"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τοπικές και Περιφερειακές εκλογές (Χ.ν., 23-4-19)

 

 

 

 

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-2019

 

ΤΟ εντυπωσιακό των φετινών εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση είναι η πληθώρα συνδυασμών με υπερπληθώρα υποψηφίων! Ο νέος νόμος («Κλεισθένης») σίγουρα θα προκαλέσει προβλήματα στις μέχρι τώρα γνωστές εκλογικές διαδικασίες για την Τ.Α. και την Περιφέρεια.

 

Η ΑΠΛΗ αναλογική που καθιερώνεται μάλλον θα καταστρατηγεί εφεξής τις άλλοτε ισχυρές αυτοδυναμίες. Οπότε, θα έχουμε υποχρεωτικές «συμπράξεις» ή και «συμμαχίες» πολλών ετερόκλητων συνδυασμών. Οι συμφωνίες και οι ισορροπίες στα δημοτικά συμβούλια θα είναι το νέο στοίχημα επιτυχίας του θεσμού, ή η αιτία «να μη λαμβάνονται αποφάσεις» επί ζωτικών θεμάτων. Συνεπώς, αναμενόμενες οι… συναλλαγές (τα «πάρε-δώσε») των κυρίαρχων συνδυασμών με τους μικρότερους για μια… καρέκλα! Νέος, λοιπόν, πονοκέφαλος για τους μελλοντικούς δημάρχους.

 

ΤΟ δεύτερο εντυπωσιακό του νέου θεσμού («Κλεισθένης») είναι ότι η πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών  εκλογών είναι καθοριστική για τον αριθμό εκλογής δημοτικών συμβούλων του κάθε συνδυασμού: θα είναι ανάλογος με το ποσοστό που θα πάρει στις εκλογές της πρώτης Κυριακής! Ο αριθμός αυτός δεν θα αλλάξει, οποιοσδήποτε κι αν βγει τελικά Δήμαρχος.

 

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι με το νέο εκλογικό σύστημα δεν θα υπάρχουν εύκολα αυτοδυναμίες, αφού θα είναι πολύ δύσκολο ένας συνδυασμός να πάρει την πρώτη Κυριακή ποσοστό το 50% των ψήφων, όταν θα κατεβαίνουν πάνω από 10 συνδυασμοί στις εκλογές ενός δήμου!

 

Η ΑΠΛΗ αναλογική στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές προσφέρει πολλά κίνητρα σε ποικίλους συνδυασμούς να συμμετάσχουν στη διαδικασία, αφού ούτως ή άλλως είναι δυνατό να εκπροσωπηθούν στο δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο. Η απλή αναλογική επιτρέπει τη δημιουργία ενός απολύτως αντιπροσωπευτικού -και άρα πιο δημοκρατικού- οργάνου για την επίλυση των τοπικών θεμάτων. Απλά αναρωτιόμαστε, κατά πόσον εδώ στα Χανιά, οι περί τις 2.000 υποψήφιοι των συνδυασμών έχουν εντρυφήσει στο νέο νόμο, κυρίως δε κατά πόσο έχουν ενημερωθεί στα τοπικά θέματα.

 

ΚΑΛΟΣ μεν ο ενθουσιασμός και ευκταία η βούληση για συμμετοχή στα δημοτικά πράγματα. Αλλά καλύτερη είναι η γνώση των θεμάτων και η ωριμότητα αποφάσεων  ώστε τα χρόνια προβλήματα που μας ταλανίζουν  να βρίσκουν και τη λύση τους. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 

——————————————————————–

 

ΕΠΕΤΕΟΙ ΚΑΙ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ!

ΠΕΝΗΝΤΑ ΔΥΟ χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 και 44 από το μεταπολιτευτικό πολίτευμά μας, φαίνεται πως η δημοκρατία μας αντέχει…

ΤΟ 1967, μια δράκα επίορκων στρατιωτικών (Παπαδόπουλος, Πατακός, Μακαρέζος κ.ά.) κατέλυσαν τη δημοκρατία και, υποστηριζόμενοι έμμεσα από τις ΗΠΑ, κράτησαν τη χώρα στο «γύψο» για 7 ολόκληρα χρόνια (1967-1974).

ΚΑΘΕ δικτατορία αναρριχάται εύκολα στην εξουσία (με τη βία, τις διώξεις, τις απαγορεύσεις, τις φυλακίσεις, τις εκτελέσεις κ.λπ.), αλλά και κάθε «έξοδός» της κουβαλάει και μια εθνική τραγωδία (προδοσία της Κύπρου, 1974).

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ και έγκλημα πάνε μαζί, φασισμός και φόνος είναι ταυτόσημα. Ένα ολοκληρωτικό καθεστώς (κόκκινο, χακί ή μαύρο) για να επιβιώσει, προβαίνει στην εξόντωση των αντιφρονούντων: γι αυτό και οι συλλήψεις χωρίς ένταλμα, οι φυλακίσεις χωρίς δίκες, οι διώξεις και εξορίες χωρίς αποδείξεις, οι δολοφονίες χωρίς ίχνη, η επιβολή απόλυτης λογοκρισίας.

ΠΕΝΗΝΤΑ ΔΥΟ χρόνια μετά, βλέπουμε σε Ελλάδα και Ευρώπη να «ξαναξυπνάει» το τέρας του φασισμού. Το θέμα δεν είναι αν σε κάθε επέτειο της χούντας τιμούμε τους επώνυμους και ανώνυμους  πολίτες που αγωνίστηκαν ή έδωσαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία. Το θέμα είναι κατά πόσο σήμερα οι νεότερες γενιές γνωρίζουν τι είναι μια αναδυόμενη νέο-ακροδεξιά που, αν αφεθεί ελεύθερη, αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην ανατροπή των δημοκρατιών σε όλη την Ε.Ε. Για το φαινόμενο δεν φταίει μόνο η οικονομική κρίση, η σκληρή λιτότητα, η ανεργία, η υποβάθμιση της ζωής και το αδιέξοδο των ελληνικών (αριστερών, σοσιαλιστικών ή δεξιών) κομμάτων. Φταίει πρωτίστως η άγνοια της Ιστορίας. Έχουμε το παράδοξο φαινόμενο σε «μαρτυρικές» πόλεις να ψηφίζεται η «Χρυσή Αυγή», ενώ θα έπρεπε  ακόμη και το όνομά της να προκαλεί εκεί αρνητικά αντανακλαστικά.

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ στις επικείμενες ευρωεκλογές είναι αν Θα επιτρέψουμε στους πάσης φύσεως ακροδεξιούς και κρυπτοφασίστες να αυξήσουν τα ποσοστά τους στην Ευρωβουλή. Σήμερα δυστυχώς περισσεύει ο ρατσισμός, το μίσος για τον άλλο, ο στενός εθνικισμός, ο ευρωσκεπτικισμός και η αμφισβήτηση της «ευρωπαϊκής» δημοκρατίας.

ΚΑΤΑ την άποψή μας, η πρώτη και μεγαλύτερη παράπλευρη απώλεια της κρίσης είναι ότι έχουμε μια δραματικά συνεχιζόμενη συρρίκνωση της Παιδείας σε όλες τις εκφάνσεις της. Όταν έχουμε βάναυση χρήση της γλώσσας -όπως επί χούντας-, όταν επιδιώκεται η ισοπέδωση ανώτατων σχολών, όταν συρρικνώνονται σχολεία και αφαιρούνται βασικά γνωστικά αντικείμενα, όταν δεν ανανεώνεται το εκπ/κό προσωπικό κ.ά., για ποιες «δημοκρατικές αξίες» και ποιο «δημοκρατικό πολίτευμα» να μιλήσει κανείς; Η ισοπέδωση προς τα κάτω, δεν είναι άραγε ένας προάγγελος επικείμενου ολοκληρωτισμού; Γι αυτό, με την ευκαιρία της υπόμνησης  του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου του 1967, ας είμαστε πιο προσεκτικοί στις επικείμενες ευρωεκλογές. (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε