"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχόλια (Χ.ν., 2-10-18)

 

 

 

 

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

 

Η Ε.Ε. προέτρεψε, λέει, όλα τα μέρη να «σεβαστούν» το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής (30/9) για την αλλαγή του ονόματος της πΓΔΜ, που εγκρίθηκε μεν με μεγάλη πλειοψηφία (91%), αλλά με τεράστια  αποχή του λαού (άνω του 63%) από αυτό!

 

ΠΟΣΗ νομιμοποίηση μπορεί να έχει ένας τέτοιος «σεβασμός», μόνο οι ιθύνοντες της Ε.Ε. το αντιλαμβάνονται!

 

ΤΟ περίεργο με τα δημοψηφίσματα είναι ότι, αν με ευννοούν τους πολιτικούς που τα οργανώνουν, τότε «έχουν το λαό με το μέρος τους», αν όχι, τότε αυτά είναι απλά «συμβουλευτικά»!

ΓΕΓΟΝΟΣ είναι ότι η τεράστια αποχή των πολιτών της γείτονας ανέδειξε τη σιωπηρή αποδοκιμασία της συμφωνίας των Πρεσπών. Και αφού οι ίδιοι οι Σκοπιανοί δεν θέλουν τη συμφωνία, εμείς γιατί ανοήτως να επιμένουμε;

ΝΑΙ! Η συμφωνία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιστορική,  αλλά ο λαός της πΓΔΜ έδειξε να έχει διαφορετική γνώμη. Οι κάτοικοι της πΓΔΜ φάνηκαν να ενοχλούνται κυρίως από την ψυχολογική πίεση που άσκησε πλήθος ξένων (Ευρωπαίων, Αμερικανών και Νατοϊκών) αξιωματούχων προεκλογικά στη χώρα τους.

ΚΑΤΙ που θύμισε λίγο πολύ τις παρεμβάσεις στο βεβιασμένο και παράλογο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015. Που αποδοκιμάστηκε τρανταχτά από τους πολίτες. Όμως, πολλές φορές συμβαίνει άλλα να αποφασίζει ο λαός (2015), αλλιώς να εκλαμβάνει τη βούλησή του η κυβέρνηση (διαστρέβλωση), και άλλα -τα εντελώς αντίθετα- να εφαρμόζονται!

ΑΝΕΚΑΘΕΝ, αυτό ήταν και είναι η πολιτική: μια προκρούστεια μέθοδος, ώστε το «όχι» του λαού να γίνεται «ναί» (Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ) και η αποχή από μια διαδικασία να εκλαμβάνεται έμμεσα ως…ναι! (πΓΔΜ του Ζάεφ)

ΔΕΝ θα εκπλαγούμε, λοιπόν, αν ο κ. Ζάεφ, μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος, πάει στη Βουλή των Σκοπίων και αναζητήσει τους αναγκαίους 80 βουλευτές για να προχωρήσει στις συνταγματικές αλλαγές της συμφωνίας, αγνοώντας πλήρως το αποτέλεσμά του δημοψηφίσματος. Ηδη στη γειτονική χώρα αρχίζουν να μιλάνε για… υπόγειες και «βρόμικες» συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.

 

ΑΛΛΑ, πότε η πολιτική ήταν «καθαρή» υπόθεση; Και μάλιστα, όταν πρόκειται για μια τόσο σημαντική -για τα Βαλκάνια και τη Δύση-επιβαλλόμενη άνωθεν «συμφωνία», όλα πρέπει να τα περιμένουμε. Και εκεί και εδώ! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

“ΓΙΟΡΤΗ” ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

 

ΜΑΘΗΤΕΣ στο σχολείο, πριν πολλές δεκαετίες, θεωρούσαμε ότι ένας σαρανταπεντάρης ήταν κιόλας γέρος! Με τα χρόνια, τόσο το προσδόκιμο ζωής που είχε αυξηθεί, όσο και οι κοινωνικές αλλαγές που βελτίωσαν το επίπεδο ζωής μας, οι νέοι (κι όταν λέμε νέοι εννοούμε τους κάτω των 25 ετών) πιστεύουν ότι η τρίτη ηλικία αρχίζει μετά τα 55 και πως η νεότητα τελειώνει εκεί γύρω στα 30!

 

ΤΑ παραπάνω, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Άλλοι πιστεύουν πως η νιότη τελειώνει στα 41 (θυμηθείτε το όχι και τόσο παλιό λαϊκό ασμάτιο που διατείνονταν πως «οι σαραντάρες, ίσον για δυο εικοσάρες»!), ενώ άλλοι θεωρούν ότι η νεότητα δεν τελειώνει ποτε!

 

ΤΕΛΙΚΑ, η ηλικία βρίσκεται μάλλον στο μυαλό, όχι στην επιδερμίδα. Ξέρω ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας (Αντ. Πλυμάκης, Κακαβελάκης Δημ., Αποστολάκης Σταμάτης, Χαρ. Μπουρνάζος, πολλά μέλη του Συλλόγου Πνευματικών Δημιουργών  κ.ά.) των οποίων τη σκέψη, τον τρόπο γραφής, ίσως και ζωής, πολλοί θα ζήλευαν. Ακμαιότατοι, δροσεροί, μας προσφέρουν την εμπειρία και τη σοφία τους.

 

ΣΗΜΕΡΑ πιστεύεται πως η Τρίτη Ηλικία αρχίζει μετά τα 65. Πολλοί μάλιστα υποστηρίζουν πως υπάρχει και… τέταρτη, μετά τα 75! Την πεποίθηση αυτή έχουν περισσότερο οι ίδιοι οι ηλικιωμένοι.

 

ΒΕΒΑΙΑ, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις χτύπησαν άγρια τους συνταξιούχους, τόσο με το φορομπηχτικό τους σύστημα και με τις περικοπές, όσο και με το ασφαλιστικό. Με έναν απάνθρωπο τρόπο όμως εκφράζονται εναντίον των συνταξιούχων οι σημερινοί κυβερνώντες (Τσίπρας, Τσακαλώτος κ.λπ.) που εύχονται να … τελειώνουν οι συνταξιούχοι μετά τα 70 τους, ώστε να έχουν μεγαλύτερο πλεόνασμα για την ρουσφετολογική πολιτική τους! Κυνισμός και ωμότητα με «αριστερό» πρόσημο. Ηθελημένα αγνοούν οι κύριοι αυτοί ότι οι συνταξιούχοι, ήσαν -και είναι- αυτοί που κράτησαν τη συνοχή της κοινωνίας στα δύσκολα μνημονιακά χρόνια βοηθώντας τα άνεργα παιδιά και τις οικογένειές τους;

 

ΟΣΟ για τα επιπλέον εμπόδια που θέλει η «αριστερή» κυβέρνηση να προσθέσει στην τρίτη ηλικία, είτε με επιπλέον άγριες περικοπές από του χρόνου, είτε με τις «τρικλοποδιές» στην ανανέωση του διπλώματος οδήγησης, ή και με το απρόσιτο των φαρμάκων τους, είναι ενδείξεις του ρατσισμού που τρέφουν ορισμένοι εναντίον της πιο ευπαθούς κοινωνικής ομάδας. Υπάρχει λέει «διαγενεακή» αλληλεγγύη. Ξεχάστε την! Κατά την προσφιλή μέθοδο της «αριστεράς», υπάρχει μόνο… ταξική σύγκρουση των ισχυρών νέων γενεών εναντίον των αδύναμων γερόντων.

 

ΕΤΣΙ, σήμερα που κατά τα φαινόμενα όλοι και όλα στρέφονται κατά της τρίτης ηλικίας, οι «γιορτές» οι αφιερωμένες σ’ αυτή μοιάζουν σαν ένα κακόγουστο, μακάβριο αστείο. Ή μήπως όχι; (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε