"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ανίερες συγκυβερνήσεις (Χ.ν., 15-1-19)

 

 

 

 

 

ΑΝΙΕΡΕΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ

 

 

ΤΟΤΕ…

 

1.-ΠΡΙΝ από 30 χρόνια, το 1989, χρονιά κρίσιμη για την παγκόσμια ιστορία (πτώση του Τείχους του Βερολίνου, προστάδιο διάλυσης της ΕΣΣΔ) και με διεθνείς επιπτώσεις με αντίκτυπο και στην Ελλάδα, συνέβη το εξής πρωτοφανές:

 

ΗΤΑΝ χρονιά εκλογών (Ιούνιος 1989), το σκάνδαλο Κοσκωτά βρισκόταν στο προσκήνιο. Είχαμε, λοιπόν, το πρωτότυπο -για τα ελληνικά δεδομένα- πείραμα να δούμε, για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας, τις δυνάμεις του Συνασπισμού (ΚΚΕ και ΕΑΡ) να σχηματίζουν… συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη!

 

ΣΤΟΧΟΣ της συν-ένωσης ήταν η λεγόμενη «κάθαρση», δηλαδή «να μην παραγραφεί η παραπομπή σε δίκη όσων καλώς ή κακώς είχαν κριθεί (μεταξύ τους κι ο Ανδρέας Παπανδρέου) ότι είναι πιθανόν να έχουν ποινικές ευθύνες» για την υπόθεση Κοσκωτά! Τότε, δικαιολογώντας ο Χ. Φλωράκης τη «συμμετοχή» του σε μια τέτοια ανίερη συγκυβέρνηση, είχε πει το περίφημο «εμείς θα συμμαχήσουμε και με το διάβολο προκειμένου να κυβερνήσουμε»! Αυτή ήταν η βασική επιδίωξη της Αριστεράς!

 

ΑΛΛΟ τώρα αν η όλη υπόθεση μιας τέτοιας «συγκυβέρνησης» τής γύρισε μπούμερανγκ, αφού σε δυο τρία χρόνια επανέφερε (1993) θριαμβικά τον Ανδρέα στην εξουσία, και την Αριστερά στα χαμηλά ποσοστά της.

 

 

… ΤΩΡΑ

 

2.-ΠΡΙΝ τέσσερα χρόνια είχαμε περίπου το ίδιο σενάριο, έστω και ανάποδα: Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως πρώτο- αλλά μη πλειοψηφούν- κόμμα, προκειμένου να κυβερνήσει, συμμάχησε με ένα ακραίο εθνικολαϊκιστικό κομματίδιο, τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμένου. Όλα εξαρχής έδειχναν ότι επρόκειτο για μια καθαρά καιροσκοπική συγκυβέρνηση, όχι μακράς διάρκειας. Ήταν για την εξυπηρέτηση μιας κρίσιμης κατάστασης εξαιτίας των πιέσεων των δανειστών: υπογράψαμε το τρίτο μνημόνιο, υποστήκαμε πρόσθετη άγρια και δυσβάστακτη φορολόγηση, ο Ενφια παρέμεινε, διαλύθηκαν βασικές δομές (Υγεία, Παιδεία, Ασφάλεια), αυξήθηκαν οι «μετανάστες» Έλληνες επιστήμονες, μας έπνιξε το προσφυγικό, έγινε επιδίωξη άλωσης της Δικαιοσύνης, ενώ κι ο βρόχος στο λαιμό του λαού από μια δήθεν «αριστερή» κυβέρνηση ολοένα σφίγγει περισσότερο! Μας προέκυψε ξαφνικά και το Σκοπιανό που φιλοδόξησε η κυβέρνηση -παρά την «φανομενικά» αντίθετη άποψη του συνεταίρου της Καμένου, να λύσει «όπως-όπως» για πιέζεται αφόρητα από αυτούς που την κρατούν ακόμη στην εξουσία.

 

Η ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΗ της βούλησης του λαού σε ένα τόσο βαρύ και ιστορικής σημασίας θέμα, δείχνει ξεκάθαρα τη δημοκρατικότητα της κυβέρνησης, ή το φόβο της για μια παταγώδη αποτυχία. Αν υπήρχε ίχνος δημοκρατικής ευθιξίας, θα  έπρεπε ευθύς αμέσως να κάνει δημοψήφισμα εξηγώντας στο λαό τι ακριβώς επιδιώκει.

 

… ΑΛΑ ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα» (12-1-19) ο ευρωβουλευτής της «Λαϊκής Ενότητας» Νίκος Χουντής, «έχει  μεταλλαχθεί σε ένα παρηκμασμένο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που υιοθετεί πλήρως τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα». Και γι αυτό παραπαίει…

 

 

 

… ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

 

 

3.-ΟΥΤΩΣ ή άλλως, από την περασμένη Κυριακή (13/1), με την παραίτηση του Π. Καμένου από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, έχουν δρομολογηθεί με ταχύτερους ρυθμούς οι πολιτικές εξελίξεις που φέρνουν πιο κοντά τις εκλογές. Η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης και η ψηφοφορία για τη συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή, είναι δυο σημαντικά γεγονότα- σκληρές κοινοβουλευτικές μάχες- από τα οποία θα κριθεί κι η επίσπευση των εκλογών.

 

… ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η ιστορία είναι αμείλικτη. Ιστορικά Λάθη και επιπολαιότητες πληρώνονται ακριβά. Οι δε «ανίερες συμμαχίες», όπως και οι καιροσκοπικές πολιτικές, ποτέ δεν απέδωσαν σταθερούς καρπούς. Το Σκοπιανό δεν θα κλείσει τόσο γρήγορα, ή μάλλον, αν περάσει από την ελληνική Βουλή θα δημιουργήσει νέα μελλοντικά προβλήματα. Ειδικά, όταν τέτοιου τύπου ανορθόδοξες και ανιστόρητες «λύσεις» προέρχονται από έξωθεν πιέσεις, δηλαδή τον λεγόμενο «ξένο παράγοντα» που αποβλέπει μόνο στο δικό του συμφέρον, οι συμφορές δεν είναι μακριά. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Λέει ο Αμερικανός αρθρογράφος και άνθρωπος των επιχειρήσεων Στηβ Στράους πως, «όταν το Τι και το Διότι γίνουν -στη ζωή μας- αρκετά ενδιαφέροντα, τότε το Πώς δεν θα αργήσει…»

… Εμείς δεκαετίες παραμένουμε στο ανόητο «εμείς και οι άλλοι» και καθόλου στα κρίσιμα θέματα που μας ταλανίζουν ως έθνος!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 


Σχολιάστε