"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ο Μύλος κι ο Σταυρός

 

 

 

«O Μύλος κι ο Σταυρός»

ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως οι Ανατολικο-Ευρωπαίοι καλλιτέχνες έχουν βαθύτερη αίσθηση της τέχνης, της σχέσης της με τη ζωή καθώς και της μοίρας των ανθρώπων.  Το απέδειξε  ο Ταρκόφσκι με τον Αντρέι  Ρουμπλιόφ , το αποδεικνύει κι ο Πολωνός Μαγιέβσκι με την ταινία του «Ο μύλος κι Σταυρός», που είδαμε στην Πινακοθήκη Χανίων στα πλαίσια της βραδιάς Μουσείων 2011  (18-5-11).

Η ΤΑΙΝΙΑ, συναρπαστική στο θέμα της, αναπαριστά «εικονικά» μια ιστορική εποχή κάνοντας έντονους υπαινιγμούς  στη σημερινή: Με τα ίδια πάθη (θρησκευτικά τότε – σήμερα και φυλετικά) και τις ίδιες άγριες εξολοθρεύσεις ανθρώπων -θρησκευτικών ή πολιτικών αντιπάλων-. Η μισαλλοδοξία και η ωμότητα είναι διαρκή χαρακτηριστικά του ανθρώπινου γένους, και τίποτε δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα στον τομέα αυτό.

ΤΟ ΝΑ αποδόσεις σε μιάμιση ώρα στο κινηματογραφικό  πανί  μια ολόκληρη ταραγμένη εποχή-όπως ο 16ος αιώνας στη Ευρώπη-δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Η μετάβαση από το Μεσαίωνα στην κλασική εποχή είναι οδυνηρή, όπως και η μεταιχμιακή εποχή που ζούμε τώρα στη λεκάνη της Μεσογείου. Μπορεί σήμερα να μην υπάρχουν στην Ευρώπη θρησκευτικοί πόλεμοι, η  φτώχεια και καταπίεση του Μεσαίωνα, όμως υπάρχουν οικονομικοί δυνάστες (Τροικα) που απελούν με ολοσχερή καταστροφή κράτη (περιφέρεια Ε.Ε.)…

ΚΙ ΑΝ τότε στα 1564 μ. Χ. είχαμε τον πόλεμο μεταξύ Καθολικών/Ισπανών κυρίαρχων (δίκην Ρωμαίων), και Προτεσταντών Φλαμανδών ( δίκην Ιουδαίων), σήμερα έχουμε τον λεγόμενο πόλεμο της τρομοκρατίας που δεν είναι δύσκολο να γυρίσει σε θρησκευτικός, ανάμεσα στο Ισλάμ και τον Χριστιανισμό.

ΑΛΛΑ το μεγαλύτερο κατόρθωμα-κατά τη γνώμη μας-του Μαγιέβσκι είναι η πιστή αναπαράσταση ενός Πίνακα του Πίτερ Μπρέγκελ του Πρεσβύτερου, με το τίτλο «Η Πορεία προς τον Γολγοθά». Χρησιμοποιεί ως «υλικά» όλη την τέχνη του κινηματογράφου-πρόσωπα, ενδυμασία, μακιγιάζ, τοπία κ.λπ.- αλλά και την τέχνη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Έτσι που δεν μπορείς να αντιληφθείς εύκολα πού σταματάει η ανθρώπινη οπτική και που αρχίζει η ψηφιακή των μηχανών.

 

https://www.youtube.com/watch?v=4n__jQyIJNM


ΑΝΕΚΑΘΕΝ αναρωτιόμασταν τι εξυπηρετούσε στην ευρωπαϊκή τέχνη, σε κάθε εποχή της, να αναπαρίστανται σκηνές από τη ζωή του Χριστού σε τελείως διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο. Κάθε ευρωπαϊκή εποχή έχει τις δικές της αναπαραστάσεις, ενώ στη βυζαντινή εικονογραφία το πλαίσιο παρέμενε και παραμένει πάντα το ίδιο

… Κι όμως! Η ταινία, χωρίς να σου το λέει, σε αφήνει να το καταλάβεις.

… Μια ταινία χάρμα οφθαλμών που αξίζει κανείς να τη δει και να την ξαναδεί.

Καλή απόλαυση!

 

https://www.youtube.com/watch?v=1ZeCX_zevJ0

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε