"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Amour et Temps/Αγάπη και Χρόνος

 

 

 

 

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ

  • «Il était une fois une île où tous les différents sentiments vivaient: le Bonheur, la Tristesse, le Savoir, ainsi que tous les autres, l’Amour y compris. Un jour on annonça aux sentiments que l’île allait couler. Ils préparèrent donc tous leurs bateaux et partirent. Seul l’Amour resta.

(=Υπήρχε κάποτε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα ποικίλα συναισθήματα: η Καλοσύνη, η Θλίψη, η Γνώση καθώς και άλλα συμπεριλαμβανομένης και της Αγάπης. Μια μέρα ανακοινώθηκε στα συναισθήματα πως το νησί θα βούλιαζε. Όλα ετοίμασαν τα καράβια τους και έφυγαν. Έμεινε μόνο η Αγάπη)

  • L’Amour voulait rester jusqu’au dernier moment. Quand l’île fut sur le point de sombrer, l’Amour décida d’appeler à l’aide.

(=Η Αγάπη ήθελε να μείνει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί κόντευε πια να βουλιάξει, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια:

  • La Richesse passait à côté de l’Amour dans un luxueux  bateau. L’Amour lui dit:

«-Richesse, peux-tu m’emmener?»

«-Non car il y a beaucoup d’argent et d’or sur mon  bateau. Je n’ai pas de place pour toi»

(=Ο Πλούτος περνούσε δίπλα από την Αγάπη μέσα σ΄ ένα πολυτελές καράβι. Η Αγάπη του είπε:

«-Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»

«-Όχι, γιατί υπάρχει πολύ χρήμα (ασήμι) και χρυσός στο καράβι μου. Δεν υπάρχει χώρος για σένα.)

  • L’Amour décida alors de demander à l’Orgueil, qui passait aussi dans un magnifique vaisseau :

«-Orgueil, aide moi je t’en prie!»

«-Je ne puis t’aider, Amour. Tu es tout mouillé et   tu pourrais endommager mon bateau».

(=Η Αγάπη τότε απευθύνθηκε στη Περηφάνια, που κι αυτή περνούσε  δίπλα της μέσα σ΄ ένα αξιοθαύμαστο καράβι:

«-Περηφάνια, βοήθησέ με σε παρακαλώ!»

«-Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη. Είσαι ολόβρεκτη και θα μπορούσες να μου καταστρέψεις το καράβι»

  • La Tristesse étant à côté, l’Amour lui demanda:

«-Tristesse, laisse moi venir avec toi»

«-Oh… Amour, je suis tellement triste que j’ai besoin d’être seule!»

(=Η Θλίψη που ήταν παραδίπλα, παρακλήθηκε από την Αγάπη:

«-Θλίψη, άσε με να έλθω μαζί σου»

«-Ώ…, Αγάπη, είμαι τόσο θλιμμένη που θέλω να είμαι μόνη»)

  • Le Bonheur passa aussi à côté de l’Amour, mais il était si heureux qu’il n’entendit même pas l’Amour l’appeler!

(=Η Καλοσύνη πέρασε κι αυτή δίπλα από την Αγάπη, αλλά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε καν άκουσε την Αγάπη που την καλούσε!)

  • Soudain, une voix dit :

«-Viens, Amour, je te prends avec moi». C’était un vieillard qui avait parlé.

L’Amour se sentit si reconnaissant et plein de joie qu’il en oublia de demander son nom au vieillard. Lorsqu’ils arrivèrent sur la terre ferme, le vieillard s’en alla.

(=Ξαφνικά, μια φωνή ακούστηκε:

«-Έλα, Αγάπη, θα σε πάρω εγώ μαζί μου». Ήταν κάποιος γέρος που μίλησε.

Η Αγάπη αισθάνθηκε τέτοια ευγνωμοσύνη και χαρά που λησμόνησε να ρωτήσει το όνομα του γέρου. Όταν φτάσαν στη στεριά, ο γέρος έφυγε.)

  • L’Amour réalisa combien il lui devait et demanda au  Savoir :

«-Qui m’a aidé?»

«-C’était le Temps» répondit le Savoir.

«- Le Temps ? Mais pourquoi le Temps m’a-t-il aidé ?»

Le Savoir sourit plein de sagesse et répondit:

«-C’est parce que seul le Temps est capable de  comprendre combien l’Amour est important dans la Vie»

(=Η Αγάπη συνειδητοποίησε πόσα χρωστούσε –στο γέρο- και ρώτησε τη Γνώση:

«-Ποιος με βοήθησε;»

«-Ήταν ο Χρόνος», απάντησε η Γνώση.

«-Ο Χρόνος; Μα, για ποιο λόγο ο Χρόνος με βοήθησε;»

Η Γνώση χαμογέλασε πλήρης σοφίας και απάντησε:

«-Είναι επειδή μονάχα ο Χρόνος είναι ικανός να καταλάβει το πόσο σπουδαία είναι η Αγάπη στη Ζωή»)

——————————————————-

(Για την απόδοση από τα γαλλικά, Στ.Γ.Κ., Δεκ. 2011)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

 


Σχολιάστε