"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Συγχωνεύσεις σχολείων

ΣΧΟΛΙΑ

Συγχωνεύσεις σχολείων

Δημοσιεύθηκε στις: 31-03-2011 («Χανιώτικα Νέα»)

ΑΣΧΕΤΑ από το σκεπτικό της ηγεσίας του ΥΠΠΔΒΘ, περί «παιδαγωγικής» αντιμετώπισης του θέματος της συγχώνευσης σχολείων ανά την επικράτεια, στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα αυτό που διαφαίνεται είναι μάλλον η… οικονομίστικη πλευρά του, για εξεύρεση δηλαδή πόρων από παντού: και απ’ την Παιδεία.

Να βγει, δηλαδή, κι από τη μύγα ξίγκι, που λένε. Αλλά, και επί υπουργίας, αν δεν απατώμαι, της κας Μ. Γιαννάκου έγιναν συγχωνεύσεις, χωρίς να έχουμε την ίδια αντίδραση. Πιθανόν, επειδή ήσαν αριθμητικά λιγότερες.
ΑΝ μεν η εξοικονόμηση χρημάτων κι απ’ την Παιδεία είναι εντολή τρόικας, οι συγχωνεύσεις θα γίνουν με όλα τα… δίκαια του αρμόδιου Υπουργείου, αλλά και τα συναισθήματα αδικίας και αντίθεσης των υπό συγχώνευση σχολείων. Που, άλλα μεν θεωρούν εαυτά «ιστορικά», συνεπώς μη συγχωνεύσιμα κατά την άποψή τους, ενώ άλλα συγχωνεύονται λόγω του μικρού αριθμού μαθητών.
ΟΙ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ συνεπάγονται μετακινήσεις μαθητών (κακό), καταργήσεις οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών (κακό), αναδιάταξη και εξοικονόμηση του διδακτικού προσωπικού (καλό), αναστολή διορισμών και φυσικά… περιστολή δαπανών (κακό)… Δηλαδή, έχουμε ένα κομφούζιο που η δύσμοιρη Παιδεία έχει σχεδόν κάθε χρόνο και «δεν βρίσκει αναπαμό». Ευτυχώς, το «μαύρο χιούμορ» δε λείπει.

Έτσι, είδαμε αναρτημένο στην περίφραξη σχολείου της οδού Κοραή (Χανιά)  ανακοίνωση – προτροπή για απεργία, που συνδυάζει επικαιρότητα βομβαρδισμών στη Λιβύη και… συγχωνεύσεων!
Στ.Γ.Κ.

——————————————————————————————————————————————

Υ.Γ. Φυσικά το σκίτσο (αριστερά στη σελίδα μας) είναι υπερβολικό, αλλά εγώ θυμάμαι ότι στις τάξεις στη δεκαετία του 1950-1960, οι μαθητές ήμασταν 45-50 ανά τμήμα, κι όταν αργότερα ο ίδιος έγινα εκπ/κός στη δεκαετία του 1970, είχα (όχι σπάνια) μαθητές …70 (δυο τμημάτων) μέσα στην τάξη (Κιλκίς).

…Κι όμως, τα μαθήματα και γινόντουσαν και βγαίναν πολλοί επιστήμονες από εκείνες τις πληθωρικές τάξεις… Ήταν θέμα συναδέλφων και έμπνευσης των εκπ/κών. Όχι εγκυκλίων,  νόμων ή αμφιλεγόμενης… συνδικαλιστικής στάσης. Όταν αγαπά κανείς αυτό που κάνει, δεν λογαριάζει εγκυκλίους και συνθήκες εργασία.

Είναι ο απόλυτος «άρχοντας» της τάξης του… (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε