"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Δύναμη ψυχής, δύναμη ζωής-Στίβεν Χόκινγκ («Χ.ν.», 15-3-18)

 

 

 

 

 

ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ, ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ

ΜΙΑ από τις διασημότερες φυσιογνωμίες της Αστροφυσικής, ο Στίβεν Χόκινγκ, μας άφησε (14-3-18). Ο Stephen Hawking (1942–2018) υπήρξε Βρετανός θεωρητικός φυσικός, κοσμολόγος, εκλαϊκευτικός συγγραφέας («Το Χρονικό του Χρόνου») και Δ/ντής Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

 

ΟΝΤΑΣ νεαρός, διαγνώστηκε με τη νόσο του κινητικού νευρώνα (1963), με τους γιατρούς να εκτιμούν τότε ότι δεν θα ζήσει για περισσότερα από 2-3 χρόνια. Όπως αποδείχθηκε, όμως, ο μεγάλος αστροφυσικός διέψευσε γιατρούς και προβλέψεις, αφού έζησε για πολλά χρόνια, έστω χωρίς την κανονικότητα των άλλων συνανθρώπων του. Και «ευτυχώς» για την ανθρωπότητα που επέζησε, έστω και έτσι, διότι ο Χόκινγκ αναδείχθηκε σε ένα από τα λαμπρότερα πνεύματα του 20ου αι. στους τομείς της φυσικής και της κοσμολογίας.

 

ΟΙ τελευταίες πέντε δεκαετίες της ζωής του δεν ήταν εύκολες για τον Στίβεν Χόκινγκ καθώς βρέθηκε καθηλωμένος σε μηχανοκίνητο αναπηρικό καροτσάκι χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιεί τους περισσότερους από τους μύες του. Το 1985, μάλιστα, έχασε την ικανότητα ομιλίας και έτσι επικοινωνούσε μέσω ενός συστήματος παραγωγής ομιλίας με τη βοήθεια υπολογιστή. Η ζωή του έγινε ταινία με τίτλο «Η θεωρία των πάντων», η οποία προτάθηκε για πέντε Όσκαρ.

 

 

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ με δέος μπροστά στη δύναμη της ψυχής του, αλλά και στη δίψα για ζωή και προσφορά, που είχε. Αποτελεί ένα όχι συνηθισμένο παράδειγμα αισιοδοξίας για όλους. Η ίδια η οικογένειά του συνοψίζει τη στάση ζωής του λέγοντας: «Το κουράγιο και η επιμονή του μαζί με το χιούμορ και τις σκέψεις του αποτέλεσαν έμπνευση για ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Κάποτε είπε ότι «το σύμπαν δεν θα άξιζε αν δεν ήταν το σπίτι για όσους αγαπάς». Και έτσι είναι, ή θα έπρεπε να είναι έτσι. (Στ.Γ.Κ.)

 

«ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ» ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ που μπορεί να μας συμβεί είναι να αντικρίζουμε την επικαιρότητα με απάθεια!

 

 

Ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ για ό,τι συμβαίνει στη γειτονιά μας (όταν δεν συμβαίνει στο σπίτι μας!) είναι κάτι που επιδιώκουν οι πολιτικοί. Επειδή, το μόνο που φοβάται η εξουσία είναι ο λαός που διαφεντεύει: μια εγρήγορση ή διαμαρτυρία, μια κάθοδος στους δρόμους από αγανακτισμένους πολίτες κάνει πάντα τους πολιτικούς να τρέμουν.

 

ΓΙΑ το λόγο αυτό υπάρχει η λεγόμενη κρατική προπαγάνδα, ώστε να αποκοιμίζονται οι συνειδήσεις των απλών πολιτών και να απομονώνονται οι ενεργοί πολίτες.

 

… ΟΠΩΣ ανακοίνωσε στις 12 Μαρτίου 2018 το Ταμείο του ΟΗΕ για την Παιδική Ηλικία (UNICEF), όλο και περισσότερα παιδιά χάνουν τη ζωή τους στον πόλεμο στη Συρία. Έτσι, «ο αριθμός των παιδιών που έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο στη Συρία διπλασιάσθηκε το 2017 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Το 2017 η τυφλή και ακραία βία σκότωσε τον μεγαλύτερο αριθμό παιδιών που έχει γίνει ποτέ γνωστός, 50% περισσότερα απ` ό,τι το 2016».

 

ΣΗΜΕΡΑ, περίπου 3,3 εκατομμύρια παιδιά (φωτό) σ` όλη τη Συρία είναι εκτεθειμένα στους εκρηκτικούς μηχανισμούς, την ώρα που δεκάδες σχολεία επλήγησαν μόνο κατά το 2017. Το δε 2018 μάλλον θα είναι πιο ζοφερό. Σχεδόν 200 παιδιά έχουν σκοτωθεί από τον Φεβρουάριο στον ανταρτοπόλεμο της Ανατολικής Γούτα στη διάρκεια των βομβαρδισμών. Τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το 20% των θυμάτων αυτής της επίθεσης μεταξύ των αμάχων, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο.

 

ΑΝΕΚΑΘΕΝ σε κάθε πόλεμο όπου γης, τα πρώτα θύματα- πλην της αλήθειας- είναι τα παιδιά και οι γυναίκες. «Συνηθισμένες ιστορίες» θα πείτε. Κι όμως! Έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια, η ανθρωπότητα  προοδεύει, πατήσαμε σε άλλους πλανήτες, εξερευνήσαμε τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου, αλλά και τα έγκατα της γης. Όμως, ανοήτως εξακολουθούμε να αλληλοσκοτωνόμαστε για μια φέτα γης που δεν μας ανήκει, για μια πηγή ενέργειας που δεν μας ανήκει, για μια πρέζα εφήμερης ματαιοδοξίας. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Διαβάζοντας τη χθεσινή «Ανοικτή Επιστολή» (τρίτη σελίδα των «Χ.ν.») προς τον κ. πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης, στεκόμαστε σε μια φράση της που λέει πως «η αναγνώριση της συνεισφοράς κάθε πολίτη σε κάθε προσπάθεια που υπηρετεί την πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο -όπως υπήρξε η ίδρυση του Π.Κ.- είναι όχι μόνο επιβεβλημένη αλλά καιεπαινετή»

… Αλλά, στην Ελλάδα ζούμε! Σε μια χώρα που ηθελημένα αγνοούνται σημαίνοντα πρόσωπα, πέφτει «μαύρο» σε ό,τι μας ενοχλεί και αποσιωπώνται σπουδαία έργα προηγούμενων, πού καιρός για «αναγνώριση συνεισφοράς» άλλων, πού καιρός για έπαινο!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε