"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χιροσίμα-2019 (Χ.ν., 8-8-19)

 

 

 

 

 

[ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ]

 

H ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ!

ΠΕΡΑΣΑΝ 74 χρόνια από την πρώτη επίθεση με ατομική βόμβα στην ιστορία της ανθρωπότητας (6-8-1945). Ας ελπίσουμε να είναι και η τελευταία.

ΤΗ ΜΝΗΜΗ των 140.000 νεκρών τους τίμησαν -όπως κάθε χρόνο- οι κάτοικοι της Χιροσίμα, με προσευχές, κεριά και λουλούδια στο δικό τους Πάρκο της Μνήμης για την Ειρήνη, παρόντος και του Ιάπωνα πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε.

… Η ΡΙΨΗ της ατομικής βόμβας σε δυο από τις πολυπληθέστερες πόλεις της Ιαπωνίας (Χιροσίμα, Ναγκασάκι), αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα του 20ου αιώνα. Ένα γεγονός που σφράγισε τη συλλογική μνήμη όλου του πλανήτη φέρνοντας τον άνθρωπο μπροστά στις ευθύνες του απέναντι στους συνανθρώπους του και τον πλανήτη.

Η ΧΡΗΣΗ της ατομικής βόμβας θεωρήθηκε “απαραίτητη” από τις ΗΠΑ εναντίον του Άξονα, ώστε να αποφευχθεί μια μεγάλη στρατιωτική επέμβαση με ανυπολόγιστο αριθμό νεκρών εκατέρωθεν (ΗΠΑ-Ιαπωνία): ίσως ήταν ο μόνος τρόπος για να οδηγηθεί ο αντίπαλος σε μια άνευ όρων παράδοση, ίσως να ήταν και μια κυνική επίδειξη ισχύος.

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ, οδήγησε στη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την παράδοση της Ιαπωνίας αλλάζοντας τελείως τη ροή της ιστορίας. Εξάλλου, η χρήση όπλων μαζικής καταστροφής με τέτοιες τρομακτικές συνέπειες γεννά σήμερα σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο υπαρξιακά ερωτηματικά, διαφωνίες και συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, αγώνες εναντίον της χρήσης των πυρηνικών όπλων. Η συγκεκριμένη μάλιστα επίθεση αναφέρεται συχνά ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

…ΕΦΕΤΟΣ, ο δήμαρχος της Χιροσίμα, Καζούμι Ματσούι, απηύθυνε έκκληση στο Τόκιο και στην ιαπωνική κυβέρνηση: να επικυρωθεί η συνθήκη του ΟΗΕ για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, που εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 2017 από 122 χώρες και την έχουν υπογράψει έκτοτε οι μισές από αυτές. Ωστόσο, μια τέτοια συνθήκη απορρίπτεται από τις πυρηνικές δυνάμεις του πλανήτη, για ευνόητους λόγους.

«Απευθύνω έκκληση στην κυβέρνηση της μοναδικής χώρας η οποία βίωσε την εμπειρία της χρήσης των πυρηνικών όπλων σε καιρό πολέμου -είπε ο Ιάπωνας δήμαρχος- να ανταποκριθεί στο αίτημα των χιμπακούσα (των ανθρώπων που επέζησαν από τον βομβαρδισμό) να δουν τη συνθήκη για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων να επικυρώνεται».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ η επιθυμία που περιμένει 74 χρόνια για να γίνει πραγματικότητα. Λίγο αισιοδοξούμε για το αποτέλεσμα καθόσον στα μυαλά των “μεγάλων” (πυρηνικών δυνάμεων) δεν υπάρχει χώρος για μια διεθνή ειρήνη (δια του αφοπλισμού), παρά μόνο η πάση θυσία επικυριαρχία τους στον πλανήτη. Με οποιοδήποτε τίμημα.

ΣΗΜΕΡΑ, την αυτοκτονική καταστροφή του πλανήτη τη βλέπουμε και υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής για την οποία πάλι την πρώτη ευθύνη έχουν οι “μεγάλοι”, για τη μη υπογραφή μιας συνθήκης σημαντικής μείωσης των καταστροφικών ρύπων… (Στ.Γ.Κ.)
————————————————–

ΜΙΚΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

- (Αύγουστος μήνας)Η κάθε αυγουστιάτικη μέρα στα Χανιά είναι και μια έκπληξη. Κι όπως μας προϊδέαζε ένα παλιό σλόγκαν κάθε Αύγουστος είναι μια Κυριακή του καλοκαιριού! Έστω κι αν υπάρχουν οι καύσωνες, έστω κι αν υπάρχουν πολλά εγγενή προβλήματα που η δημοτική αρχή των Χανίων έχει αφήσει να είναι χρονίζοντα, αν και επισημαίνονται τακτικά από αυτή την εφημερίδα… Τον Αύγουστο, το πλήθος των πολιτιστικών εκδηλώσεων στην πόλη -και όχι μόνο, ικανοποιεί όλα τα καλλιτεχνικά γούστα και ενδιαφέροντα, επισκεπτών και συμπολιτών μας. Σχετικά δε με τους περιπάτους, το σούρουπο στο παλιό λιμάνι είναι ιδανικό για τους περιπατηητές, ξεκινώντας, είτε από το θέατρο Βλησίδη, είτε από το νεώριο Μόρο (φωτό, 1) με τα απίθανα ηλιοβασιλέματα και το εκρηκτικό καλοκαιρινό φως πάνω από τα κύματα του Κρητικού πελάγους.

 


-Σε πολλά σημεία της πόλης υπάρχουν αυτές οι ατυχείς τσιμεντένιες “φούσκες”. Αλλού, τη θέση τους έχουν τσιμεντένια κολωνάκια ή σαμαράκια στις άκρες των πεζοδρομών και αλλού κάγκελα που εμποδίζουν -και πολύ καλά κάνουν- τα οχήματα να παρκάρουν στα πεζοδρόμια. Σε πολλά σημεία της πόλης, όπως στην “πονεμένη” οδό Σφακίων, πολλές από αυτές τις “φούσκες” υπήρξαν θύματα οχημάτων χωρίς ποτέ να αντικατασταθούν (φωτό, 2) με κάτι πιο αποτελεσματικό.

 

 

Μήπως θα πρέπει ο Δήμος να σκεφτεί μια ενιαία και πιο σταθερή αντιμετώπιση του όλου προβλήματος του παρκαρίσματος οχημάτων στα πεζοδρόμια; (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε