"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Περί πανεπιστημιακού ασύλου (Χ.ν., 1-8-19)

 

 

 

 

 

ΠΕΡΙ ΑΣΥΛΟΥ

 

OTAN σπουδάζαμε στα Πανεπιστήμια, δεν υπήρχε η έννοια άσυλο. Όλοι οι αγώνες μας διεξάγονταν στους δρόμους και τα πεζοδρόμια: με πορείες ή καθιστικές διαμαρτυρίες, με συγκρούσεις με την αστυνομία, με συλλήψεις και δίκες… Κι όμως, εκείνοι οι αγώνες (“1-1-4”) απέδωσαν πολύ θετικούς καρπούς στις επόμενες γενιές (δωρεάν Παιδεία), εμείς σπουδάσαμε κανονικά και τα Πανεπιστήμια δεν έχσαν ποτέ το κύρος τους.

 

ΥΠΗΡΧΕ τότε η διάκριση ανάμεσα στο σεβασμό της έννοιας μόρφωση και στην αγωνία μας για “Ψωμί, Παιδεία, Δημοκρατία”-το βασικό μας αίτημα. Η διακίνηση των ιδεών ήταν ελεύθερη στις έδρες των Σχολών, ενώ τα κόμματα ήταν εκτός του πανεπιστημιακού χώρου…

 

ΕΤΣΙ, σήμερα το αίτημα της κοινωνίας για ποιοτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση, για χώρους όπου η διακίνηση ιδεών θα διεξάγεται πραγματικά ελεύθερα και στους οποίους θα ακούγονται οι απόψεις χωρίς αποκλεισμούς και βίαιες συμπεριφορές, χωρίς “κτισίματα” γραφείων και προπηλακισμούς καθηγητών, είναι αναγκαίο όσο ποτέ.

 

ΑΝΕΚΑΘΕΝ πιστεύαμε πως μια κοινωνία πάει μπροστά, όταν οι πολίτες της εκφράζουν ελεύθερα τις θέσεις και αντιθέσεις τους, χωρίς να επεμβαίνουν κάποιες “δυναμικές μειοψηφίες” για να παρεμποδίσουν μη αρεστές σ΄αυτές “άλλες” απόψεις. Κυρίαρχο επίσης παραμένει το αίτημα για καθαρούς πανεπιστημιακούς χώρους που θα εμπνέουν σεβασμό (“ναοί της γνώσης”) στους εισερχόμενους. Ας ξαφύγουμε, επιτέλους, από τους “χώρους” όπου γίνεται ελεύθερη η “διακίνηση” των ναρκωτικών ή τελούνται “ελεύθερα” εγκληματικές πράξεις.

 

ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ θα πρέπει να είναι αυτόνομες μονάδες στις οποίες πρωτεύουσα θέση θα έχει η γνώση, όχι ο κομματισμός. Στους χώρους τους δεν θα πρέπει να έχει λόγο η αστυνομία παρά σε σπάνιες περιπτώσεις και αυτεπάγγελτα (εγκλήματα ή έκτροπα). Δεν θα πρέπει δηλαδή, ένα Πανεπιστήμιο να είναι πεδίο αντιπαράθεσης κομματικών ιδεολογιών, αλλά και στράτευσης κομματικών “νεοσυλλέκτων”. Ας μείνουν χώροι γνώσης, έρευνας και προόδου. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

—————————————————–

ΝΕΟΣ ΠΟΙΝΙΚΟΣ (ΧΑΡΙΣΤΙΚΟΣ) ΚΩΔΙΚΑΣ

ΠΡΑΓΜΑΤΙ εκπλήσσει η κατάληξη της δίκης των Κορκονέα – Σαραλιώτη (υπόθεση δολοφονίας Γρηγορόπουλου). Με τον ψηφισθέντα από τον ΣΥΡΙΖΑ, εσπευσμένα μάλιστα, Νέο Ποινικό Κώδικα, με άμεση εφαρμογή από 1ης Ιουλίου, ήταν επόμενο αυτή η υπόθεση -και όχι μόνο- να εξελιχθεί σε αγώνα δρόμου “καθυστέρησης” της απόφασης, ώστε να εφαρμοσθούν οι ευνοϊκότερες διατάξεις του νέου νόμου!

ΑΛΛΑ έτσι δεν καταλήγουμε σε μια Δικαιοσύνη κατά το δοκούν; Ή, πιο απλά, δεν ελαστικοποιείται η έννοια του δικαίου, αφού με “φωτογραφικές” διατάξεις ευνοούνται “ημέτεροι”;

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι οι τρεις εξουσίες (Εκτελεστική-Νομοθετική και Δικαστική) είναι αυτόνομες και διακριτές. Λέμε “υποτίθεται”, γιατί σε μια ευνομούμενη πολιτεία δεν θα είχαμε το τραγελαφικό, τα μεν δικαστήρια να θέλουν να δικάσουν σωστά, οι δε συνήγοροι υπεράσπισης εγκληματιών να πασχίζουν, με δικολαβίες και “νομικές” κωλυσιεργίες να κερδίσουν χρόνο υπέρ του πελάτη τους! Αν αυτό ήταν η… κανονικότητα που μας υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε αλίμονό μας! (Στ.Γ.Κ.)
————————–

ΜΙΚΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

 

  • ΕΙΝΑΙ ευχάριστο το γεγονός, όπως διαβάζει κανείς και σε ανακοίνωση του Δήμου, ότι συνεχίζεται να λαμβάνεται ειδική μέριμνα για ευπαθείς ομάδες συμπολιτών μας στο θέμα του δημοτικού κινηματογράφου. Έτσι, δικαιούνται κάρτας ελευθέρας εισόδου για 12 προβολές οι κάτοχοι “κάρτας ανεργίας” ΟΑΕΔ, τα ΑμεΑ, τα παιδιά κάτω των 12 ετών και οι ενήλικες άνω των 65 ετών… Το καλό να λέγεται! Και με την ευχή, αυτή η “πολιτιστική” προσφορά να εξακολουθήσει να ισχύει και τα επόμενα χρόνια.

 

  • ΔΕΝ αμφισβητεί κανείς τη βούληση της απερχόμενης δημοτικής αρχής για έργα ανάπλασης ή ανακατασκευής πεζοδρομίων, δρόμων, παιδικών χαρών, πάρκων κ.λπ.


  • Όμως, πάντα θα υπάρχουν και οι κραυγαλέες περιπτώσεις που χρήζουν άμεσης ανακατασκευής, όπως είναι το κεντρικό πεζοδρόμιο (αρχή Αποκορώνου) που μάλλον απ΄ό,τι φαίνεται στη φωτογραφία είναι πεζοδρόμιο της… πλάκας. Εδώ κυριολεκτούμε, δεν κάνουμε χιούμορ! (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε