"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μικρά της πόλης (Χ.ν., 9-2-18)

 

 

 

 

 

ΜΙΚΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

1.-ΜΝΗΜΗ Γ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ

-Συμπληρώνονται 10 (δέκα) χρόνια από το θάνατο του μεγαλύτερου μεταπολεμικού Χανιώτη ποιητή, του Γ. Μανουσάκη (1933-2008). Υπήρξε ένας ποιητής και άνθρωπος χαμηλών τόνων, με ατέρμονη αγωνία για την καθημερινότητα και το νόημα της ύπαρξής μας. Μοναδικός και απαράμιλλος εραστής του γενέθλιου τόπου (τα Χανιά), ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει «καριέρα» μείζονος ποιητή στην Αθήνα. Κι όμως, έμεινε εδώ και έγινε ο ποιητής της πόλης μας, μάλιστα σε μια κρίσιμη μεταπολεμική μεταιχμιακή περίοδο για τον κόσμο. Βίωσε έντονα τη μετάλλαξη της πόλης και των ανθρώπων της μεταπλάθοντας σε ποίηση τη φθορά και το θάνατο αγαπημένων προσώπων και πραγμάτων γύρω του! Ο Γ. Μανουσάκης δεν υπήρξε μόνο ποιητής (φωτό, 1). Ήταν και σπουδαίος (βραβευμένος) πεζογράφος, ταξιδιωτικός συγγραφέας, συναρπαστικός ομιλητής, αρθρογράφος, μυθιστοριογράφος… Τα Χανιά θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να τον τιμήσουν ιδιαίτερα, όπως κάνουν για όλους τους σημαντικούς άνδρες τους. Το πότε και το πώς είναι θέμα των τοπικών αρχών και φορέων. Του το οφείλουμε.

 

 

 

[Γεννήθηκε το 1933 στα Χανιά. Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-41 η οικογένεια τού Γιώργη Μανουσάκη μετοίκησε στο Βαρύπετρο, το χωριό του πατέρα του, όπου έμεινε και στο μεγαλύτερο μέρος της κατοχής. Εκεί έζησε την εισβολή των Γερμανών και το φόβο από τις εκτελέσεις στα γύρω χωριά, που ακολούθησαν την κατάληψη της Κρήτης. Συνάμα γνώρισε από κοντά τον αγροτικό κόσμο της κρητικής υπαίθρου.

Ο αιφνίδιος θάνατος του πατέρα του το 1948, μπροστά του, και το οικογενειακό πένθος, κατά τα κρητικά έθιμα της εποχής, άφησαν βαθιά ίχνη στην ψυχή του.

Τελειώνοντας το Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων στα Χανιά, φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ξαναγύρισε στη γενέτειρά του, όπου υπηρέτησε ως φιλόλογος καθηγητής επί 26 χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση. Παραιτήθηκε το 1986 με το βαθμό του γυμνασιάρχη. Το 1974 παντρεύτηκε τη φιλόλογο Αγγελική Καραθανάση κι απέκτησαν τρία παιδιά. Επέλεξε να ζήσει για όλη τη ζωή του στα Χανιά, όπου και άφησε την τελευταία πνοή του στις 9 Φεβρουαρίου 2008, στο νοσοκομείο της πόλης, ύστερα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. (από http://el.wikipedia.org/wiki/Γιώργης_Μανουσάκης)]

 

ΜΙΚΡΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ (επιλογή Στ.Γ.Κ.)

 

1. Ενοχές «ανατοκιζόμενες»:

 

«Όλα λοιπόν τ΄ανεξόφλητα χρέη σου/τ΄ανατοκίζει ο χρόνος καθημερινά.

Και κάποια μέρα σ΄επισκέπτονται απροσδόκητα/Σαν τύψεις ανώφελες, σαν Ερινύες

Για να σου υπενθυμίσουν την αναξιότητά σου»

(Ένα βλέμμα )

 

2.-Μοναξιά κι ελπίδα λύτρωσης:


«Οδήγησέ με/εκεί που αρχίζει η θάλασσα

μ΄ένα πλοίο/να σηκώνει την άγκυρα»

(Έκκληση)

 

3.- ρομαντική διάθεση:


«…Κλάιω κι εγώ και τα δάκρυά μου

στάζουν απ΄τα κλαδιά της νύχτας»

(Κλάμα)

 

4.-Τί έγινε το πρόσωπό μας;


[Μόνοι (γλυκόπικρος στοχασμός):

(από το ποίημα στους τρεις γιους που λείπουν)]

 

«… Πιο καλά μόνοι. Με τις μικρές/χειρονομίες μας τις αργές, τις δισταχτικές.

Με τα συμμαζεμένα λόγια μας/Που σέρνονται στους τοίχους και στο πάτωμα

Όμοια μ΄αφτέρουγα μερμήγκια.

Σκύβοντας/Όλο και πιο πολύ απ΄το βάρος

Των φύλλων που αφαιρούμε/Απ΄τον ημεροδείχτη»

(Μόνοι)

 

 

 

————————————————————————————————————————————————————————————–

 

2.-Η ΠΟΛΗ «ΖΟΥΓΡΑΦΙΑ»

 

-Το ότι «ο κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι καιροί…», δεν είναι ανάγκη να μας το επιβεβαιώνουν μόνον οι μετεωρολόγοι. Το λέει η ίδια η πραγματικότητα! Είμαστε στο Φλέβάρη (2018) και η ηλιοφάνεια στο νησί καλύπτει όχι μόνο 9 μήνες το χρόνο (όπως συνήθως διαφημίζεται), αλλά σχεδόν 100%.

 

Γι αυτό, κατεβαίνοντας στο παλιό λιμάνι και τη θάλασσα, ή στην πλατεία Τάλω, μένεις να θαυμάζεις -και να χαζεύεις- χρώματα και εικόνες ασύλληπτης ομορφιάς. Θαρρείς πως αντικρίζεις θαλασσογραφίες βγαλμένες απ΄τον χρωστήρα του ζωγράφου Βολανάκη (φωτό, 2). (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 


Σχολιάστε