"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Περί παιδείας, όπως πάντα (Χ.ν., 3-9-19)

 

 

 

 

ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ (ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ)

 

Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ είναι μήνας “έναρξης” πολλών πραγμάτων (εκκλησιαστικό έτος, σχολική χρονιά, άνοιγμα Βουλής κ.λπ.)

 

ΤΑ πρόσφατα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων προκαλούν μελαγχολία για το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η δημόσια εκπαίδευση: 25% από τους εισαχθέντες σε ΑΕΙ (από τα Γενικά Λύκεια) μπήκαν με βαθμολογία κάτω από τη βάση. Ενώ, από τα ΕΠΑΛ το ποσοστό υποψηφίων που έγραψαν κάτω από τη βάση εγγίζει το 45%!

 

ΜΑ, για ποια Ανώτατη Εκπαίδευση μιλάμε; Εκείνη που στοχεύει στην “ισοπέδωση” προς τα κάτω, ή εκείνη που θα δώσει ώθηση στην κοινωνία;

 

ΤΟ ερωτημα παραμένει: Γιατί ενώ ο Έλληνας πολίτης πληρώνει “τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο” για την εκπαίδευση των παιδιών του (φροντιστήρια, Ξ.Γ. κ.α.), το τελικό αποτέλεσμα -πλην εξαιρέσεων- είναι να έχουμε μια τόσο υποβαθμισμένη δημόσια εκπαίδευση;

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ενέχει ως συνισταμένη της τη στάση του πολιτικού -εν γένει-κόσμου απέναντι στη δημόσια εκπαίδευση: πολλά και πομπώδη προεκλογικά λόγια, ελάχιστα αποτελέσματα. Εξάλλου, υπάρχουν βουλευτές”, δήλωσε σημαίνον πολιτικό στέλεχος, “που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες”! Αναρωτηθήκατε ποτέ πού σπουδάζουν τα παιδιά των πολιτικών μας, ακόμη και των λεγόμενων “αριστερών” κομμάτων; Όχι, πάντως σε δημόσια σχολεία.

 

ΓΙΑ ποιο λόγο, λοιπόν, ο πολιτικός κόσμος να ενδιαφερθεί για τον “λαουτζίκο”; Αλλά το ίδιο περίπου δεν συμβαίνει και με τη δημόσια υγεία; Με το πρώτο πρόβλημα σε κάποιο μέλος οικογένειας πολιτικού, το ταξίδι στο εξωτερικό είναι η λύση.

 

ΣΕ ΛΙΓΟ θα ανοίξουν και πάλι οι αίθουσες των σχολείων για να υποδεχθούν τα “όνειρα” των μαθητών μας για το μέλλον τους. Θα σκύψει η “νέα πολιτεία” με σοβαρότητα στα τόσα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης (εξεταστικό, στελέχωση, προγράμματα, σχολική ζωή κ.ά.) ή θα αφήσει άλλη μια χρονιά να κυλήσει χωρίς καμιά ουσιαστική αλλαγή; Γιατί, μη μου πείτε πως είναι “αλλαγή” η επαναφορά παλιών κανόνων που αφορούσαν τη σχολική κοινωνία και ζωή; (Στ.Γ.Κ.)

——————————————————————

 

 

 

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ;

 

Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ είναι μήνας ανακατατάξεων και επανεκκινήσεων του πολιτικού μας συστήματος:

 

-Η ΝΔ ζει ακόμη στον απόηχο της εκλογικής νίκης της 7ης Ιουλίου. Έχει αυτοδυναμία στη Βουλή. Κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν 10 χρόνια, αφού μέχρι τώρα, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις (και του ΣΥΡΙΖΑ) ήταν συγκυβερνήσεις εύθραυστες. Αποτελούσαν έτσι, βασικό παράγοντα αστάθειας, άρα και μη εμπιστοσύνης των ξένων στη χώρα. Επιπλέον, η ΝΔ μπόρεσε να κερδίσει τη μάχη των συμβολισμών ψηφίζοντας σωρεία νομοσχεδίων εμφανώς σχεδιασμένων για να δώσουν την εικόνα ότι έχουμε μια σοβαρή και αποφασιστική κυβέρνηση. Παράλληλα, θεωρείται μεγάλη επιτυχία η διαχείριση των καλοκαιρινών δασικών πυρκαγιών (λειτούργησε ο κρατικός μηχανισμός), ενώ και το προσφυγικό τείνει να αντιμετωπιστεί χωρίς μεγάλο κόστος. Οι υπουργοί της κινούνται προσεκτικά και μέχρι τώρα δεν έχουν υπάρξει μεγάλες επικοινωνιακές κακοτοπιές.

 

-Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και δυο μήνες, δείχνει να μην υπάρχει! Πέτυχε μεν στις εκλογές της 7ης Ιουλίου το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που θα μπορούσε, αλλά φαίνεται πως ψάχνει να βρει “καινούργια ταυτότητα”. Με το ΚΙΝΑΛ σε πολύ χαμηλά ποσοστά και σε αναζήτηση της “χαμένης του τιμής” (είναι και 3 του Σεπτέμβρη σήμερα), ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να είναι η κυρίαρχη δύναμη στην αντιπολίτευση. Τώρα επιδιώκει να κερδίσει τους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς, της Σοσιαλοδημοκρατίας και τους “πράσινους”, ώστε να καλύψει ένα ευρύτερο φάσμα από αυτό της “αριστεράς” που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε. Πρόβλημα ηγεσίας δεν νομίζουμε να υπάρχει, διότι, ό,τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, οφείλεται αποκλειστικά στον Αλέξη Τσίπρα. Η μετεκλογική αδυναμία του έγκειται στο ότι δεν μπόρεσε ακόμη να ξεδιπλώσει μια συνεκτική και αποτελεσματική αντιπολιτευτική τακτική, ούτε να αρθρώσει ένα λόγο ουσίας πλην εκείνου της άμυνας. Έτσι, αφήνει την κυβέρνηση της ΝΔ να έχει την απόλυτη πρωτοβουλία των κινήσεων.

-Το ΚΚΕ παραμένει εγκλωβισμένο στη “φλωράκειο” πολιτική του “πέντε κόμματα, δυο πολιτικές”, ενώ και τα κόμματα των Βελόπουλου και Βαρουφάκη μάλλον επαναπαύονται στην επιτυχία της εισόδου τους στη Βουλή… Θα έχει λοιπόν ενδιαφέρον η πολιτική ζωή. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Απίθανα επίκαιρο και διαχρονικό το παλιό “ωραίο” slogan της ΔΕΗ που έλεγε, “Είδες η ΔΕΗ”;

 

To θυμάστε; Έ, ξαναπληρώστε την!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε