"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ο Βουλευτής (Χ.ν., 24-1-19)

 

 

 

 

Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας είναι αντιπροσωπευτική. Εκλέγουμε κάθε τέσσερα χρόνια τους βουλευτές για να βουλεύονται και να συν-αποφασίζουν στη Βουλή, αντί για μας, για μας. Κατά πλειοψηφία.

 

ΣΕ ΜΙΑ φυσιολογικά λειτουργούσα Δημοκρατία, υπάρχουν οι ιδεολογίες που εκπροσωπούνται από κόμματα αρχών (και εξουσίας), όπως υπάρχουν και τα μικρά κόμματα που εκπροσωπούν κι αυτά μερίδα του λαού.

 

ΚΑΤΑ την άποψή μας, ο βουλευτής που εκλέγεται κάτω από τη σημαία ενός κόμματος, έχει την υποχρέωση να είναι συνεπής απέναντι των ψηφοφόρων του, γι αυτά που τον εψήφισαν (ιδεολογία, υποσχέσεις, τοπικά και εθνικά θέματα, ακολουθητέες πρακτικές). Η «κομματική πειθαρχία» εξυπακούεται.

 

ΕΝΑΣ βουλευτής, ασκώντας τα καθήκοντά του (που ορίζονται από το Σύνταγμα) έχει όλο το δικαίωμα να αγορεύει στη Βουλή, να συμμετέχει σε τηλεοπτικά πάνελ, να επιχειρηματολογεί γα τις απόψεις του, να διαφωνεί, να διαφοροποιείται…

 

ΕΧΕΙ επιπλέον το δικαίωμα να ψηφίζει «κατά συνείδηση», ακόμη και σε θέματα που αντιβαίνουν στις αρχές, για τις οποίες ψηφίστηκε! Σε μια τέτοια περίπτωση, δυστυχώς, οι εντολείς του δεν μπορούν να τον ανακαλέσουν, όσο διαρκεί η θητεία του. Είναι «δικαίωμά» του να διαφωνεί με τη γραμμή του κόμματός του και ούτε υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες, πλην της «διαγραφής» του…

 

ΕΤΣΙ, δημιουργείται το παράδοξο στα περισσότερα μικρά κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης -εξ αιτίας του σπουδαίου ζητήματος της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών- βουλευτές να αποσκιρτούν από τις κομματικές/ιδεολογικές αρχές, να αλλάζουν άρδην «θέσεις», να συγκροτούν «μικροομάδες», να «ανεξαρτητοποιούνται», να δημιουργούν κρίση στη Βουλή αλλά και στις συνειδήσεις των πολιτών που τους ανέδειξαν στο βουλευτικό αξίωμα.

 

ΑΠΟ το 2016 μέχρι σήμερα έχουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, 23 τέτοιες «μετακινήσεις» βουλευτών!

ΝΑΙ! Έχουν το δικαίωμα -αλίμονο τι δημοκρατία θα είχαμε τότε!- να ψηφίζουν «κατά συνείδηση» σε κρίσιμα πράγματι θέματα! Πλην όμως αυτή η… συνείδηση να είναι δική τους. Όχι εξαγορασμένη «κάτω απ’ το τραπέζι». Έχει πείρα το Ελληνικό Κοινοβούλιο…

 

ΞΕΝΟΣ πολιτικός αναλυτής είχε πει στο παρελθόν επί του θέματος πως, ένας βουλευτής -ως αντιπρόσωπος του λαού- «δεν οφείλει μόνο την εργασία του –στους ψηφοφόρους- αλλά προπάντων την κ ρ ί σ η του». Την οποία κρίση «αν θυσιάσει, τότε αντί να υπηρετεί -τους ψηφοφόρους του- τους προδίδει»

 

… ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ δυστυχώς κατάσταση ζούμε και τώρα.

ΠΩΣ το έγραφε ο Γ. Σουρής παλαιότερα;

 

«Όλα σ᾿ αυτὴ τη γη μασκαρευτήκαν/ ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν/ δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.»

 

(Στ.Γ.Κ.)

 

—————————————————————————————————-

 

ΟΙ ΔΥΟ ΕΛΛΑΔΕΣ

ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ οι τόνοι από μέρα σε μέρα στο Κοινοβούλιο με θέμα το «Μακεδονικό».

 

ΑΥΤΑ που ακούει κανείς, εντός και εκτός της Βουλής, θυμίζουν άλλες εποχές-όχι ευχάριστες. Δυσοίωνες…

ΚΑΙ αντί να κάτσουν, τουλάχιστον οι αρχηγοί των κομμάτων να συζητήσουν, να βρουν μια κοινή συνισταμένη στο καυτό πρόβλημα που πρόκειται να ψηφισθεί και να έλθει στην ολομέλεια αργότερα,  οι δύο βασικοί πολιτικοί αντίπαλοι (Τσίπρας-Μητσοτάκης) υιοθετούν ο καθένας τους και από μια άλλη Ελλάδα!

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, ο κ. Τσίπρας, βλέπει μια χώρα « πετυχημένη, εκτός μνημονίων, με την κοινωνία όρθια, και βαθιά δημοκρατική» (!), ενώ ο κ. Μητσοτάκης βλέπει μια «ναυαγισμένη χώρα στην οποία η κυβέρνηση έχει κάνει τεράστια ζημιά» (!). Και πρόκειται να κάνει μεγαλύτερη με τη Συμφωνία των Πρεσπών.  Ο κ. Τσίπρας διατείνεται επίσης πως έχει ισχυρή κυβέρνηση που θα κυβερνά μέχρι το τέλος της θητείας της, ο δε αρχηγός της ΝΔ μιλά για μια «κυβέρνηση κουρελού, μια κυβέρνηση «de facto μειοψηφίας»

… ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως το έχει η μοίρα μας, στις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, να δημιουργούμε «δύο» Ελλάδες: διχασμένες ανάλογα με τις επικρατούσες ιδεολογίες ή ιδεοληψίες. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε