"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Νέα Χρονιά, αλλά πόσο «νέα»; (Χ.ν., 1-1-2019)

 

 

 

 

 

ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΠΟΣΟ «ΝΕΑ»;

 


ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ στο δρόμο το παλιό πρωτοχρονιάτικο τραγούδι,

«Πάει ο παλιός ο χρόνος / ας γιορτάσουμε παιδιά

και του χωρισμού ο πόνος/ ας κοιμάται στη καρδιά.

Καλή χρονιά, καλή χρονιά…» κ.λπ., αναρωτιόμαστε πόσο μπορούμε να ευχηθούμε σήμερα Καλή Χρονιά, όταν γύρω μας, μέσα και έξω από τη χώρα, συμβαίνουν μεγάλες αρνητικές αλλαγές;

ΑΣ πούμε, πόσο το ενδιαφέρον της παρούσας κυβέρνησης για μια σωστή διακυβέρνηση διαφέρει  από εκείνο των προηγούμενων κυβερνήσεων; Ο «καημός» της δεν είναι πώς θα συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερους φόρους καθώς και πώς θα παραμείνει αρεστή στους «φίλους» (Νατοϊκούς, Αμερικανούς και Ευρωπαίους), ώστε να παραμένει στην εξουσία; Δεν ακολουθεί την ίδια παλαιοπολιτική μέθοδο σε διορισμούς και επιδόματα και δεν εξαπατά, όπως οι προηγούμενοι, τους πολίτες (μάλιστα σε στιλ «χωριών Ποτέμκιν»-Θεσσαλονίκη, metro, νέο ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο);  Όσο για εκείνο τον δόλιο ημέτερο «νέο» ΒΟΑΚ, πότε θα έχουμε τα εικονικά έστω… εγκαίνιά του;

ΕΔΩ και 10 χρόνια η χώρα αργοπεθαίνει, πληρώνοντας τόσο τις αμαρτίες του παρελθόντος της, όσο και την ανικανότητα των μνημονιακών πολιτικών ηγεσιών της. Αδυνατούμε, ακόμη και σήμερα, να αντιληφθούμε «τι ακριβώς μας συμβαίνει»! Η εξωτερική μας πολιτική είναι «κατευθυνόμενη» και διόλου εθνική, η Παιδεία έχει «ξεχαρβαλωθεί», η Υγεία το ίδιο. Το άγριο έγκλημα αυξάνεται, οι γνωστοί δολοφόνοι της 17Ν μπαινοβγαίνουν στη φυλακή με «νόμιμες» άδειες, ενώ και νέες «οργανώσεις» εκκολάπτονται.

…ΟΜΩΣ, το σοβαρότερο πρόβλημα που μάλιστα βαίνει αυξανόμενο εις βάρος της ύπαρξης της χώρας μας, δεν είναι άλλο από την υπογεννητικότητά μας ως έθνος. Κάτι που προμηνύει-αν δεν παρθούν έγκαιρα μέτρα- μια δραματική πληθυσμιακή συρρίκνωση της χώρας. Εξάλλου, η «αρνητική» για τη στελέχωση των δομών της χώρας μετανάστευση νέων μορφωμένων παιδιών αποτελεί μέγιστο πρόβλημα, ενώ αυξάνεται δραματικά και ο υπέργηρος πληθυσμός (άνω των 65 ετών).

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ διαπιστώνει ο κάθε καλόπιστος πολίτης: είναι συσσωρευτικά και χωρίς να λύνονται αποφασιστικά. Αυτό που δυστυχώς ενδιαφέρει την κυβέρνηση και τα κόμματα της Βουλής είναι μόνο ο προεκλογικός εντυπωσιασμός. Το πότε θα γίνουν οι εκλογές, η παροχολογία, η πλειοδοσία υποσχέσεων: με άλλα λόγια, το κυνήγι της εξουσίας.

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ, πριν τουλάχιστον 15 χρόνια, γράφαμε πως η τέχνη των πολιτικών είναι να πουλούν ελπίδες ώσπου να κερδίσουν την εξουσία. Έπειτα, να πουλούν φόβους για να τη διατηρήσουν! Κι αυτό δυστυχώς εξακολουθεί να γίνεται, έστω και με «αριστερό» πρόσημο. Εκείνο το ωραίο σλόγκαν «Η Ελπίδα έρχεται…» που ουσιαστικά έδωσε στους «αριστερούς» την εξουσία, υπάρχει… ελπίδα σήμερα να πραγματοποιηθεί και πώς;

… Παρόλα αυτά, κατά το έθιμο, ευχόμαστε να είναι Καλή και Ελπιδοφόρα η νέα Χρονιά, έστω και ΜΟΝΟ ως Ελπίδα! (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ:

https://www.facebook.com/Jardin.de.mes.pensees/videos/346495996130723/

 

 

 

————————————————————————————-

 

 

 

 

TΟΥΡΚΙΚΗ ΒΟΥΛΙΜΙΑ

Η Τουρκία από τη δεκαετία του 1970, δημιουργώντας στρατιωτικού τύπου κρίσεις, έχει καταφέρει να μετατρέψει το Αιγαίο σε γκρίζα ζώνη όπου καμία ενέργεια που να εκφράζει κυριαρχικά δικαιώματα δεν είναι πια δυνατή στο Αιγαίο, πέραν των έξι ναυτικών μιλίων μας. Με την κρίση δε των Ιμίων, το 1996, η γκρίζα ζώνη επεκτάθηκε και στο Νότιο Αιγαίο.

 

Τώρα μάλιστα που το ενεργειακό ενδιαφέρον για τα υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων κορυφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία εντείνει την αποφασιστικότητά της να μην επιτρέψει καμία διανομή των πόρων σε κυπριακή ή ελληνική ΑΟΖ (έστω κι αν νησιά όπως η Ρόδος, το Καστελλόριζο, η Κάρπαθος και η Κρήτη δεν της ανήκουν).

 

Η αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων είναι σε πλήρη εξέλιξη, σε μια στιγμή που οι αδυναμίες μας, οικονομική, εθνική συναίνεση απουσιάζουν επικίνδυνα.

 

Οι Τούρκοι βαδίζουν στην εξωτερική τους πολιτική αργά και σταθερά. Κάνουν βήματα προς τα εμπρός και ποτέ προς τα πίσω! Δημιουργούν συμμαχίες, καλύπτονται πίσω από προφάσεις, υποχωρούν για να προετοιμάσουν καλύτερα την επίθεσή τους. Η τακτική τους είναι, σε κάθε «διπλωματική» συνάντηση για «λύση» ενός ζητήματος, να προσθέτουν κι άλλα θέματα, ώστε να «παζαρεύουν» με ευνοϊκότερους-γι αυτούς πάντα-όρους. Εμείς, μόνο αμυνόμαστε και δυστυχώς άστοχα… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

————————–

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Πολλές «ζυμώσεις» σε εκλογικό επίπεδο.

Πολλοί οι κλητοί, λίγοι στο τέλος οι εκλεκτοί.

Αυτό που είναι σίγουρο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Περιφέρεια, είναι αυτό που προέκυψε κατά τη θητεία του κ. Αρναουτάκη και της «ομάδας» του: καλλιεργήθηκε με επιτυχία ο  συγκρητισμός στην πράξη. Χωρίς εκείνα τα ανεκδιήγητα περί πρωτείων ανάμεσα σε Δυτική και Ανατολική Κρήτη…

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε