"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Και μετά τις Πρέσπες, τί; (Χ.ν., 22-1-19)

 

 

 

 

 

 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ, ΤΙ;

1.-Ελλάδα…

 

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ των Πρεσπών, ακόμη και με την πρωτοφανή για τα πολιτικά ήθη του ελληνικού Κοινοβουλίου, ετερόκλητη «πλειοψηφία», θα ψηφισθεί: Θέλουμε, δεν θέλουμε, έστω και με λιγότερους των 151 ψήφους! Προηγείται η γεωπολιτική των μεγάλων δυνάμεων στα Βαλκάνια και έπονται οι «ιστορικές διαμάχες» των λαών…

 

ΟΜΩΣ, στη συνείδηση των απλών πολιτών, όσες «διευκρινιστικές» συζητήσεις και να γίνουν στη Βουλή ή στα τηλεοπτικά κανάλια, όσες «αναγκαιότητες» και να προφασισθούν οι «ειδήμονες»…, η «Συμφωνία» αυτή θα παραμείνει ως μια παράταιρη και έκνομη «αριστερή» ενέργεια, εφόσον δεν θα έχει την έγκριση του λαού. Που θα την θεωρεί-και θα είναι- οιονεί εναντίον του.

 

ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΜΕ ότι, στη διεθνή διπλωματία του λεγόμενου «εφικτού» αποτελέσματος, εμείς, αν και βρισκόμαστε σε θέση ισχύος, όχι μόνο δεν επιβάλλουμε τους βασικούς όρους μας, αλλά παραχωρούμε (πιεζόμενοι τόσο πολύ, άραγε;) τα πάντα στους Σκοπιανούς.

 

ΜΑ, ποια «ιστορία -που λέει ο κ. Τσίπρας- παίρνουμε πίσω»; Τη δική μας;

 

ΚΙ ΟΤΑΝ ένα τόσο σοβαρό εθνικό πρόβλημα λύνεται με «γκρίζες αποχρώσεις» εις βάρος μας (όνομα, ταυτότητα, γλώσσα κ.λπ. -όπως τόσο αναλυτικά εξέθεσε (21-1-19) στα Χ.ν. ο Κ. Βασιλομανωλάκης), τότε τον… λογαριασμό θα τον πληρώνουν εσαεί οι επόμενες γενιές: όσες «ρηματικές» διαβεβαιώσεις κι αν προέρχονται εκ των υστέρων από τους άλλους (Σκοπιανούς) για την δήθεν «τήρηση των συμφωνηθέντων».

 

ΚΑΜΙΑ «ρηματική» διακοίνωση δεν υπερισχύει των συμφωνιών.

 

ΚΑΙ οι μεν κυβερνήσεις παρέρχονται, τα δε σφάλματά τους  χρεώνονται στους λαούς.

 

Η ΧΩΡΑ μας, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, έχει υποστεί πάρα πολλές διπλωματικές ήττες (Σεπτεμβριανά 1955-εκδίωξη ελληνισμού από Κων/πολη, Κυπριακό 1967-εκδίωξη ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο, εισβολή στην Κύπρο και διχοτόμησή της το 1974, Ίμια 1996 κ.ά.), ώστε να υφίσταται κι άλλες. Και μάλιστα με την υπογραφή της!

 

… Ο ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ και η εξουσιομανία ικανοποιούν για λίγο καιρό και μόνο ελάχιστους. Η Ιστορία όμως έχει άλλη άποψη και συμπεριφορά.   (Στ.Γ.Κ.)

 

2.-Η διεμβόλιση

 

Ο κ. πρωθυπουργός, ως φαίνεται, δεν υπολογίζει τόσο το ζήτημα της πλειοψηφικής έγκρισης της Συμφωνίας των Πρεσπών από την «παρούσα» Βουλή, όσο την «εργαλειοποίησή» της!

 

ΜΕ τον αέρα του «νικητή», ήδη προσπαθεί να διεμβολίσει- πιθανόν και να διαλύσει- τη λεγόμενη μέχρι τώρα «κεντροαριστερά». Έτσι ώστε να πάει στις εκλογές ως «αρχηγός» ενός «νέου» προοδευτικού  σχήματος που θα εκπροσωπεί, λέει, το μεσαίο χώρο!

 

ΓΙΑ το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει ένας τέτοιος ευκαιριακός σχηματισμός, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε σε συνέντευξή του, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Στην Ελλάδα η περιπέτεια των Μνημονίων έχει προκαλέσει τεκτονικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σύστημα. Έτσι σε ένα τμήμα του προοδευτικού μεσαίου χώρου υπάρχει σήμερα κρίση πολιτικής εκπροσώπησης. Το βάρος της συγκρότησης ενός προοδευτικού πόλου πέφτει εκ των πραγμάτων (sic) στη μεγαλύτερη δύναμη, αλλά θέλουμε να προχωρήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση χωρίς ηγεμονισμούς (!)…»

 

… ΑΛΛΑ το ποια θα είναι η μεγαλύτερη δύναμη σ΄ αυτό το χώρο, θα το αποφασίσει ο λαός με την ψήφο του και όχι «οι ηγεμόνες» του. Όλα τα άλλα είναι, νομίζουμε, εκ του πονηρού. Για να μη πούμε ότι αποτελούν έκφραση ενός άμετρου πολιτικού κυνισμού! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Σε μια ενδιαφέρουσα τηλεοπτική συζήτηση σε κρητικό κανάλι («Αντιθέσεις», του έγκυρου δημοσιογράφου Γ. Σαχίνη), ο καθηγητής της Γεωπολιτικής στη Σορβόννη κ. Γ. Πρεβελάκης συνόψισε επιγραμματικά το χαμηλού επιπέδου ιδεολογικό υπόβαθρο των ελληνικών κομμάτων εξουσίας. Είπε:

 

«Στην Ελλάδα ο καθένας θεωρεί ότι η λύση του άλλου θα είναι η καταστροφή της χώρας»!

Και δυστυχώς αυτό ζήσαμε μεταπολιτευτικά («καμμένη γη»)!

Αυτό βιώνουμε και την περίοδο αυτή, όπου συγκλίσεις και συναίνεση είναι περισσότερο από άγνωστες έννοιες και πρακτικές.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

——————————————————————————————

 

 

Ο ρεβανσισμός της Αριστεράς για το «μακεδονικό»

και οι φαντασιώσεις περί νέων ΕΑΜ…

 

(ΑΠΟ https://www.liberal.gr/arthro/237357/politiki/2019)

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2019, 00:02
AddThis Sharing Buttons

222Share to TwitterShare to LinkedInShare to E-mailShare to Περισσότερα…

Ο ρεβανσισμός της Αριστεράς για το «μακεδονικό» και οι φαντασιώσεις περί νέων ΕΑΜ...

Ειδικού Συνεργάτη

Η θέση της Ελληνικής Αριστεράς έναντι του Μακεδονικού ήταν δυστυχώς πάντοτε προβληματική και γι’ αυτό εξάλλου εκφράζεται και σήμερα άκρως ενοχική και επιθετική.

Όμως στις κρίσιμες στιγμές για ένα σημαντικό ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής το οποίο όμως επηρεάζει εξελίξεις και ερεθίζει ευαισθησίες, οφείλουν όλοι να το αντιμετωπίζουν όχι με όρους ιδεολογικούς και ιδεοληπτικούς αλλά με όρους εθνικού συμφέροντος.

Για μια ακόμη φορά όμως διακρίνεται η προσπάθεια διαχείρισης και κλεισίματος ενός τόσο σοβαρού ζητήματος με όρους εμφυλιοπολεμικούς, των γνωστών ιδεοληψιών ορισμένων που θεωρούν ότι οι συγκυριακές πλειοψηφίες που προέκυψαν από τις ανώμαλες καταστάσεις τους 2010 και εντεύθεν και κυρίως το 2015 και μετά ,μπορούν να προσφέρουν την ευκαιρία για την ρεβάνς του ΄44..

Ακούσαμε με έκπληξη την κ. Σία Αναγνωστοπούλου στην Επιτροπή της Βουλής να ομιλεί περί του ΕΑΜ και του νέου ΕΑΜ που υποστηρίζει την Συμφωνία.

Ακόμη πιο σαφής ήταν ο ιστορικός και καθηγητής στο ΕΚΠΑ Αντώνης Λιάκος που στην εκδήλωση που οργανώθηκε στο Μέγαρο Μουσικής με κεντρικό ομιλητή τον Πρωθυπουργό ήταν σαφής για το πως αντιλαμβάνεται ένα μέρος της πρώην περιθωριακής και σήμερα κυβερνώσας Αριστερά το ονοματολογικό. Και με ποιους όρους το διαχειρίζονται και επιβάλλουν τώρα την λύση του.

Ο κ. Λιάκος είπε λοιπόν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι η «Λυδία λίθος μιας πολιτισμικής αλλαγής» που θα «οριοθετήσει έναν νέο προοδευτικό πόλο» γιατί η Συμφωνία έχει «ευρύτερη σημασία έχοντας να κάνει με την εχθρότητα αναπτύσσεται στην Ελλάδα έναντι των γειτονικών χωρών …».

Η Συμφωνία «έχει μία ευρύτερη σημασία, γιατί έχει να κάνει με την εχθρότητα η οποία αναπτύσσεται στην Ελλάδα απέναντι στις γειτονικές χώρες, απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία, στην Αλβανία, στην Τουρκία και η οποία στρέφεται και στο εσωτερικό, εναντίον όλων των άλλων, που εκδηλώνεται ως ρατσισμός, ως ξενοφοβία, ως ομοφοβία. Επομένως, πρόκειται, όχι απλώς για μία συμφωνία. Πρόκειται για μία Λυδία λίθο μίας πολιτισμικής αλλαγής».

«Από αυτή την άποψη» συνεχίζει ο ιστορικός, «οριοθετεί πλέον ένα νέο προοδευτικό πόλο» και τονίζει ότι οι όποιες αντιρρήσεις, «παρά το γεγονός ότι ξεκινούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, για πολιτικούς λόγους καταλήγουν στο σκληρό εθνικιστικό ΟΧΙ».

Βαπτίζοντας έτσι όσους έχουν αντιρρήσεις σε «εθνικιστές» ο κ. Λιάκος όπως ακολούθως έπραξε και η κυβέρνηση επιχειρεί να διχάσει να τραβήξει διαχωριστικές γραμμές μέσα στην κοινωνία για να επιπλεύσει και να δημιουργήσει πλασματικούς «προοδευτικούς» χώρους και νέα υποτιθέμενα ΕΑΜ…

Είναι ο κ. Λιάκος και όλοι όσοι ασπάζονται τέτοιου είδους αντιλήψεις που αντιλαμβάνονται το ονοματολογικό, τις προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Κύπρο, την στάση των Αλβανών έναντι και της Ελλάδας και της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, ζητήματα που προέκυψαν από την «εχθρότητα» της Ελλάδας προς τις χώρες αυτές και στην ομοφοβία και τον ρατσισμό στο Εσωτερικό…

Δυστυχώς η Αριστερά λέρωσε τα χέρια της πριν από σχεδόν οκτώ δεκαετίες βάζοντας το ιδεολογικό και το παραταξιακό συμφέρον πάνω από το Εθνικό, σε ότι αφορά στην Μακεδονία.

Η αναβίωση τέτοιων αντιλήψεων και η έκφραση με τέτοιο τρόπο αυτού του θλιβερού ρεβανσισμού, μόνο θετικά αποτελέσματα δεν προμηνύει και εξηγεί τα πως και τα γιατί της συγκεκριμένης Συμφωνίας των Πρεσπών.

Και δεν αφορά το μόνο το ονοματολογικό, αλλά το μέλλον της χώρας συνολικά…

 

 


Σχολιάστε