"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ελληνική Δικαιοσύνη, έτος μηδέν!

 

 

 

 

Διαπιστώσεις και πραγματικότητα:

Το 2001  περπατώντας βιαστικά στην οδό Σφακιανάκη-Χανιά- μια πρωινή ώρα, θα’ τανε 8.45′, για να πάω στη δουλειά μου στο ΚΕΣΥΠ Χανίων-στη Νομαρχία-, πέρασε ένα μηχανάκι από πίσω με δυό παιδιά. Ο δεύτερος πρόλαβε και μου άρπαξε τη τσάντα. Είχα μέσα όλα τα χαρτιά μου, αλλά και την ταυτότητα και βιβλιάρια τραπέζης για να καταθέσω λεφτά του μικού μου γιου που σπούδαζε στην Αθήνα.

Δήλωσα αμέσως την κλοπή στην αστυνομία για να μπορέσω να βγάλω νέα ταυτότητα. Ακύρωσα τα βιβλιάρια τραπεζών και… χαλάλησα την ωραία μαύρη τσάντα χειρός, με τα έγγραφα -σε φωτουπία-της υπηρεσίας που χρειαζόμουν για ενημερωση τω σχολείων.

Με καλέσανε στη Δικαιοσύνη, όπως και τρεις γυναίκες που την ίδια μέρα και από την ίδια ομάδα κλεφτών (τσαντάκηδων) δήλωσαν κλοπή. Δεν υπέβαλα μήνυση…

Από τότε και για 7 (εφτά!) ολόκληρα χρόνια με «τραβούσαν» κυριολεκτικά στα δικαστήρια, για να μου ανακοινώνουν, όταν ερχόταν η σειρά της εκδίκασης, ότι η υπόθεση ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ. Συνήθως λόγω μη προσέλευσης των δυο νεαρών κλεφτών, ή επειδή ο δικηγόρος τους ζητούσε για τον άλφα ή βήτα λόγο, την αναβολή.

Και βέβαια, παρατούσα τη δουλειά μου, την ηρεμία μου, τα χάπια μου και την ψυχική μου γαλήνη για να παραστώ στη δίκη που δεν γινόταν ποτέ! Και βέβαια σαν νομοταγής και ηλίθιος πολίτης πήγαινα, διότι η απειλή της μη προσέλευσης συνεπήγετο τσουχτερό οικονομικό πρόστιμο… Πως το λέει η παραοιμία; Εμ δαρμένος…, εμ…

Κύλησαν περίπου 6 χρόνια για να αποφανθεί ένα απ΄τα πολλά δικαστικά συμβούλια, ότι το Δικαστήριο ήταν… αναρμόδιο για την εκδίκαση της υπόθεσης! Μα, καλά στα 5-6 χρόνια κανείς τους δεν είχε ανοίξει τον φάκελο για να δει την υπόθεση; Αναπάντητο και αηδιαστικό ερώτημα…

Τέλος , με τη λήξη του 7 έτους ταλαιπωριών μου, εδέησε το νέο δικαστήριο να …καταδικάσει ερήμην τους δυο κλέφτες και να κλείσει την υπόθεση…

Από τότε αποφεύγω την ελληνική δικαιοσύνη!

Αφού, σκέφτομαι και λέω… Που να μας είχαν σκοτώσει κιόλας! (Στ.Γ.Κ.)

Τηναπαράδεκτη κατάσταση των δικαστηρίων και της … αργοπορίας στην απονομή δικαιοσύνης διεκτραγωδεί σήμερα ο κ. Παπαϊωάννου, τωρινός υπουργός δικαισοσύνης (22/12):

Αναφερόμενος στην καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης, επισήμανε ότι «στη χώρα μας δεν έχουμε καθυστερήσεις, έχουμε αρνησιδικία», η οποία επιδεινώνεται και «συμβάλλει αποφασιστικά στην επικράτηση πολύμορφης ανομίας και ατιμωρησίας».

Ακόμη, ο υπουργός έδωσε τα εξής στοιχεία για σημερινή κατάσταση στον χώρο της Δικαιοσύνης:

α-Από το 1997 μέχρι σήμερα, η χώρα μας έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε 360 υποθέσεις για υπερβολικές καθυστερήσεις στην απονομή της Δικαιοσύνης, από όλα τα δικαστήρια, πολιτικά, ποινικά και διοικητικά.

β-Υπάρχει υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε η χώρα μας, γιατί καθυστέρησε η έκδοση απόφασης 27 ολόκληρα χρόνια.

γ-Καταδικαστήκαμε σχετικά και έχουμε καταβάλει μέχρι σήμερα 8.420.822 ευρώ για χρηματικές αποζημιώσεις και ηθική ικανοποίηση με αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

δ-Η Ελλάδα κατέχει το θλιβερό προνόμιο να είναι τέταρτη κατά σειρά μεταξύ των 47 κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης που συστηματικά και κατ’ επανάληψη παραβιάζει τον εύλογο χρόνο στην απονομή της Δικαιοσύνης. (…)

Κι αν όλα αυτά τα ωραία συμβαίνουν με τη δικαιοσύν, ποιος να πιστέψει ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι… καθαρό; Πόση διαπλοκή πολιτικής, εκτελεστικής εξουσίας και δικαιοσύνης υπάρχει; Δεν το διαπιστώσαμε καθαρά εδώ στην Κρήτη με την υπόθεση Χορευτάκη, ή των Ζωνιανών;

…Η σαπίλα δεν είναι μόνο μόνο στο δημόσιο. Αυτή είναι παντού και μακάρι να βρεθεί ένας Ηρακλής να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία.

Θα βρεθεί; Μάλλον όχι, με τα μυαλά που έχουμε ακόμη!

Στ.Γ.Κ.

 


Σχολιάστε