"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ποίηση (Σύλβια Πλαθ, Κική Δημουλά, Πωλ Ελυάρ)

 

 

 

 

 

 

[Καταφύγιο η ποίηση και στις χειρότερες, όπως και στις καλύτερες στιγμές. Στ.Γ.Κ.]

 

 

1.-“Je suis trop pure pour toi ou pour quiconque

Ton corps

Me blesse comme le monde blesse Dieu. Je suis une lanterne -

Ma tête une lune

De papier japonais

[…]

(Mes identités se dissolvent, vieux jupons de putain)

Au Paradis” [Sylvia Plath, “40 de fièvre”, Ariel]

 

—————————————————————–

 

2.-Ordre et desordre de l’ Amour (Paul Eluard)

 

«Je citerai pour commencer les éléments

Ta voix tes yeux tes mains tes lèvres

 

Je suis sur terre y serais-je

Si tu n’y étais aussi

 

Dans ce bain qui fait face

A la mer à l’eau douce

 

Dans ce bain que la flamme

 

A construit dans nos yeux

 

Ce bain de larmes heureuses

Dans lequel je suis entré

Par la vertu de tes mains

Par la grâce de tes lèvres

 

Ce premier état humain

Comme une prairie naissante

 

Nos silences nos paroles

La lumière qui revient

L’aube et le soir nous font rire

 

Au coeur de notre corps

Tout fleurit et mûrit

 

Sur la paille de ta vie

Où je couche mes vieux os
Où je finis .»

—————————————–

 

 

3.-Κονιάκ Μηδέν Αστέρων (Κική Δημουλά)

 

«Χαμένα πᾶνε ἐντελῶς τά λόγια τῶν δακρύων.

Ὅταν μιλάει ἡ ἀταξία ἡ τάξη νά σωπαίνει

— ἔχει μεγάλη πείρα ὁ χαμός.

Τώρα πρέπει νά σταθοῦμε στό πλευρό

τοῦ ἀνώφελου.

Σιγά-σιγά νά ξαναβρεῖ τό λέγειν της ἡ μνήμη

νά δίνει ὡραῖες συμβουλές μακροζωίας

σέ ὅ,τι ἔχει πεθάνει.

 

Ἄς σταθοῦμε στό πλευρό ἐτούτης τῆς μικρῆς

φωτογραφίας

πού εἶναι ἀκόμα στόν ἀνθό τοῦ μέλλοντός της:

νέοι ἀνώφελα λιγάκι ἀγκαλιασμένοι

ἐνώπιον ἀνωνύμως εὐθυμούσης παραλίας.

Ναύπλιο Εὔβοια Σκόπελος;

Θά πεῖς

καί ποῦ δέν ἦταν τότε θάλασσα.»

(Χαῖρε ποτέ, 1988)


Σχολιάστε