"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πρωτομαγιά-2019 (Χ.ν., 3-5-19)

 

 

 

 

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ-2019 (εικόνα Σικάγου)

 

ΑΛΛΗ μια Πρωτομαγιά με ξεχωριστές «εργατικές» συγκεντρώσεις. Θαρρείς και η κάθε παράταξη έχει άλλου είδους «διαβαθμισμένους» εργαζόμενους! Απλά, κι αυτή η μέρα προσφέρεται για κομματική εκμετάλλευση και όχι για κοινούς εργατικούς αγώνες.

ΣΥΜΦΩΝΑ με το ιστορικό της μέρας, την 1η του Μάη του 1886 στις ΗΠΑ,   200.000 εργαζόμενοι, με τους πολυετείς αγώνες τους, επιτυγχάνουν το 8ωρο (οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, οκτώ ώρες ανάπαυση) ασκώντας μεγάλη πίεση, με τα συνδικάτα τους, στο τότε στυγνό κεφάλαιο. Σε μια τους δε διαμαρτυρία (στο Σικάγο) η αστυνομία «χτύπησε», αφήνοντας πολλούς νεκρούς (εικόνα). Σε ανάμνηση αυτής της «πύρρειας» νίκης των εργαζομένων καθιερώθηκε η Πρωτομαγιά ως «Διεθνής Ημέρα των Εργατών». Πιο συγκεκριμένα καθιερώνεται ως ημέρα των εργαζομένων στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση εκείνου του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου. Είναι μια μέρα που υπενθυμίζει σε κυβερνήσεις και κεφάλαιο ότι οι αγώνες των εργατών για βελτίωση της ζωής τους δεν έχουν τελειωμό.

 

 

 

ΣΤΗ χώρα μας, εδώ και δέκα χρόνια, αποτελεί σχήμα οξύμωρο να «γιορτάζεται» η 1η του Μάη, όταν η μέρα αυτή βρίσκει τους Έλληνες εργαζόμενους να έχουν επιστρέψει σ’ ένα καθεστώς εργασίας που θυμίζει Μεσαίωνα: με υποαπασχόληση και μηδαμινό μισθό, με ένα χαμηλότατο βιοτικό επίπεδο και περίπου μηδενική κοινωνική ύπαρξη (θάνατος μεσαίας τάξης), τι να γιορτάσεις; Οι αδιέξοδες πολιτικές, που ψηφίστηκαν και εφαρμόστηκαν όλα αυτά τα χρόνια, εξαθλίωσαν μισθωτούς και συνταξιούχους και έχουν στείλει στην ανεργία χιλιάδες Έλληνες (Η ανεργία το 2019 εγγίζει σχεδόν το 19%, το υψηλότερο στην Ε.Ε.). Η δε εκάστοτε κυβέρνηση συνεχίζοντας τις αδιέξοδες/καταστροφικές πολιτικές των δανειστών -και μάλιστα με το παραπάνω (αιματηρό υπερπλεόνασμα), φορτώνει στις πλάτες μισθωτών και συνταξιούχων τα βάρη της πολιτικής της.

ΓΙ αυτό μας ξενίζουν οι χωριστές συγκεντρώσεις-και εδώ στα Χανιά, ενώ η εργασία και τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι κοινά! Μήπως θα πρέπει οι πάσης φύσεως συνδικαλιστές, αφήνοντας κατά μέρος τις κομματικές τους πεποιθήσεις, να αναθεωρήσουν τη γενικότερη «πεπατημένη» πολιτική τους και να σκεφτούν το θέμα «εργασία/δικαιώματα» σε νέες βάσεις; (Στ.Γ.Κ.)

 

——————————–

ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΠΡΟΟΔΟΥ»!

ΜΙΑ από τις πολλές λέξεις που χρησιμοποιούνται άκριτα στην εποχή μας από τους πολιτικούς είναι η… πρόοδος!  Αφότου μπήκε στις ονομασίες των κομμάτων (Κόμμα «Προοδευτικών» του Σπ. Μαρκεζίνη, «ΣΥΝ -Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου» του Ν. Κωνσταντόπουλου, «ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία» του μεταλλαγμένου Αλ. Τσίπρα κ.λπ.), η  λέξη δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που πραγματικά εκφράζει, ούτε φυσικά μ΄ αυτό που εννοούν οι πολιτικοί μας (τυχοδιωκτική ψηφοθηρία).

Η σκληρή πραγματικότητα με την φτωχοποίηση του μεγαλύτερου ποσοστού των πολιτών τούς διαψεύδει.

ΑΠΟ τα φαιδρά της επικαιρότητας είναι ότι έσπευσαν να… εκμεταλλευτούν κομματικά τη νίκη των σοσιαλιστών στις εκλογές στην Ισπανία οι ημέτεροι του ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ!  Αλλά, ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα τέλειωσε με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όσο για την «πρόοδο» είναι μια πολύ πονεμένη ιστορία… Γι αυτό δεν μας ξενίζει η επιτυχημένη απάντηση που έδωσε το ΚΚΕ στους επίδοξους «σοσιαλιστές-προοδευτικούς»:

«Όταν για τη νίκη του σοσιαλιστικού κόμματος της Ισπανίας, το οποίο ευθύνεται μαζί με το δεξιό κόμμα για τα προβλήματα του ισπανικού λαού, πανηγυρίζουν ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, μιλώντας για ‘νίκη της προόδου’, αντιλαμβάνονται όλοι πόσο ΠΑΣΟΚ έχει γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πόσο διασύρεται η έννοια της προόδου από τέτοιες δυνάμεις»!

ΑΛΛΑ, τι θα μπορούσε να σημαίνει πρόοδος σήμερα σε μια ρημαγμένη Ελλάδα; Μήπως «πρόοδος» είναι η πολάκεια επίθεση κατά των ΑμΕΑ; Μήπως πρόοδος είναι ο διαχωρισμός των Ελλήνων πολιτών στους «άλλους» και τους «ημέτερους»; Μήπως πρόοδος είναι η υπερφορολόγηση («ξεζούμισμα» μισθωτών και συνταξιούχων), για να διανεμηθεί το υπερπλεόνασμα … σε εν δυνάμει ψηφοφόρους μας; Ή, μήπως πρόοδος είναι η απόλυτη τάση για ισοπέδωση των πάντων με τις επιδοματικές πολιτικές και την εξίσωση ΤΕΙ και ΑΕΙ; (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr))

———————————————

 

Σημείωση: Ο πίνακας πάνω αριστερα είναι  της Βίκης Σταματοπούλου

 


Σχολιάστε