"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Καιροί σε σύγχυση (Χ.ν., 6-3-18)

 

 

 

 

ΚΑΙΡΟΙ ΣΕ ΣΥΓΧΥΣΗ

 

H ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ σκόνη με τους νοτιάδες που πλήττουν χειμώνα καιρό την Κρήτη, δεν είναι άραγε μια σαφής ένδειξη της σύγχυσης του καιρού και του πλανήτη;

 

ΣΥΜΦΩΝΑ, λέει, με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη -την πιο εμπεριστατωμένη μέχρι σήμερα στο είδος της- «Η εποχή της Άνοιξης έρχεται όλο και πιο νωρίς στον πλανήτη μας, και πουθενά δεν είναι αυτό τόσο αισθητό, όσο στο Βόρειο Πόλο και γενικότερα στα υψηλά γεωγραφικά πλάτη». Η διαφορά στις θερμοκρασίες Ισημερινού και βόρειων περιοχών μετατωπίζεται προς τα βόρεια.

 

ΚΑΙ στην Κρήτη, αυτή η διαφοροποίηση του καιρού έγινε πολύ αισθητή εφέτος. Προσωπικά, δεν θυμάμαι άλλο χειμώνα με τόσο άφθονη ηλιοφάνεια, με τόσο λίγα χιόνια στις Μαδάρες και νερά στους κάμπους, με τέτοιες ασύμβατες για χειμώνα θερμοκρασίες, αλλά και τόσο πρώιμες ανθοφορίες (φωτό). Για όποιον πηγαίνει στο Ακρωτήρι, ήδη οι σπάρτοι καθώς και οι ασπάλαθοι έχουν ανθίσει!

 

ΟΙ καιροί δυστυχώς αλλάζουν και μας πάνε προς το χειρότερο: η αφρικανική σκόνη πιθανόν αργότερα να φέρει αφρικανικούς καιρούς. Με ξηρασίες και καταρρακτώδεις βροχές σε ασύμμετρη μορφή.

 

ΑΝ, όμως, καλοεξετάσει κανείς και την πολιτική κατάσταση, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη διεθνή σκηνή, θα διαπιστώσει ότι κι εδώ επικρατούν σύγχυση (με παράλογα φοροεισπρακτικά μέτρα, με αύξηση των αυτοκτονιών, με ακλόνητη την ανεργία, με υποτονική τη λεγόμενη ανάπτυξη, με παράλογους πολέμους, ή άλλους υπό εκκόλαψη). Επιπλέον έχουμε εξαιρετικές λεκτικές προκλήσεις (Ερντογάν και κουστωδία), προμελετημένες προβοκάτσιες (Τουρκία), επιθετικότητα (Τουρκία), παραβίαση διεθνών συνθηκών… Λίγο απέχουμε από την παράνοια ή την τρέλα.

 

ΕΧΟΥΜΕ την αίσθηση πως εμείς οι ίδιοι, οι άνθρωποι, πριονίζουμε το κλαδί της ζωής, της ειρήνης, των σχέσεων «καλής γειτονίας», αλλά και των καιρών μας. Πώς; Με τις ματαιδοδοξίες που τις ονομάζουμε «πρόοδος», «αναθεώρηση/αποκατάσταση», «βελτίωση», «καλύτερος κόσμος»… Και δεν βλέπουμε ότι χάνουμε τον κόσμο κάτω απ’ τα πόδια μας, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν πια ισόρροπες μεγάλες δυνάμεις στον πλανήτη, παρά στη σύγχυση πάνω, ο καθείς «απού μπορεί κι απάνω του»! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΔΙΑΛΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

  • «Έχει χαθεί η επαφή ανάμεσα στους Ευρωπαίους πολίτες και στο σύστημα διακυβέρνησης της Ε.Ε.» (Μάικλ Χίγκινς, πρόεδρος της Ιρλανδίας, «Κ», 4-3-18)

ΔΕΚΑ χρόνια κρίσης (2008-2018) πλήττουν την Ε.Ε., με «μαύρο πρόβατο» τη χώρα μας. Κι εμείς μεν ανοήτως είμαστε ακόμη σε μνημόνια, επειδή δεν μπορούμε να ομονοήσουμε, ούτε όμως και η Ε.Ε. διαθέτει εκείνα τα πρόσωπα και τους μηχανισμούς που θα έπρεπε, ώστε να αποσοβούνται παρόμοιες καταστάσεις.

ΔΕΝ είναι δυνατόν μια χώρα, όπως η μικρή Ελλάδα που εκπροσωπεί περίπου το 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας, να υποφέρει 8 χρόνια τώρα τα πάνδεινα, δίχως να έχει την αλληλεγγύη των «εταίρων» της. Η μόνη παρέμβαση των Ευρωπαίων μέχρι τώρα είναι οι απαιτήσεις τους (τα προαπαιτούμενα) που θέτουν πάντα ως προϋπόθεση για τις εκταμιεύσεις των ποσών της επιβίωσής μας! Όχι της ανασύνταξής μας.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι δεν είχαμε ποτέ κράτος. Κι αυτό το υποτυπώδες μεταπολιτευτικό κράτος που υπήρχε, παρέλυε με το παραμικρό από τους πρώτους «μπαχαλάκηδες» και τις «δυναμικές μειοψηφίες» τους! Που είτε κάνανε (και κάνουνε) για ψύλλου πήδημα καταλήψεις, είτε κατέβαιναν (και κατεβαίνουν) στους δρόμους κατεβάζοντας τότε ρολά (σήμερα σπάζοντάς τα) και προκαλώντας χάος στην κυκλοφορία!

ΠΟΙΟΣ λησμονεί εκείνο το αγωνιστικό σύνθημα «Δεν θα κερδίσεις αν δεν διεκδικήσεις» που γράφονταν συνήθως στα πανό των απεργών ή των καταληψιών ή των διαδηλωτών; Σ΄αυτό το σύντομο και λακωνικό σύνθημα δεν κρυβόταν εκείνη η διάχυτη ιδεολογία σε όλη τη γκάμα των εργαζομένων ότι δηλαδή δεν κερδίζεις μόνο πουλώντας προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά και διεκδικώντας μαχητικά μερίδια από τον απέραντο δημόσιο κορβανά;

ΕΙΝΑΙ να απορεί κανείς! Καλά με εμάς, αλλά εκεί στην Ε.Ε.- που παρείχε αφειδώς ό,τι ποσό χρημάτων ζητούσε η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση- δεν έβλεπαν το «μπάχαλο» με τις κινητοποιήσεις και την ανόητη σπατάλη των χρημάτων τους; Δε είχαν τη δυνατότητα να ελέγχουν αμέσως τα τεράστια ποσά που έδιναν στις ελληνικές κυβερνήσεις; Ή, μήπως όλα αυτά γινόντουσαν επί τούτου, ώστε σήμερα να είμαστε υποχείριο του ενός και του άλλου και να κινδυνεύουμε με ολικό αφανισμό ως χώρα; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ (αδημ)

Κύριε πρόεδρε,

«Δεν υπάρχει ωραιότερη περιπέτεια της ζωής από την πολιτική. Αν τη νιώθεις ως φορτίο είναι ασήκωτο το βάρος της, αν όμως δεν την νιώθεις ως φορτίο αλλά αφιερώνεις χρόνο, δεν υπάρχει ωραιότερη περιπέτεια». Αυτά τα «ωραία» περί πολιτικής εξέφρασε ο Απόστολος Κακλαμάνης, πρώην πρόεδρος (επί ΠΑΣΟΚ) της Βουλής.

 

… Σωστά! Αρκεί βέβαια στην «περιπέτεια ζωής» να μη παίρνεις στο λαιμό σου και έναν ολόκληρο λαό που δεν ταυτίζεται πάντα με τις φιλοδοξίες, τις εξάρσεις και τους στόχους σου. Επειδή, η πραγματική πολιτική δεν είναι περιπέτεια, αλλά μόνο προσφορά στο λαό.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε