"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ψεύτικες ελπίδες (Χ.ν., 20-3-18)

 

 

 

 

ΨΕΥΔΟΕΛΠΙΔΕΣ

  • «Η αποτελεσματικότητα και η φιλοδοξία της πολιτικής συνδέονται με την ισχύ και την ελπίδα της οικονομίας» (Σάρλ Ντε Γκολ, στα «Απομνημονεύματα Ελπίδας»)

ΑΣ υποθέσουμε ότι έχουμε απρόσμενη «επιτυχία» στην τρίτη αξιολόγηση των δανειστών μας -αν και υπολειπόμαστε ακόμη σε πολλά προαπαιτούμενα.

ΑΣ υποθέσουμε ότι πραγματοποιείται όπως-όπως η μεγάλη (ψευδο)ελπίδα της εξόδου της χώρας από τα μνημόνια τον Αύγουστο. Μιλάμε, φυσικά, για δειλή έξοδο, όχι για «καθαρή» που διατυμπανίζει η κυβέρνηση.

ΑΣ υποθέσουμε ότι η χώρα παρουσιάζει μια (αριθμητική) ανάπτυξη που θα ζήλευαν και οι άλλοι Ευρωπαίοι!

ΑΣ υποθέσουμε ότι τα βρίσκουμε στο Σκοπιανό και στα ελληνοτουρκικά με τους γείτονές μας…

ΤΙ από όλα τα παραπάνω θα άλλαζε τη ζωή μας, έστω και στο ελάχιστο; Μήπως πρόκειται να αναστραφεί το κύμα των ανέργων ή το άλλο το φοβερό της μετανάστευσης των νέων μας; Μήπως θα σταματήσουν οι άγριες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και οι επικείμενες που ψηφίστηκαν το Μάη του 2016; Μήπως θα διορθωθεί η συντελεσθείσα καταστροφή στα συστήματα Υγείας και Παιδείας; Μήπως θα «αναστηθούν» οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έκλεισαν, ή θα επιστρέψουν οι άλλες που έφυγαν έξω;

ΜΑΛΛΟΝ οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος καταστροφής στην οποία οδηγηθήκαμε στα 8 χρόνια μνημονιακής ζωής. Που αν υπήρχε μια εθνική κυβέρνηση που να πονάει τον τόπο, δεν θα την είχαμε  υποστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό.

ΜΙΛΑΕΙ και επαίρεται η κυβέρνηση για το ετήσιο υπερπλεόνασμά της, αλλά ποτέ της δεν μας λέει για την ετήσια υπερχρέωσή μας.

ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΣ με ανθρώπους που ψήφισαν την «αριστερή» ελπίδα, διαπιστώνουμε να κυριαρχεί και σ΄αυτούς η απογοήτευση. Ότι δηλαδή, τίποτε δεν αλλάζει σ΄αυτή τη χώρα με αυτήν την κυβέρνηση και με αυτήν την αντιπολίτευση! Αυτή η πεποίθηση δυστυχώς παγιώνεται και σε άλλους, άλλοτε αισιόδοξους «αριστερούς».

ΑΥΤΟ συμβαίνει διότι και οι δύο θεσμοί (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) ακολουθούν πιστά το υπάρχον πολιτικό σύστημα που μας έφερε ως εδώ! Είναι ακριβώς αυτό το σύστημα που επιτρέπει και στους δυο να εναλλάσσονται «άνετα» στην εξουσία (τώρα δεξιά ή αριστερά, πιο παλιά είχαμε εναλλαγή κεντροαριστεράς με δεξια) κ.λπ.

… ΚΑΙ στον ορίζοντά μας να μη φαίνεται τίποτε το νέο που ριζικά θα μπορούσε να ανανεώσει το πολιτικό μας σύστημα και τη ζωή μας. Έτσι, όπως πάντα σ΄αυτή τη χώρα, τα πάντα κυλούν σαν πάντα, ξανά και ξανά παραμένοντας ασάλευτα τα ίδια. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΟΔΟΣ «ΓΙΩΡΓΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ»

 

ΕΙΝΑΙ λυπηρό πως δέκα (10) χρόνια μετά το θάνατο του σημαντικότερου Χανιώτη ποιητή, του και «ποιητή της πόλης» ονομαζόμενου, τα Χανιά δεν τον έχουν τιμήσει όπως θα έπρεπε.

 

Η ΜΝΗΜΗ των ανθρώπων που τιμούν με το έργο μια πόλη, νομίζουμε πως πρέπει να είναι ζωντανή. Ένας δε ελάχιστος τρόπος είναι η ονομασία μιας οδού προς τιμήν τους. Αλλά, ως φαίνεται, η ονοματοδοσία οδών ευνοούσε -και ευνοεί- πολιτικούς ή άλλους επαγγελματίες, έστω ασήμαντους για το κοινό, ενώ άνθρωποι της Τέχνης παραμένουν στην αφάνεια.

 

ΑΓΝΟΟΥΜΕ το πραγματικό σκεπτικό που διέπει μια ονοματοδοσία οδού, αλλά φανταζόμαστε πως αυτή θα έχει να κάνει τόσο με την προσφορά ενός ατόμου στη χώρα ή την πόλη του, όσο και με την (εκάστοτε;) βούληση του Δήμου.

 

ΑΜΕΣΩΣ, μετά το θάνατο του ποιητή Γιώργη Μανουσάκη –το Φλεβάρη του 2008- ο τότε πρόεδρος του «Συνδέσμου Φιλολόγων» του νομού Χανίων Κώστας Μουτζούρης είχε προτείνει την μετονομασία της οδού Πειραιώς -όπου και το σπίτι του ποιητή- σε οδό «Γιώργη Μανουσάκη». Νομίζουμε πως είναι καιρός –και με αφορμή τις ετήσιες μέρες ποίησης- ο Δήμος Χανίων να σκεφτεί σοβαρά την πρόταση. Θα είναι τιμή για τον Γ.Μ., αλλά και για τον ίδιο το Δήμο… (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Ο ημέτερος υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, μιλώντας (16-3-18) στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, ομολόγησε  ότι «η μακρόχρονη στρατηγική της Άγκυρας, είναι να κάνει ένα θερμό επεισόδιο και να μας πάει σε διαπραγμάτευση καβάλα»!

Μα, καλά την ίδια τακτική δεν ακολούθησε η Τουρκία και στην Κύπρο; Ποιος πιστεύει πια σε αγαθές ή και στοιχειωδώς λογικές προθέσεις των Τούρκων; Τέτοιες δεν υπήρξαν ουδέποτε κι ούτε θα υπάρξουν. Εμείς είμαστε, άραγε, έτοιμοι για ένα «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο ή θα τρέχουμε εσπευσμένα να ζητήσουμε πάλι την επέμβαση των «συμμάχων» (ΗΠΑ), όπως στα Ίμια; Ως πότε ο αυτοσχεδιασμός στην εξωτερική μας πολιτική θα είναι η… επίσημη γραμμή;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε