"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τα Χανιά μας (Χ.ν., 5-9-19)

 

 

 

 

ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΜΑΣ

 

-(αυτοφωτογραφήσεις) Ένας ξένος που επισκέπτεται τα Χανιά, θέλει, εκτός από τις άυλες αναμνήσεις, να έχει και κάτι απτό από το πέρασμά του. Εντάξει, υπάρχουν τα ενθυμήματα (souvenirs), καλές είναι και οι αγορές χαρακτηριστικών προϊόντων του τόπου, όμως μια selfie, με φόντο το Φάρο στο παλιό λιμάνι των Χανίων (φωτό, 1 πάνω αριστερά), αξίζει κάτι περισσότερο. Είναι ωραίο να συναντάται η ομορφιά της νιότης με την ομορφιά της παλιάς πόλης και του λιμανιού της.

 

-(ιστορικά-Κρήτες μακεδονομάχοι) Στην πολύ ενδιαφέρουσα καθημερινή καταγραφή των μνημείων των Χανίων που γίνεται από τους Γιάννη Λυβιάκη (κείμενα) και Αντ. Πλυμάκη (φωτογραφικό υλικό), θα θέλαμε να προσθέσουμε ότι στη Θεσσαλονίκη, στην πλατεία των Μακεδονομάχων -μπροστά από την εκκλησία της Αχειροποιήτου- υπάρχουν αρκετές προτομές Κρητών αγωνιστών. Μία από αυτές και η προτομή του Παύλου Γύπαρη (φωτό, 2), για τον οποίο έγινε μνεία χθες στα Χ.ν. (4/9/19).

 

Θα είχε ενδιαφέρον να γίνει μια γενικότερη καταγραφή όλων των ανδριάντων των Κρητών που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον τουρκικό ζυγό (1905-1908), και βρίσκονται διάσπαρτοι στην Ελλάδα.

 

-(Δασκαλογιάννεια) Του χρόνου θα είναι τα 250 χρόνια από την επανάσταση του Δασκαλογιάννη στην Κρήτη. Όλοι γνωρίζουν το αεροδρόμιο “Δασκαλογιάννης”, αλλά όχι και την ιστορία του ονόματός του. Ο παπα-Γιώργης ο Σφακιανός, ο πιο γνήσιος κρητικός παπάς που γνώρισα, όσο υπηρετούσα στο ΚΕΣΥΠ Χανίων, μας επισκεπτόταν τακτικά, πριν ανεβεί τα σκαλιά για συνάντηση με αρμόδιους της τότε Νομαρχίας Χανίων. Κάποια μέρα μου είχε φέρει και “Το τραγούδι του ήρωα Δασκαλογιάννη” (φωτό, 3), ένα μακροσκελέστατο ποίημα ομοιοκατάληκτο 1030 στίχων.

 

 

Δεν επρόκειτο για το στιχούργημα που είχε διασώσει ο σπουδαίος Γάλλος ελληνιστής Emile Legrand (1879), αλλά για κάποιο -πιθανόν γνησιότερο- που είχε στην κατοχή του και ανατύπωσε ο Σφακιανός αγωνιστής και δημοσιογράφος Εμμ. Βαρδίδης (1888)… Έχει άραγε συσταθεί Επιτροπή Εορτασμού για τα 250 χρόνια από εκείνη τη δραματική και προδομένη “από το ξανθό γένος” εξέγερση; (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

—————————————————————-

ΜΕΤΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ (φωτό, πτώση του Τείχους)

 

1989–2019: Η Ιστορία δεν κάνει παύσεις. Κι ας “προφήτευε” το τέλος της ο Αμερικανός διανοητής Φράνσις Φουκογιάμα, ήδη από το 1989.

Η χρονιά εκείνη ήταν τρομερή σε κοσμοϊστορικά γεγονότα:

-Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου (“Τείχος του Αίσχους”) που χώριζε την Ανατολική (Κομμουνιστική) από τη Δυτική (Ευρωπαϊκή) Γερμανία (από το 1961) χαρακτηρίστηκε ως το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός του 20ου αιώνα: ήταν η αρχή της κατάρρευσης του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

-Τα 200 χρόνια από τη μεγάλη γαλλική Επανάσταση (1789) που έδωσε την ευκαιρία στις υπόδουλες χώρες -και την Ελλάδα- να επιδιώξουν την ανεξαρτησία τους.

-Τα γεγονότα στην πλατεία Tian’anmen, ανάμεσα στους φοιτητές και το κομμουνιστικό κινεζικό καθεστώς, με αρκετούς νεκρούς και πολλούς φυλακισθέντες.

-Το “βρόμικο”΄89 στην Ελλάδα με μια “δίκη” παρωδία εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου: μια σκευωρία της δεξιάς του Μητσοτάκη και των κομμάτων της αριστεράς, που κατέρρευσε παταγωδώς, ελλείψει ακλόνητων τεκμηρίων.

 

ΓΕΝΙΚΑ, το 1989 φέρνει μια μεγάλη στροφή της παγκόσμιας Ιστορίας, αφού με τα γεγονότα και τις νέες ιδέες του δημιουργεί έναν καινούργιο κόσμο. Τα αρχεία της Μυστικής Ανατολικογερμανικής Αστυνομίας έγιναν προσιτά σε όλους τους πολίτες και πολλές κινηματογραφικές ταινίες (“Οι ζωές των άλλων”) ανέδειξαν την καταπιεστική και “ελεγχόμενη” ζωή των Ανατολικογερμανών κάτω από το κομμουνιστικό καθεστώς. Πολλοί ισχυρίζονται πως ο 20ος αιώνας ήταν ο μικρότερος όλων, αφού ξεκίνησε με τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και τέλειωσε με την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και της Σοβιετικής Ένωσης. Δεν έχουν άδικο… (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Θα συμφωνήσουμε απόλυτα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλ. Τσίπρα στο ότι “η τουλάχιστον αφελής πρωτοβουλία του κ. Μητσοτάκη για το δανεισμό των Μαρμάρων του Παρθενώνα, επιτρέπει στο Βρετανικό Μουσείο να εμφανίζεται σήμερα ως νόμιμος ιδιοκτήτης τους”.

 

Το αίτημα των Ελλήνων είναι ένα, και διαχρονικά πάντα το ίδιο: “επιστροφή-και μόνο επιστροφή- των μαρμάρων του Παρθενώνα στην κοιτίδα τους”

 

Οτιδήποτε άλλο είναι εκ του πονηρού.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ (αδημ.)

 


Σχολιάστε