο παλιά, η διαμάχη για το αναγνωστικό κοινό και τον έλεγχο των κυβερνήσεων ήταν ανάμεσα στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη («Τα Νέα», «Το Βήμα» κ.λπ.) και τις εφημερίδες της κας Ελ. Βλάχου («Καθημερινή», «Μεσημβρινή»…). Οι κυβερνήσεις έπεφταν ή ανέβαιναν, μέσα από τα γραφεία των εκδοτών εφημερίδων.
ΤΟΤΕ ο κόσμος διάβαζε περισσότερο και άκουγε λιγότερο ραδιόφωνο. Με το διαδίκτυο και τις τηλεοπτικές οθόνες, ειδικά τις μη κρατικές, ο καθένας σήμερα μπορεί να σχηματίσει καλύτερη προσωπική άποψη: συνήθως αυτή του καναλιού-ή της πηγής πληροφόρησής του- που προτιμά να βλέπει ή να διαβάζει!
ΕΤΣΙ, δεν μας ξενίζει η γερή «κόντρα» ανάμεσα στον πρώην πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και το δ/ντή του Ιδρύματος ΔΟΛ, τον κ. Στ. Ψυχάρη. Αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η κρυφή οικονομικοπολιτική διαπλοκή ανάμεσα στην πρώτη και τέταρτη εξουσία: την (εκάστοτε) κυβέρνηση και τον Τύπο/ΜΜΕ. Δεν θα μάθουμε ποτέ την πραγματική αλήθεια, διότι τόσο ο Τύπος, όσο και οι κυβερνήσεις έχουν τον τρόπο τους να αλληλοκατηγορούνται, να ρίχνουν ο ένας στον άλλο την ευθύνη, να αλληλομισούνται να αλληλοσυγχέουν τα πράγματα για το «θεαθήναι»…
ΜΟΝΟ ο ελληνικός λαός του οποίου το ένστικτο κανείς δεν μπορεί να προδώσει, είναι ικανός να αντιληφθεί ενδόμυχα τι ακριβώς συμβαίνει: οι πιο παλιοί θα θυμούνται, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 1960, με την πολιτική κρίση που δημιούργησαν τα ανάκτορα- λόγω της σαρωτικής εκλογικής νίκης του Γ. Παπανδρέου (του παππού του σημερινού ΓΑΠ)- τη μεταστροφή του εκδοτικού συγκροτήματος του ΔΟΛ, υπέρ των αποστατών! Η οργή του δημοκρατικού λαού είχε αποτέλεσμα: σωρός οι εφημερίδες του συγκροτήματος που κάηκαν μπροστά στα γραφεία του, ώσπου αυτό να «συμμορφωθεί»!
ΣΗΜΕΡΑ ομολογείται έμμεσα αυτή τη διαπλοκή: «Για όλα φταίει το Μέγα Τσάνελ!», λέει ο κ. Στ. Ψυχ. και προσθέτει: « Ο μεγαλύτερος τηλεοπτικός σταθμός της χώρας αντί να εξυμνεί τον Μεγάλο Ηγέτη (εννοεί τον ΓΑΠ), ασκεί αντιπολίτευση και τον ενοχλεί αφόρητα. Οι εφημερίδες δεν τον απασχολούν, πιστεύει ότι η πολιτική μάχη γίνεται στις μικρές οθόνες. Και εδώ αρχίζει η ιστορία μας…» Πρόκειται για τη… συνήθη ιστορία της χαλιναγώγησης της κοινής γνώμης παντοίω τρόπω… Όταν δε κάπου σκοντάψει η σχέση -δηλαδή στο οικονομικό- τότε αρχίζουν τα παρατράγουδα. Όπως αυτά που μαθαίνουμε.
ΑΝ ΣΤΟ επόμενο Σύνταγμα δεν προβλεφθεί ρητώς η κατ΄ ουδένα τρόπο κυβερνητική χρηματοδότηση του Τύπου/ΜΜΕ, μέσω του κρατικού κορβανά- επί ποινή μάλιστα στερήσεως του πρωθυπουργικού αξιώματος, όπως γίνεται αλλού-, τέτοια φαινόμενα σήψης, σαν το τωρινό σκάνδαλο Τύπου/ΜΜΕ και προηγούμενης κυβέρνησης- θα διαιωνίζονται στην ελληνική πολιτική σκηνή… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

H ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΛΕΞΗ
• «Δεν έχουμε ανάγκη από καλούς Σαμαρείτες, το πρόβλημα είναι να πάψουν να υπάρχουν ληστές». (Μπέρναρ Σώ)
ΑΥΤΗ η κρίση δεν λεηλατεί μόνο τα όνειρα των ανθρώπων, αφαιρεί και ζωές… Ο θάνατος του πρώτου άστεγου στα Χανιά και μάλιστα στο κεντρικότερο σημείο της πόλης -την Αγορά-οφείλει να μας αφυπνίσει από το λήθαργο του εαυτουλισμού μας. Αν οι κοινωνίες, κυρίως οι τοπικές, δεν συσπειρωθούν για να δώσουν μια σχετική λύση στο οξύτατο πρόβλημα των αστέγων…, μάλλον θα έχουμε συχνότερα τέτοιους θανάτους τους βαρείς χειμώνες. Κάτι που θα είναι στίγμα για τις κοινωνίες μας…
ΚΙ ΟΜΩΣ, όπου χτυπάει η κρίση, ως αντίβαρο γεννιέται η κοινωνική αλληλεγγύη. Η οποία βέβαια, ως αυθόρμητο και συλλογικό κίνημα, είναι αδύνατο να προλαβαίνει όλες τις καταστάσεις. Όπου οι κυβερνώντες παίρνουν και στερούν στοιχειώδη αγαθά από τους πολίτες τους, ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι άλλοι, πάντα απλοί πολίτες, που βάζουν μπρος τον εθελοντισμό προσπαθώντας από το υστέρημά τους να αναπληρώσουν στο ελάχιστο τις απώλειες αυτών των ατόμων.
ΣΕ ΑΥΤΟΝ τον παράλογα παράλληλο κόσμο που ζούμε, οι δάσκαλοι κάνουν δωρεάν μαθήματα και όχι μόνο («Πολυδράση Χανίων»), διοργανώνονται χαριστικά παζάρια («πάρε-δώσε»), οι άποροι δεν πεινάνε (πολυάριθμα συσσίτια), ενώ άρχισαν να εμφανίζονται και οι «τράπεζες χρόνου» κατά τις οποίες αλληλοπροσφέρονται εργασίες/υπηρεσίες με δωρεάν χρόνο, αντί χρήματος.
ΕΞΑΛΛΟΥ, η συχνή παρέμβαση των «Γιατρών του Κόσμου» σε θέματα υγείας αλλοδαπών και όχι μόνο, αποδεικνύεται αυτήν την περίοδο καθοριστική… Είναι περίεργο, αλλά σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, τα συναισθήματα προσφοράς και συμπαράστασης οξύνονται. Το δυστύχημα είναι ότι αλληλέγγυοι αποδεικνύονται συνήθως μόνον οι φτωχοί. Οι «έχοντες και κατέχοντες», όπως πάντα, απουσιάζουν! (Στ.Γ.Κ.)
ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΚΙΜΩΝΑ…
ΓΝΩΣΤΟΣ στο Πανελλήνιο ο κ. Κίμωνας Κουλούρης : και ως οργανωτής των παλαιών παλλαϊκών προεκλογικών συγκεντρώσεων του ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, και ως υπουργός του ιδίου κόμματος για ένα διάστημα. Με το προχθεσινό τροχαίο συμβάν αναδύθηκε ξανά το κρίσιμο θέμα της ευθύνης των (πρώην και νυν) υπουργών. Τους καλύπτει, σαν ασπίδα, στα πάντα το παρόν Σύνταγμα. Για ποιά όμως λοιδορία μιλάει; Το ότι κλήθηκε να καταθέσει; Αλίμονό μας…
«ΕΥΧΟΜΑΙ σε όλους να μην υποστούν αυτόν τον λοιδωρισμό (sic) και την επιχείρηση διάλυσης μιας ολόκληρης ζωής», είπε προχθές ο κ. πρώην, στο «Βήμα FM» και συμπλήρωσε: «Μου διαλύεται ολόκληρη η ζωή, να έχω το παιδάκι μου να κλαίει (!) όταν πάει σήμερα στο σχολείο, γιατί; Επειδή ο πατέρας του παραβίασε το κόκκινο; (…) Εγώ που στάθηκα όρθιος σε όλη μου τη διαδρομή και δεν ήπια ούτε έναν καφέ από το Δημόσιο».
ΜΑ, ΕΛΑΤΕ τώρα! Για ένα τόσο δα απλό πραγματάκι- την… παραβίαση του κόκκινου-που για μας τους «άλλους» πολίτες επισύρει τσουχτερότατο πρόστιμο ή και αφαίρεση της αδείας, να κάνουμε τόση φασαρία; Το ότι «στάθηκε όρθιος», όπως ισχυρίζεται ο κ. Κ. Κ. σε όλη τη διαδρομή του, είναι άραγε λόγος να παραβαίνει ατιμωρητί τους κανόνες κυκλοφορίας; Αλλά έτσι έμαθαν οι παλαιοκομματικοί, έτσι συνεχίζουν να πράττουν… Δεν άλλαξε, και δεν αλλάζει, τίποτε δυστυχώς σ΄ αυτή τη χώρα. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε