"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Υποσχέσεις και πραγματικότητα (Χ.ν., 18-7-10) – Υπόθεση Σούζαν Ήτον

 

 

 

 

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ μένουν ίδιοι, έστω κι αν εμείς αλλάζουμε κυβερνήσεις. Οι δε δανειστές αδιαφορούν, αν οι Έλληνες κυβερνώνται από “αριστερές”, “σοσιαλιστικές”  ή “δεξιές” κυβερνήσεις. Τα λεφτά τους θέλουν, και με κάθε τρόπο. Και φυσικά, απαιτούν  τη συνέπειά μας γι αυτά που υπογράφουμε ως κράτος.

 

Ο  ΝΕΟΚΟΠΟΣ πρωθυπουργός μας (Κυρ. Μητσοτάκης) έχει υποσχεθεί μείωση της φορολογίας, μείωση του Εν.Φ.ι.α. (σε βάθος τριετίας), διατήρηση του αφορολόγητου, ανάπτυξη κ.λπ., βασιζόμενος στο ότι θα πείσει τους Ευρωπαίους να μειώσει τα πρωτογενή πλεονάσματα.

 

ΟΙ Ευρωπαίοι αδυνατούν να αντιληφθούν την οικονομική “λογική” Μητσοτάκη: “μείωση φορολογίας-διατήρηση αφορολόγητου”!

 

ΕΤΣΙ, όσο αρεστός κι αν είναι αυτός στους Ευρωπαίους, για να δεχθούν αυτοί τον παραπάνω συλλογισμό και ό,τι προεκλογικά έχει υποσεθεί ο κ. Μητσοτάκης στον ελληνικό λαό,  θα χρειασθούν  στοιχεία πραγματικά που να αποδεικνύουν ότι η οικονομική πολιτική του επιτυγχάνει!

 

ΠΙΟ απλά, για να επιτευχθεί το… μείγμα,  θα πρέπει μάλλον να έχουμε μείωση στις δημόσιες δαπάνες (από πού όμως, και πώς;), να πατάξει την πράγματι  παράλογη ελληνική γραφειοκρατία  (μια λερναία ύδρα), αλλά και να προχωρήσει στην περίφημη ανάπτυξη (με ποιο σχέδιο και πώς;). Πριν το Eurogroup προβεί σε μια αποδοχή μείωσης των πλεονασμάτων. Θα τα καταφέρει ο νέος πρωθυπουργός με τα τόσα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν; Ο χρόνος τρέχει, περίοδος χάριτος δεν υπάρχει και οι τετραετίες φεύγουν γρήγορα… (Στ.Γ.Κ.)

——————————-

 

 

 

 

ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ

 

ΤΟ πρόσφατο αποτρόπαιο έγκλημα με θύμα την Αμεικανίδα βιολόγο  Suzanne Eaton, η οποία ευρισκόμενη στην Κρήτη -για 4η φορά!-συμμετείχε σε Παγκόσμιο επιστημονικό συνέδριο στην ΟΑΚ Χανίων, συγκλονίζει εδώ και καιρό την πανελλήνια -και όχι μόνο- γνώμη.

 

ΕΙΝΑΙ από τις περιπτώσεις που μένουν ανεξίτηλες στα εγκληματικά χρονικά, τόσο για το κίνητρο και την αγριότητά του, όσο και για το ότι το θύμα υπήρξε διακεκριμένη επιστήμονας.

Στον μεσοπόλεμο κυριαρχούσαν τα εγκλήματα τιμής, ενώ μεταπολιτευτικά άρχισαν να δεσπόζουν τα κάθε είδους εγκλήματα, με κυρίαρχα το κοινό έγκλημα και το σεξουαλικό…

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ, σύμφωνα με την πρόσφατη εκτενή αναφορά της Αστυνομίας, ότι βασικό κίνητρο της δολοφονίας της Αμερικανίδας βιολόγου ήταν το “σεξουαλικό”.

Ο θύτης, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία που ήλθαν στο φως, είναι ένας νεαρός Κρητικός, 27χρονος αγρότης, πατέρας δύο μικρών παιδιών,  με πολύ έντονη μάλιστα την παρουσία του στα social media (=κοινωνικά δίκτυα).

 

Ο ΘΥΤΗΣ, όπως ισχυρίσθηκε κατά την ομολογία του, “είχε ένα θυμό, δεν του πήγαινε καλά η ζωή, ήθελε να εκτονωθεί σεξουαλικά, άσχετα αν κάνει κακό…”!

 

… ΚΑΙ αναλογιζόμαστε, πόσοι άραγε τέτοιοι κύριοι, με ντελώς φυσιολογική ζωή, με οικογένεια και παιδιά, αισθανόμενοι ότι “δεν τους πηγαίνει καλά η ζωή” για τον άλφα ή βήτα λόγο, αποτελούν κρυφά “υφαίστεια” έτοιμα να εκραγούν, κατά τον ένα ή άλλο τρόπο, σκορπώντας και το ανάλογο κακό;

 

Η ΚΡΙΣΗ έφερε αυτοκτονίες, φτώχεια, μιζέρια, ταπείνωση, σωματικές και ψυχικές αρώστιες, ξενιτεμό, πρόσφυγες, και μια ιδιάζουσα εγκληματικότητα…

 

ΚΑΙ σε όλα αυτά ουσιαστικά το κράτος να απουσιάζει… (Στ.Γ.Κ.)

 

—————————————————————————–

 

ΜΕΡΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΥΖΑΝ ΗΤΟΝ

Ο γιος της Σούζαν Ίτον,  Μαξ αποχαιρετά τη μητέρα του που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από τον 27χρονο στην Κρήτη – Ποια ήταν η Σούζαν Ίτον, τι λέει για εκείνη η μητέρα της, Γκλίντα – Κατέρρευσε ο σύζυγός της όταν ενημερώθηκε για τον βιασμό

 

Η Σούζαν Ίτον -Σου για την οικογένεια και τους φίλους της- ήταν επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο Μαξ Πλανκ και καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο της Δρέσδης. Ο σύζυγός της, Τόνι Χάιμαν κατέρρευσε όταν ενημερώθηκε χθες από την ελληνική αστυνομία όχι μόνο ότι συνελήφθη ο δράστης και ομολόγησε την πράξη του, αλλά ότι πριν η Σούζαν αφήσει την τελευταία της πνοή είχε βιαστεί. Ο κ.Χάιμαν κατέρρευσε και έδωσε το τηλέφωνο στην αδελφή της Σούζαν Ίτον αρνούμενος να ακούσει και να δεχθεί ότι η γυναίκα του, η μητέρα των δύο παιδιών του είχε τέτοιο μαρτυρικό τέλος.

Ο θρήνος της οικογένειας της Σούζαν αποτυπώνεται στη σελίδα που δημιουργήθηκε από το Ινστιτούτο για να τιμηθεί η μνήμη της σπουδαίας επιστήμονος. Ξεχωρίζει ο αποχαιρετισμός από τη μητέρα της, Γκλίντα που περιγράφει πως η Σούζαν ήρθε στον κόσμο παραμονές Χριστουγέννων του 1959. Ηταν το δικό της χριστουγεννιάτικο δώρο, γεννημένη στις 23 Δεκεμβρίου. Η Σούζαν, γράφει η μητέρα της, είχε ασίγαστο ενδιαφέρον για τα πάντα γύρω της, αγαπούσε τα βιβλία και τη μουσικά, συνδύαζε τη ζωηρή φαντασία με μια ήρεμη, στοχαστική, σταθερή προσωπικότητα. Η Σούζαν κατάφερε πολλά, συνεχίζει η μητέρα της: Ήταν ακούραστη κηπουρός, πιανίστα, είχε μαύρη ζώνη στο τάε κβο ντο, ήταν αφοσιωμένη σύζυγος και μητέρα και ταυτόχρονα προσέφερε πολλά στην επιστήμη της, τη βιολογία.

 

Στην ίδια σελίδα, ξεχωρίζει το σημείωμα του γιου της Σούζαν, Μαξ. Γράφει μεταξύ άλλων: «Η μητέρα μου ήταν μια αξιοθαύμαστη γυναίκα. Κατάφερε να ζήσει μια ζωή με λίγες απογοητεύσεις, εξισορροπώντας την προσωπική της ζωή με την καριέρα της. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο καλά είχε επιτύχει αυτή την ισορροπία, όταν άλλες μητέρες γύρω μου ασχολούνταν αποκλειστικά με τη φροντίδα των παιδιών τους, αλλά καμιά δεν μπορούσε να ξεπεράσει τη δική μου μητέρα. Υποστηρικτική και ενθαρρυντική, υποστήριξε οτιδήποτε έβλεπε το παιδικό μου μυαλό και αυτή η περιέργεια μου έχει κολλήσει μέχρι σήμερα. Καθώς μεγάλωνα, η λαμπρότητά της ως επιστήμονα άρχισε να με γεμίζει. Είχα πάντα απορίες και ερωτήσεις και εκείνη ανταποκρινόταν με ενδιαφέρον σε όποιο ζήτημα της έθετα. Πολλές φορές έτυχε να συζητήσω μαζί της κάποιο θέμα που με απασχολούσε στη διάρκεια των σπουδών μου και εκείνη μέσα σε λίγες ημέρες μάθαινε εξίσου καλά το αντικείμενο με τους καθηγητές μου. Η μητέρα μου όμως, ήταν κάτι περισσότερο από επιστήμονας. Η αγάπη της για τη μουσική την έκανε να λάμπει. Έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη και τον πατέρα μου να  παίζουν ντουέτα στο πιάνο, γεμίζοντας το σπίτι μας με έναν όμορφο, χαρούμενο ήχο που ήταν κάτι μοναδικό γι ‘αυτούς, και εγώ θα αγαπώ για πάντα αυτή την ανάμνηση».

 

 


Σχολιάστε