"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Νόμπελ και Πολιτική

 

 

 

 

 

ΝΟΜΠΕΛ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ και-τώρα- υποψήφιος ευρωβουλευτής, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, απαντώντας σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σχετικά με την πρόταση 33 ευρωβουλευτών από 16 χώρες για απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στους Τσίπρα-Ζάεφ, δήλωσε -και προς τιμήν του- ότι «μια τέτοια πρόταση στον οποιοδήποτε ´Έλληνα πρωθυπουργό αναμφίβολα είναι τιμητική για τη χώρα». Επιπλέον ο κ. Μεϊμαράκης τόνισε: «Η δημοσιοποίηση της πρότασης εν μέσω προεκλογικής περιόδου δημιουργεί την εντύπωση ότι ίσως είναι εκ του πονηρού. Όμως η πρόταση υποψηφιότητας για το Νόμπελ Ειρήνης στον οποιοδήποτε ´Έλληνα πρωθυπουργό αναμφίβολα είναι τιμητική για τη χώρα».

Συμφωνούμε απόλυτα, αλλά… Υπάρχουν και τα «αλλά…». Βέβαια, τα Νόμπελ Ειρήνης, σύμφωνα με τον ιδρυτή τους δίνονται «στο-ή στα- πρόσωπο/α με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην αδελφοποίηση των εθνών, στην κατάργηση ή τη μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων και στη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών διαδικασιών».

Ας μη λησμονούμε όμως ότι, πίσω από κάθε «αγαθή πρόθεση» βράβευσης μιας προσωπικότητας, κρύβονται και τεράστια πολιτικά συμφέροντα: Ας πούμε, το 1939 ο Έρικ Μπραντ, Σουηδός πολιτικός, είχε προτείνει για Νόμπελ Ειρήνης τον Αδόλφο Χίτλερ. Απέσυρε όμως την πρόταση του τέσσερις ημέρες αργότερα. Υποψηφιότητες του Νόμπελ Ειρήνης περιελάμβαναν και τους Ιωσήφ Στάλιν και Μπενίτο Μουσολίνι! Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα βραβεία Νόμπελ, με τα οποία αναγνωρίζεται η ολοκληρωμένη συνεισφορά ενός προσώπου, το βραβείο αυτό μπορεί να απονεμηθεί σε πρόσωπα ή οργανισμούς, για τη συμβολή τους στην αντιμετώπιση συγκρούσεων ή τη δημιουργία ειρήνης.

Υπάρχει φυσικά πάντα ο κίνδυνος οι διαπραγματεύσεις να μην οδηγήσουν στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Γι αυτό και ορισμένα βραβεία ήρθαν αντιμέτωπα με την έντονη κριτική του κοινού. Για παράδειγμα τα βραβεία που δόθηκαν στους Θεόδωρο Ρούσβελτ, Σιμόν Πέρες, Γιτζάκ Ράμπιν, Γιασέρ Αραφάτ και στους Χένρι Κίσινγκερ και Λι Ντουκ Το. Ποιος λησμονεί τον βραβευμένο «σφαγέα» της Κύπρου Κίσινγκερ, αλλά και ποιος παραβλέπει ότι ένα 70% του ελληνικού λαού αντιτίθεται όχι μόνο στη λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών», αλλά και στην απονομή του Νόμπελ Ειρήνης σε Τσίπρα και Ζάεφ; Η πολιτικοποίηση του Νόμπελ Ειρήνης, θα έπρεπε να απαγορεύεται ρητά, όταν μάλιστα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι προϋποθέσεις… ειρήνευσης των ενδιαφερομένων μερών (εφαρμογή συμφωνηθέντων). (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε