"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μικροπολιτικά (Χ.ν., 27-8-19)

 

 

 

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

-(αποχαιρετισμός στον Αύγουστο) Μπήκαμε στην τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου, με μια παρατεταμένη ζέστη και υγρασία. Ο τουρισμός “καλά κρατεί” στο νησί, όπως και η θερινή ραστώνη. Το σύνηθες παράπονο των καταστηματαρχών; “Πολλοί τουρίστες, λίγα τα ευρώ”!

Σε λίγο θα ανοίξουν τα σχολεία, θα ορκιστούν οι νέες δημοτικές και περιφερειακές αρχές, θα ανοίξει η ΔΕΘ με τους πολιτικούς μας να αναζητούν βήμα λόγου και πειθούς των ψηφοφόρων τους για τα μελλούμενα: επανέναρξη, λοιπόν, και της πολιτικής ζωής. Υποτίθεται ότι ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας των ανακατατάξεων, της εκκαθάρισης λογαριασμών, των μετακομίσεων και της οικονομικής ενδυματολογικής και πολιτικής “ανανέωσης”… Οψόμεθα.

-(υπερπλεόνασμα) Ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) απέβλεπε “ντε και καλά” σε υπερ-πλεονάσματα κάθε χρόνο! Δηλαδή σε περισσότερα χρήματα από όσα ζητούσαν οι δανειστές! Μια αφελής παραπειστική εξήγηση ήταν ότι έπρεπε να βοηθηθούν τα “ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα”, έστω με ολιγόευρα επιδόματα. Σωστό, αλλά τα λεφτά από πού θα αντλούνταν, αν όχι από από τους ίδιους τους φουκαράδες φορολογούμενους-τα ίδια, δηλαδή, υποζύγια του κρατικού προϋπολογισμού; Κουτοπόνηρη ψευδοφιλοσοφία “ρηχής αλληλεγγύης” και δήθεν ανθρωπισμού μιας ιδιότυπης “αριστεράς”, η παραπάνω πολιτική! Αντίθετα, μια πραγματικά αριστερή κυβέρνηση, θα έπρεπε να είχε ως πρώτο μέλημά της τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης φορολογώντας κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο (εφοπλιστές). Οι Ευρωπαίοι επιμένουν για “πλεονάσματα” (3,5%), όχι για “υπερ-πλεονάσματα”! Θα μπορέσει η νέα κυβέρνηση να διαπραγματευθεί κάποια μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων; Λίγο απίθανο κατά τη γνώμη μας. Αλλά, αν θέλουμε να ξεκινήσει η περίφημη ανάπτυξη, μόνον έτσι θα μπορούσε να αρχίσει.

-(τα ενοίκια) Και στα Χανιά είναι φοβερό το πρόβλημα της εξεύρεσης στέγης για νέους φοιτητές και δημόσιους υπαλλήλους (δάσκαλους, καθηγητές κ.ά.) Και όμως υπάρχουν οικήματα που ανήκουν στο Δήμο και είναι, χρόνια τώρα, αναξιοποίητα και μάλλον υπό κατάρρευση (φωτό, παλιό ΙΚΑ).

 

 

Το παλιό ΙΚΑ θα μπορούσε κάλλιστα, με κάποια μικρή διαμόρφωση και ανακαίνιση, να φιλοξενήσει μικρό αριθμό της κατηγορίας αυτής έναντι λογικού ενοικίου.


-(παγκόσμια ύφεση) Η νέα παγκόσμια ύφεση της οικονομίας (μετά από εκείνη του 2008) αργά ή γρήγορα θα φανεί στον ευρωπαϊκό ορίζοντα. Ο οικονομικός πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας έχει ήδη αρχίσει. Αλλά μια ανεπιθύμητη επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, στην Ελλάδα μόνο προβλήματα θα φέρει. Βλέπετε, οκτώ χρόνια λιτότητας είναι πάρα πολλά για μια μικρή οικονομία που μόλις τώρα συνέρχεται.

Τί θα σημαίνει για μας μια μείωση της διεθνούς ανάπτυξης; Σίγουρα μικρότερη τουριστική κίνηση, λιγότερες εξαγωγές και φυσικά επενδυτές πολύ πιο επιφυλακτικούς. Κι αν σταματήσει η έστω αναιμική ανάπτυξη που έχουμε σήμερα, τότε και οι θέσεις εργασίας θα ελαττωθούν και η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων θα δυσκολέψει ξαναφέρνοντας την κοινωνία μπροστά στο φάσμα νέας λιτότητας… Το παραπάνω πρόβλημα επιδεινώνουν άλλοι δυο παράγοντες: η κλιματική αλλαγή που φουντώνει με τα δάση του Αμαζονίου να καίγονται, αλλά και ένα άτακτο (No deal) Brexit με επιπτώσεις στην οικονομία της Ε.Ε., και της χώρας μας. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

ΦΥΣΗ, ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ (φωτό, Αμαζόνιος)

Ο,ΤΙ και να κάνει ο άνθρωπος, είναι αδύνατο να δαμάσει τη φύση! Αυτή είχε, έχει και θα έχει τον απόλυτο έλεγχο, την απόλυτα πραγματική δύναμη των αλλαγών στην επιφάνεια ή στο εσωτερικό της.

 


 

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ είμαστε απλοί “ταξιδιώτες”, “ενοικιαστές” ενός μικρού χώρου στον πλανήτη γη, που η φύση μάς παραχωρεί για όσο καιρό ζήσουμε. Τίποτε δεν είναι δικό μας. Πολλές φορές, η φύση προειδοποιεί με το να μας στέλνει “φυσικές καταστροφές” (τις ζήσαμε πέρσι, τις ζούμε και φέτος), μας καλεί να συνετιστούμε σχετικά με τη χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών, αλλά και να συμμορφωθούμε, μη καταχρώμενοι τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της.

ΕΧΟΥΜΕ την αίσθηση πως εμείς -το ανθρώπινο γένος- είμαστε οι κυρίαρχοι των πάντων. Και πως μπορούμε να χειριστούμε προς όφελός μας ακόμη και τα φυσικά φαινόμενα. Κι όμως, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προβλέπουμε τον καιρό, όχι όμως και τους σεισμούς! Προβλέπουμε τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά δεν μπορούμε να δαμάσουμε τις πυρκαγιές. Προβλέπουμε τις ξαφνικές και ασύμμετρες πλημμυρες, αλλά είμαστε ανίκανοι να αυτοπροστατευθούμε.

 

ΣΙΒΗΡΙΑ, Αλάσκα και Αμαζονία είναι ήδη οι προάγγελοι ενός ζοφερού μέλλοντος που εμείς οι ίδιοι έχουμε άστοχα προετοιμάσει. Μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς στέγη και τροφή, όχι όμως και χωρίς οξυγόνο. Έτσι, οι συνεχιζόμενες πυρκαγιές στον λεγόμενο και “πνεύμονα της γής” Αμαζόνιο, μας προειδοποιούν για τον άμεσο κίνδυνο του ανθρώπινου γένους. Η γη, και σίγουρα όλος ο έμβιος πληθυσμός της, κινδυνεύουν με αφανισμό, αν δεν γίνει κάτι…

 

ΑΛΛΑ, ποιοι ηγέτες είναι ικανοί να συντονίσουν τις όποιες παγκόσμιες προσπάθειες για έναν άλλο πλανήτη; Από το 1970 και εντεύθεν έχουν γίνει δεκάδες συσκέψεις για το περιβάλλον, δεκάδες σύνοδοι κορυφής των G7 ή των G20, με θέμα την οικολογική καταστροφή. Πενήντα χρόνια είναι πάρα πολλά για να μην έχουν παρθεί έστω μερικά βασικά μέτρα σωτηρίας του πλανήτη. Δυστυχώς οι παγκόσμιοι ηγέτες περιορίζονται σε ευχολόγια, σε “πωλήσεις” τοξικών σκουπιδιών σε υποανάπτυκτες χώρες, σε οικονομικούς πολέμους, αλλά όχι σε ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 


Σχολιάστε